Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ποιος ξέρει τι επιφυλάσσει η ελπίδα…

Αγαπητή κ. Φοίβη Αθηναίου, Αν πήρα την απόφαση να σας γράψω, πιστέψτε με, δεν το κάνω μόνο για μένα. Το κάνω για χιλιάδες ασθενείς του ΤΕΒΕ. Το κάνω για να διαμαρτυρηθώ, γιατί αλλιώς θα σκάσω. Το κάνω για ανθρώπους με πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα από το δικό μου.

Είμαι ασθενής με καρκίνο που χρειάζεται φυσικά χημειοθεραπεία. Γι΄ αυτό τον λόγο πηγαινοέρχομαι από την Αμαλιάδα στο Ρίο, στο ογκολογικό τού εκεί νοσοκομείου. Την ημερήσια αυτή νοσηλεία για να την κάνεις κάθε φορά γίνεται εισαγωγή και μετά παίρνεις εξιτήριο.

Έλα όμως που για να πάρεις το περίφημο εξιτήριο θα πρέπει κάθε φορά να τρέχεις από το Ρίο, που σημειωτέον εξυπηρετεί σχεδόν όλη την Πελοπόννησο και μέρος της Στερεάς και των Ιονίων στο ογκολογικό του, στην Πάτρα στο ΤΕΒΕ για μία τζίφρα και μία σφραγίδα!

Φοίβη, τα πράγματα δεν είναι για γέλια, είναι για κλάματα. Γιατί καλά αν έχεις κάποιους ανθρώπους να σε συνοδεύουν. Τρέχουν αυτοί. Αν δεν έχεις όμως; Αμ΄ τότε θα πρέπει εσύ ο έρμος ο ασθενής που υφίστασαι τη θεραπεία αυτή με όλες τις παρενέργειες, εσύ ο φουκαράς ο ίδιος θα πρέπει μετά να τρέξεις στην Πάτρα στο ΤΕΒΕ να πάρεις την τζίφρα και τη σφραγίδα, να γυρίσεις στο Ρίο, να πάρεις το εξιτήριο για να μπορέσεις να γυρίσεις στο σπίτι σου, αργά το απόγευμα τις περισσότερες φορές, ένα πτώμα σωματικά και ψυχολογικά. Δεν μπορεί λέει το ΤΕΒΕ να διαθέσει έναν γιατρό, έναν υπάλληλο, κάποιον τέλος πάντων στο νοσοκομείο να εξυπηρετεί τους ασφαλισμένους του. Έτσι είναι ο νόμος του ΤΕΒΕ μου είπε υπάλληλός του στην Αμαλιάδα, αλλά συμπλήρωσε και το κυρία μου στο τέλος. Έτσι, για να με γλυκάνει η γλυκιά μου. Όσο για το ΤΕΒΕ Πάτρας, όταν τους ενημέρωσα ότι την ημέρα της απεργίας τους δεν θα μπορούσαμε να πάμε για την τζίφρα, άρα η ευθύνη ήταν δική τους, άκουσε την απάντηση:

Το ΤΕΒΕ, κυρία μου, πάλι, απεργεί Τετάρτη, δεν απεργεί Πέμπτη, Παρασκευή κ.λπ. Αυτό μου το είπε γιατρός γυναίκα του ΤΕΒΕ Πάτρας, στην οποία με παρέπεμψε υπάλληλος του ΤΕΒΕ Πάτρας.

Θα έπρεπε λοιπόν, κατά τη γνώμη της κυρίας ιατρού, την επομένη της θεραπείας μου να κάνω 80-90 χιλιόμετρα από την Αμαλιάδα στο ΤΕΒΕ για να πάρω την τζίφρα της, να πάω στο Ρίο, για να έχω το εξιτήριό μου στα χέρια μου. Ω τι χαρά. Πού είναι αλήθεια το πρόβλημα; Βλέπεις εσύ κανένα;

Ή θα έπρεπε ο γιος μου, από την Αθήνα όπου μένει, να έρθει πάλι στην Πάτρα. Ε! 200 χιλιόμετρα είναι αυτά για τον ίδιο λόγο.

Τι χαρά, κύριοι Κουφοί όλοι. Κύριοι διοικητάδες, διευθυντάδες, υπουργοί, παραϋπουργοί και πάει λέγοντας.

Αλήθεια, Φοίβη, ακούει λες κανείς τους; Σταματάω γιατί έχω συγκινηθεί. Θα βάλω σε λίγο τα κλάματα. Δεν αντέχω άλλο αυτό το χάλι.

ΥΓ: Θα πρέπει να σου πω και να μάθει ο κόσμος ότι οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό του Ογκολογικού στο Ρίο κάνουν υπεράνθρωπες προσπάθειες να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες και σε πολύ μικρό χώρο, ανάλογα με τις ανάγκες και τον αριθμό των ασθενών που αντιμετωπίζουν και νοσηλεύουν. Εγώ θέλω να τους ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου.

Σ΄ ευχαριστώ κι εσένα, Φοίβη.

Κική Κότσιφα Καλό είναι να κρατήσετε βαθιά μέσα σας, αγαπητή Κική, το κουράγιο και την ελπίδα, η οποία όπως γράφει η ποιήτρια Κική Δημουλά «κανείς δεν ξέρει τι του επιφυλάσσει ακόμα». Γιατί αν περιμένετε από το ανάλγητο, ασύστολο και ξεχαρβαλωμένο κράτος που ποδοπατά κάθε έννοια υπηρεσίας στον άνθρωπο, θα περιμένετε πολύ…


Επόμενος σταθμός: Παράλογοοοο

Κυρία Αθηναίου, χαίρετε Ενθαρρυντικά είναι τα πορίσματα έρευνας για τη μεταμεσονύκτια κίνηση του Μετρό τα Παρασκευοσάββατα. Αλήθεια πού είναι εκείνοι οι συνδικαλιστές, όπως εκείνος που είχε ξιφουλκήσει στην κάμερα της «Πρωινής γραμμής» της ΝΕΤ; Τι έχει άραγε να πει καινούργιο πέραν του απίθανου επιχειρήματος που είχε εκστομίσει τότε ότι «ο πολίτης που ξενυχτάει έχει να δώσει δέκα ευρώ για να πάρει ταξί»;

Φιλικά, Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Ό,τι είχαν να πουν και τόσοι που ξιφούλκησαν μέσα από τούτη την ταλαίπωρη στήλη, αγαπητέ Ευθύμιε. Πως με τα μεταμεσονύκτια πάμε να βάλουμε μέσα έναν εύρωστο οικονομικά φορέα, όπως το Μετρό! Ο οποίος φαίνεται δεν έγινε για να εξυπηρετεί το κοινό. Με τις υγείες μας…


Μη μου κάνεις ντρίμπλες

Κυρία Φοίβη, Διαβάζω σε φυλλάδιο: «Φτάνει πια! Σεβασμός στην Ιστορία μας. Λύση τώρα!».

Ποια είναι η Ιστορία που πρέπει να σεβαστούμε; Οι Περσικοί Πόλεμοι; Η Εθνεγερσία του ΄21; Το έπος του ΄40 και η Εθνική Αντίσταση; Ή μήπως η ιστορία της ντόπας ανά τους αιώνας; Πάει, τρελαθήκαμε τελείως!

Σηκωθήκανε τα πόδια και βαράνε το κεφάλι. Εδώ πρόκειται για το θράσος, του θράσους, ωωωωωω (Ωχ!!) θράσος!

Περαστικά μας. Υμέτερος, Μιχάλης Δ. Δεν έχει ιστορία η κλωτσιά σε τούτον τον τόπο, τον μικρό, τον μέγα (που έλεγε κι ο Ελύτης), αγαπητέ Μιχάλη; Δεν έχει ιστορία η ντρίμπλα;