[ Πρόσωπα ] Γιατροί στο «Τρίγωνο του θανάτου»

Δύο γιατροί στην ιταλική Καμπανία, ο Τζεννάρο Εσπόζιτο και ο Αντόνιο Μαρφέλλα, καλούν τους πολίτες να αντιδράσουν στη δηλητηρίαση της περιοχής τους μποϊκοτάροντας τις βουλευτικές εκλογές.

Κουράστηκαν να περιμένουν από το κράτος να βοηθήσει την περιφέρειά τους, για την οποία καταγγέλλουν πως βρίσκεται στο χείλος μιας υγειονομικής καταστροφής εξαιτίας των σκουπιδιών. «Πάνε είκοσι χρόνια που δεν υπάρχει κράτος εδώ. Θα επιστρέψουμε στις κάλπες μόνον όταν οι αρχές αποφασίσουν να ανακτήσουν αυτή τη γη που εγκατέλειψαν», λέει ο 47χρονος Εσπόζιτο, νευρολόγος- ψυχίατρος, αναφερόμενος στις ιταλικές εκλογές της Κυριακής και της Δευτέρας. Ασκεί την ιατρική βόρεια της Νάπολι, σε μια ζώνη που η επιστημονική επιθεώρηση Τhe Lancet αποκάλεσε το 2004 «Τρίγωνο του θανάτου» επισημαίνοντας ότι η αναλογία των καρκίνων και των παραμορφώσεων είναι εκεί υψηλότερη απ΄ ό,τι στην υπόλοιπη Καμπανία.

Το «τρίγωνο» αυτό, στο οποίο ζουν 500.000 άνθρωποι, ορίζεται από τις πόλεις Νόλα, Μαριλιάνο και Ατσέρα και στο υπέδαφός του έχουν θαφτεί παράνομα εδώ και 20 χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι βιομηχανικών αποβλήτων. «Ήταν μία από τις πιο γόνιμες πεδιάδες της Ιταλίας και τη μετέτρεψαν σε γιγάντια χωματερή τοξικών προϊόντων», καταγγέλλει ο δρ Εσπόζιτο, ο οποίος έστειλε το εκλογικό του βιβλιάριο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας καταγγέλλοντας «την επίμονη σιωπή» των αρχών για την υγειονομική κατάσταση των κατοίκων του «Τριγώνου του θανάτου». Ο Αντόνιο Μαρφέλλα, 50 χρόνων, είναι καρκινολόγος- τοξικολόγος στο Εθνικό Καρκινολογικό Ινστιτούτο της Νάπολι. «Ποτέ δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι μια μέρα θα αποφάσιζα να μην ψηφίζω πια», λέει. «Όμως πριν από δύο χρόνια, άρχισα να καταλαβαίνω τι συμβαίνει εδώ. Ήξερα πως φορτηγά πετούσαν σκουπίδια στην Καμπανία, αλλά δεν ήξερα πως ήταν 10.000 τον χρόνο! Αφήσαμε τα σκουπίδια στον έλεγχο της Καμόρας, της ναπολιτάνικης μαφίας, και σήμερα η διαχείριση των σκουπιδιών είναι η μεγαλύτερη βιομηχανία της Ιταλίας».

Ανήσυχοι από τη συχνότητα των καρκίνων και των παραμορφώσεων, καθώς και από το γεγονός ότι οι όγκοι εμφανίζονταν σε όλο και νεώτερους ανθρώπους, οι δύο γιατροί σήμαναν συναγερμό στις τοπικές και εθνικές υγειονομικές αρχές και, όταν δεν βρήκαν ανταπόκριση, αποφάσισαν να περάσουν στη δράση. «Μαζί με επτά άλλους πολίτες, πληρώσαμε από την τσέπη μας ένα εργαστήριο για να αναλύσει το αίμα μας. Το δικό μου περιέχει 47 πικογραμμάρια, του Αντόνιο 74 (το πικογραμμάριο είναι το ένα δισεκατομμυριοστό του γραμμαρίου), ενώ το όριο που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας είναι τα 10 πικογραμμάρια», εξηγεί ο δρ Εσπόζιτο προσθέτοντας: «Όλες οι αναλύσεις μας είναι εκτός προδιαγραφών. Στο μεταξύ, ένας από μας, ένας βοσκός, πέθανε. Το αίμα του είχε 255 πικογραμμάρια διοξίνη. Μιλάμε για μόλυνση του αίματος, για περιβαλλοντική καταστροφή, για εγκληματικότητα, για διάχυτη παρανομία και το κράτος απουσιάζει!»