Το πνεύμα του τόνου

Αδιανόητο

Ηθοποιός και θεατρολόγος, αριστούχος μεταπτυχιακή του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, υπότροφος του κληροδοτήματος Αλέξη Μινωτή που διαχειρίζεται το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας (μέλη της γνωμοδοτικής επιτροπής διά της διαθήκης του Μινωτή, ο Καμπανέλλης, ο Ευαγγελάτος, ο Δ. Φωτόπουλος, ο Τσακίρογλου, η Μ. Χορς και ο γράφων- διευθυντής του ΜΙΕΤ ο λόγιος ποιητής Δ. Καψάλης) εκπονεί διδακτορική διατριβή με θέμα τις θεατρικές διασκευές για το ραδιόφωνο από το 1947-1967. Με εντολή του διευθυντή Ραδιοφωνίας Αντώνη Ανδρικάκη δίδεται η άδεια στην υποψήφια διδάκτορα να ερευνήσει τα αρχεία της ΕΡΤ. Τι άλλο σημαντικότερο θα ευχόταν ένας οργανισμός από το να αξιοποιηθούν με επιστημονικό τρόπο τα αρχεία του. Αμ δε! Η υποψήφια (και για να αντιληφθείτε το μέγεθος της κακοήθειας, ανιψιά ακαδημαϊκού, νομικού) βρέθηκε μπροστά στην πλήρη άρνηση της υπεύθυνης του θεατρικού αρχείου να διαθέσει το υλικό προς έρευνα. Η υποψήφια βρέθηκε μπροστά σε κενά ράφια, άδεια ντουλάπια και στην κυνική απειλή προς αυτήν: «Αυτό το διδακτορικό δεν θα γίνει ποτέ!». Επειδή ασφαλώς η κατάσταση αυτή δεν απηχεί βέβαια τη διοίκηση του Ιδρύματος και επειδή θεωρώ αδιανόητο ένας τέτοιος πολύτιμος θησαυρός (διασκεύαζαν για το ραδιόφωνο, Καμπανέλλης, Γκάτσος, Αλέξης Σολομός, Κωνσταντινίδης, Κουγιουμτζόγλου κ.ά.) να μείνει χωρίς πληρότητα στην επιστημονική του αξιοποίηση (η υποψήφια έχει αποταθεί σε συλλέκτες ιδιώτες). Κάνω έκκληση όχι απλώς να επιτραπεί η χρήση του αρχείου στη φερέλπιδα θεατρολόγο αλλά να ενισχυθεί και οικονομικώς σε εφαρμογή ανάλογης πρόβλεψης του νόμου για την Κρατική Ραδιοτηλεόραση.