Φαινόμενα

Το ιδεώδες των ντόπινγκ

Αποκαλύψεις για ουσίες στον κόσμο της δόξας, από τις πασαρέλες ώς τα μετάλλια, επιβεβαιώνουν την αντικατάσταση της θέλησης από τον ψυχαναγκασμό
Τις προάλλες σοκάρισαν οι αποκαλύψεις για τις ουσίες που κυκλοφορούν στον κόσμο της μόδας, για τα ναρκωτικά που κρατούν το σώμα των μοντέλων αδύνατο, πέρα από τα ανθρώπινα, όσο οι απαιτήσεις της βιομηχανίας επιβάλλουν. Σήμερα, οι αποκαλύψεις για την ντόπα- και αυτή συνθέσεις ουσιών που οδηγούν στην επίδοση πέρα από κάθε απόλαυση.

Ο κόσμος της δόξας γεμάτος από ουσίες διαφορετικές και εν τέλει ίδιες στον στόχο τους, ουσίες της ψευδαίσθησης, της απόστασης από το σώμα που γίνεται μια μηχανή όχι για να απολαμβάνει, αλλά για να μιμείται την απόλαυση και να τη χαρίζει ως θέαμα, για την ακρίβεια ως σόου της επίδοσης.

Φταίνε οι προπονητές, οι γυμναστές ή μήπως για τα μοντέλα ο τάδε και ο δείνα μόδιστρος, ένας ή δύο με ονοματεπώνυμο και δεν ευθύνεται μια νοοτροπία σύμφυτη με αυτό που εννοούμε «δόξα» στην εποχή μας και που καταλήγει να θεωρεί το σώμα «μηχανή» του κέρδους; Και φυσικά όλο αυτό υπό την «ιερή» ομπρέλα αδιαμφισβήτητων ιδεωδών, όπως το αθλητικό ιδεώδες ή το ιδεώδες της ομορφιάς.

Το μιντιακό τελετουργικό φυσικά ασχολείται μόνο με τα γεγονότα, με το γεγονός της νίκης, όπως και με το γεγονός της αποκάλυψης ντοπαρισμένων αθλητών. Σκηνοθετεί ατμόσφαιρα αστυνομικού μυστηρίου, η οποία βολεύει φυσικά και την αλυσίδα του εμπορίου των μεταλλίων να έχει έτοιμο ένα για να καλύψει τις επικοινωνιακές ανάγκες: λάθος μιας κινεζικής εταιρείας, άλλες ουσίες παραγγέλθηκαν, άλλες έφτασαν, άλλες πήραν οι αθλητές, ένας φαρμακοποιός που παρασκευάζει τις κάψουλες, ένας εισαγωγέας- προμηθευτής. Κάθε κρίκος του story προσφέρεται από μόνος του για μια καινούργια κατηγορία ερωτημάτων που προσθέτουν παράπλευρα μυστήρια στο κεντρικό. Ποια είναι η κινεζική εταιρεία και γιατί παραγγέλλουν από αυτήν οι προπονητές; Πέρασαν μερικές ημέρες με την αναζήτηση του στίγματος της εταιρείας και την έρευνα για τη μυστηριώδη Σου Λι, που υπογράφει email με συγγνώμη για το «λάθος». Ποιος είναι ο φαρμακοποιός και πώς συνεργαζόταν μαζί του η Ομοσπονδία; Ποιος είναι ο εισαγωγέας και πώς τον γνώριζε ο Ιακώβου; Ποιος παράγγειλε τις ουσίες και ποιος τις έφερε;

Το αστυνομικό μυστήριο μπορεί να ξετυλίγεται όλο και πιο συναρπαστικό, όλο και με μεγαλύτερη συσκότιση για την ουσία της υπόθεσης η οποία είναι η νοοτροπία της ντόπας, που υπόσχεται ενίσχυση των ατάλαντων και απογείωση των ταλαντούχων αθλητών.

Γιατί φυσικά μίια ομάδα δεν στηρίζεται μόνο σε έναν, δύο σταρ. Για να αποδειχθεί «αθλητική παράδοση», πρέπει να παρουσιαστούν επιδόσεις σχεδόν από όλους τους αθλητές. Μόνον τότε η χώρα δοξάζεται και οι νίκες των σταραθλητών δεν θεωρούνται τυχαία γεγονότα, που δεν μπορούν να στηρίξουν μια βιομηχανία αθλητισμού, τις ανάλογες εγκαταστάσεις, ομάδες προπονητών, γιατρών, επιδόματα, πριμ κ.λπ.

Γνωρίζοντας πολύ καλά προφανώς το σύστημα, ο υφυπουργός Αθλητισμού κ. Ιωαννίδης έδωσε την ιδέα «να σταματήσουν τα πριμ και τα προνόμια στους αθλητές». Μόνο που δεν έχει κανένα νόημα να κοπεί ένας μικρός κρίκος από την αλυσίδα του κέρδους και μάλιστα αυτός που αφορά τους αθλητές, όταν ένα κολοσσιαίο σύστημα που τους παράγει συνεχίζει να στηρίζεται στη νοοτροπία της επίδοσης όχι ως σωματική προσπάθεια, αλλά σαν μαθηματική και χημική φόρμουλα, η οποία ελέγχεται και καθοδηγείται, όπως απαιτεί η αγορά.
Αφανισμός του ανθρώπινου σώματος

Και τι δεν έχουμε ακούσει τις ημέρες αυτές τα οποία επιβεβαιώνουν αυτή την κυρίαρχη αντίληψη πως οι αθλητές είναι «τούβλα» (Γεωργίου), ότι είναι εξαρτημένοι από τον προπονητή-θεό τους (άλλο εμπιστοσύνη, άλλο εξάρτηση), όλα λόγια ειδημόνων και μη, που αποδεικνύουν πως ακόμη και όσοι δεν γνωρίζουν γεγονότα έχουν γνώση των αποτελεσμάτων τους.

Ποιος όμως και με ποιο τηλεοπτικό τελετουργικό θα θυμίσει ότι άλλο ψυχαναγκασμός και άλλο θέληση; Ότι το πρώτο οδηγεί στις επιδόσεις ενός σώματος-κομπιούτερ και τότε ο στόχος ταχύτερα, ψηλότερα, δυνατότερα σημαίνει αφανισμό του περιεχομένου, όπως με την τεχνολογία της επικοινωνίας που καθίσταται ισχυρότερη από το περιεχόμενό της. Το δεύτερο, η θέληση, ρυθμίζει την προσπάθεια, ελέγχει και καθιστά το περιεχόμενο κυρίαρχο κάθε στιγμή από τη διαδρομή μέχρι την επίδοση, διαδικασία που απαιτεί πνεύμα και σώμα σε απόλυτη συνεργασία.