[ Πρόσωπα ] Ένας μαοϊστής στις κάλπες

Έπειτα από 25 χρόνια στην παρανομία και δέκα χρόνια ένοπλου αγώνα για την ανατροπή της μοναρχίας στο Νεπάλ, ο Πρασάντα «ο τρομερός» ξεκινάει τη μεγαλύτερη, ίσως, μάχη του- τη μάχη της ψήφου.

Αύριο το Νεπάλ θα εκλέξει μια συντακτική συνέλευση, η οποία θα καταργήσει τη μοναρχία και θα την αντικαταστήσει με μια Δημοκρατία, της οποίας ο Πρασάντα ονειρεύεται να προεδρεύσει. Πρόκειται για την εφαρμογή της ειρηνευτικής συμφωνίας που υπογράφτηκε στις 21 Νοεμβρίου 2006 ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους μαοϊστές αντάρτες του Πρασάντα, με την οποία τερματίστηκαν δέκα χρόνια εμφυλίου πολέμου που στοίχισαν τη ζωή σε 13.000

ανθρώπους. Ο Πρασάντα (το πραγματικό του όνομα είναι Πούσπα Καμάλ Νταχάλ και το πολεμικό του ψευδώνυμο «ο τρομερός») είχε καταθέσει τότε τα όπλα και είχε ορκιστεί ότι εγκαταλείπει για πάντα τη βία και ότι θα μεταμορφώσει το αντάρτικό του σε δημοκρατική δύναμη. Όμως, στα 52 του, δυσκολεύεται να απαλλαγεί από τη φήμη του ανελέητου πολέμαρχου, που εμπνεόταν από τον Μάο και την «Πολιτιστική Επανάσταση», το «Φωτεινό Μονοπάτι» στο Περού, τους Κόκκινους Χμερ στην Καμπότζη. Παραμένει «μαύρο πρόβατο» για τους Αμερικανούς, που εξακολουθούν να περιλαμβάνουν την οργάνωσή του στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Ο πρώην δάσκαλος βρίσκεται ωστόσο κοντά στην εκπλήρωση του ονείρου του- να εξαλείψει τη μοναδική ινδουιστική μοναρχία στον κόσμο και να την αντικαταστήσει με μια Δημοκρατία της οποίας θέλει να γίνει πρόεδρος-, όχι πλέον με τα όπλα, αλλά με την κάλπη. «Δεν υπάρχει πια θέση στο Νεπάλ για οποιασδήποτε μορφής μοναρχία», λέει στο Γαλλικό Πρακτορείο, προσθέτοντας ότι απεχθάνεται αυτό το «φεουδαρχικό σύστημα». Ο Πρασάντα είναι ινδουιστής και κατάγεται από υψηλή κάστα, όμως γεννήθηκε σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Λαμπρός φοιτητής, πήρε πτυχίο στις αγροτικές σπουδές, όμως στο τέλος της δεκαετίας του 1960, παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών, στράφηκε στην πολιτική και τον κομμουνισμό. Ο τότε μονάρχης, ο πατέρας του σημερινού βασιλιά Γκιανέντρα, απαγόρευσε τις πολιτικές δραστηριότητες και ο Πρασάντα βγήκε στην παρανομία. Άρχισε την εξέγερση με μια φούχτα μαχητές εξοπλισμένους με παλιοντούφεκα και δημιούργησε έναν τρομερό στρατό 20.000 στρατιωτών, που σήμερα έχει αφοπλιστεί και βρίσκεται υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ περιμένοντας να ενσωματωθεί στον εθνικό στρατό. Ο Πρασάντα παραμένει υπερήφανος για τους στρατιώτες του, λέει πως αγωνίστηκαν για τις κατώτερες κάστες, τις γυναίκες και τις εθνικές μειονότητες. Από την άλλη, οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους κατηγορούν για φόνους, απαγωγές, ιδεολογική κατήχηση, εκφοβισμούς. Όσο για τον Πρασάντα, ο οποίος δηλώνει πως δεν θέλει να επαναλάβει «τις αποτυχίες του Στάλιν», δεν έχει αποφύγει την προσωπολατρία: ήδη από το 2001 οι οπαδοί του τον τιμούν σαν ημίθεο…