Θα κάνουμε Βush ups;

…ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ και τη μέση μου, κύριε Βush! Χίλια συγγνώμη, αλλά αυτή η ρημάδα η μετατόπιση σπονδύλου με εμποδίζει να πέφτω τα μπρούμυτα… Δεν σας πειράζει να αναρρώσω πρώτα και μετά να μου βγει το σύνδρομο της καραδουλάρας;

Καθίστε, κύριε Μπους, μη στέκεστε όρθιος. Καφεδάκι; Γάλα, ζάχαρη, ή μπλακ; Το βούτημα θα το πάρετε ή να το δώσω στη γάτα; Σόρι που σας πολυβολώ με τόσες ερωτήσεις και σας αποσυντονίζω. ΠΡΩΤΑ καθίστε. ΜΕΤΑ πείτε μου αν θέλετε καφέ. ΜΕΤΑ πείτε μου πώς τον πίνετε. ΜΕΤΑ πείτε μου για το βούτημα. ΜΕΤΑ για τη γάτα… Ένα ένα, νοικοκυρεμένα!

Μπορώ να σε λέω Τζόρτζ; ΚΙ εσύ θα με λες «κυρία Ακρίτα»! Έτσι για να σπάσει ο πάγος…

Τζορτζ, τα Σκόπια «Μακεδονία» θέλεις να τα λες; Νόου πρόμπλεμ!

Όχι, καλέ, τι να με πειράζει; Εγώ είμαι ανώτερος άνθρωπος. Δεν χαλιέμαι με τέτοιες μικρότητες.

Θα φωνάζουμε δυνατά «ρε συ, Μακεδονίαααα!!!» και θα γυρίζουν τα Σκόπια. Αψολούτλι νόου πρόμπλεμ, Τζορτζ!

Επίσης, νόου πρόμπλεμ που βγάλανε τον πρωθυπουργό της χώρας με στολή ναζί. Βάλανε και σβάστικα στην ελληνική σημαία. Νόου πρόμπλεμ. Σιγά τώρα με τις μιζέριες… Στην τελική, και τους φασίστες μανούλα δεν τους γέννησε; Στο πηγάδι κατουρήσανε;

Τζορτζ, να χαρείς, μη βαδίζεις πάνω κάτω γιατί το βήμα της χήνας μου προκαλεί ημικρανία. Παλουκώσου κάπου, χάνεϊ! Σιτ! Σιτ! Πιες το καφεδάκι σου. Δοκίμασε το κουλουράκι με την κανέλα, είναι θεά αγάπη μου, θεά!

Επίσης μαθαίνω ότι οι Σκοπιανοί έχουν κάνει ρεζερβέ τον αρχαίο πολιτισμό. Βέεεεεβαια, εμείς τον καρπωθήκαμε λόγω προπαγάνδας. Δηλαδή, η Ελλάδα ανακαλύφθηκε παράλληλα με τα τρανζίστορ. Τα μικρά τα πλαστικά σε χρώμα βεραμάν. Αξέχαστα χρόνια, τα περιγράφει κι ο Θουκυδίδης!

Και ο Μέγας Αλέξανδρος δικός τους ήτανε και τους τον κλέψαμε μέσα απ΄ της μάνας του την αγκαλιά, εμείς οι γενοκτόνοι. Νόου πρόμπλεμ ατ ολ, ντάρλλλλλιιιινγκ. Τι, θα κάνουμε κοτζάμ Μεγαλέξανδρο λαστέξ; Τράβα η Ελλάδα απ΄ τη μια, τράβα τα Σκόπια από την άλλη; Θα έρθει να ξεχειλώσει ο κολοσσός. Ας τον πάρουνε, σιγά τώρα, καλή καρδιά. Μισό μόνο, Τζορτζ μου, να ενημερώσω τη γοργόνα:

●Ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος;

●Προχωρήστε όλο ευθεία και στα Σκόπια ξαναρωτήστε!

ΤΖΟΡΤΖ, ΤΣΑΚΙΣΕ το βούτημα, μην το λυπάσαι. Έτσι που λες, σουίτχαρτ. Ό,τι θέλουν τα παιδιά τα δικά μας. Θέλουν την ιστορία μας, την παράδοσή μας, τον Μεγαλέξανδρό μας, το σπίτι μας, το στερεοφωνικό μας, τη μάνα μας, τον πατέρα μας, τον γκόμενο της Τασούλας; Χάρισμά τους. Εμένα έτσι με γαλούχησε η μανούλα μου.

Παιδιόθεν λέμε, Τζορτζ. Όταν ερχόταν κοριτσάκι στο σπίτι, μου έλεγε να μοιράζομαι τα πράγματά μου και να του δίνω τα παιχνίδια μου. Ο έχων δύο Μπάρμπι δίνει και τις δύο στα Σκόπια! Γείτονας είναι, να μην τον φιλέψεις; Την καρέκλα να σου τραβήξει από τον κώλο, θα το κάνεις θέμα; Όχι βέβαια. Θα σηκωθείς απ΄ τα πατώματα και θα τους την ξεκουβαλήσεις μέχρι το ημιφορτηγό.

Νόου πρόμπλεμ… Αψολούτλι!

Τζορτζ, μάι όνλι λαβ, τι ήταν αυτό το υφάκι που πήρε το μάτι μου στο Βουκουρέστι; Ξέρεις, ο «Πλανητάρχης Ραν Ταν Πλαν»! Αυτό το βλέμμα, με τη χαρωπή προσήνεια της αγελάδας; Μισό: Άκυρο το ζωντανό: Του βοϊδιού του βλέμμα.

(«ΒοΪδιου», ντίαρεστ, όχι «βοδιού»: Το γιώτα και τα διαλυτικά… έχουν άλλο όγκο, άλλη βαρύτητα, στο γεμίζουν το στόμα!).

ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ σε πήρανε χαμπάρι, ρεεεεέιιιιι! Πήγες εκεί χάμω να ρίξεις ένα εναρκτήριο λάκτισμα στον αγώνα και σε γιουχάρισε κοτζάμ γήπεδο. Και μιλάμε για γήπεδο ΧΧΧ λαρτζ! Όχι Ελλάδα. Όχι αλανίτσα για τσικό 2Χ3, κόχη και λατρεία… Σε γιουχάρουν, σε προγκάνε, σε γιαουρτώνουμε, σε ξεφτιλίζουνε! Έχεις καταντήσει ένα περιφερόμενο ανέκδοτο ξανθιάς, αλλά το υφάκι στάνταρ. Οικονομία κι εξωτερική πολιτική τα ΄χεις κάνει σαν το βλέμμα σου (του βοϊδιού) αλλά δεν νογάς εσύ, μπέιμπι: Εκεί, στο μάτι κατσικωμένοι εσαεί οι χίλιοι καρδινάλιοι…

Τζορτζ, να σου αυγοκόψω κατιτίς να το τσιμπήσεις πρόχειρα; Μην το πολυμελετάς, ένα ναι ή ένα όχι, γιατί στο τσακ προφταίνεις.

Εκλογές, καλέ, δεν έχουτι εκεί δώθε και κείθε;

Ολούθε δεν σε περιμένει ο ΜακΚέιν, ο Ομπάμα και η Μικρή Τιρολέζα Χίλαρι; Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος, αλλά δεν ξεμπερδέψαμε με σένα; Εδώ κοτζάμ κράτη και σε φτύνουνε. Σου λένε «τι να ανοίγω διάλογο με τον ξοφλημένο; Ώσπου να μεταφράσει ο διερμηνέας τη χειραψία (γιατί κι αυτή πολύπλοκη σου φαίνεται) θα ΄χει φύγει από τον Οίκο τον Λευκό». Τα ΄φαγες τα ψωμιά σου! Και δεν έφαγες μόνο τα δικά σου! Έφαγες και τα δικά μας! Φαγανό μου εσύ, ζωή να ΄χεις, να τα πετάξεις μπόι, γιατί είσαι και στην ανάπτυξη!

Τζορτζ, οχτώ χρόνια είδηση δεν πήρες (και καλύτερα δηλαδή: Όταν έπαιρνες είδηση, τα έκανες χειρότερα). Πώς την είδες δηλαδή, τη δουλειά;

Ότι ο πλανήτης είναι σαν τις κυλιόμενες εισόδους των ξενοδοχείων; Μπαινόβγαινες, γύρω- γύρω όλοι, βζζζζουμμμ, βζζζζζουμμμμ, βρρρρρρρ, μπαααααμ! Ωραία περάσαμε πάλι σήμερα, μικρό μου, έλα τώρα να σου δώσω τη φρουτόκρεμα!

Εντάξει, Τζορτζ; Ήπιες τον καφέ σου; Ντερλίκωσες βουτήματα, κουλούρια κι αυγοκομμένα; Είσαι, ΟΚ; Τότε πριν φύγεις, κάνε μια παλικαριά… Πέσε κάτω και δείξε μου πώς γίνεται το Βush up! Άντε μου στα τσακίδια τώρα! Κι άσε το ασημένιο κουταλάκι κάτω, λέμε!