Φάγαμε …στο «Αmigos Locos»

Δεν ξέρω τι με έκανε να σκεφτώ ότι πηγαίνοντας σε ένα εστιατόριο Τex-Μex στην Αθήνα θα υπήρχαν ελπίδες για ένα ικανοποιητικό γεύμα. Το «Αmigos Locos» στην Αγία Παρασκευή δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Το μεγάλο (έως αχανές) εστιατόριο στην Αγ. Ιωάννου έχει ήπια μεξικάνικη σχεδίαση, γήινα χρώματα της ερήμου και λίγα σομπρέρο και εσάρπες εδώ κι εκεί. Οι μαργαρίτες, η σανγκρία και οι μεξικάνικες μπίρες ήταν όλες παρούσες. Οι μαργαρίτες είχαν μια περίεργη γεύση, που δεν μπόρεσα να προσδιορίσω, κάτι που θύμιζε αμυδρά απορρυπαντικό. Ύστερα από αυτό, μπορείτε να φανταστείτε ότι η βραδιά ξεκίνησε ως κάτι λιγότερο από μια εμπειρία δείπνου πολλών αστέρων.

Τα τάκο τσιπς και η σος είναι παντού στα τραπέζια. Δοκιμάσαμε την πράσινη σαλάτα με nopales – τα φύλλα της φραγκοσυκιάς που μοιάζουν με κουπί. Στο Μεξικό εκτιμούνται περισσότερο τα φύλλα από τα φρούτα. Η σαλάτα έρχεται σερβιρισμένη σε ένα τηγανισμένο καλαθάκι από ζύμη, γεμάτο με κομματιασμένο λάχανο, μαρούλι και κομματάκια ντομάτας, αλλά και μια στρώση από λωρίδες κάκτου (χωρίς τα αγκάθια!!) στην κορυφή. Δεν είχαν συγκεκριμένη γεύση, αν και απ΄ ό,τι μαντεύω πρέπει να ήταν τουρσί. Όλα τα κλισέ ΤexΜex πιάτα υπήρχαν στο μενού- όπως τάκος, εντσιλάδας, μπουρίτος, φαχίτας και άλλα. Υπάρχει ένα τμήμα με πολλά πιάτα στο γκριλ, αλλά από όσα προσφέρονται δεν θα φανταζόταν κανείς ότι το Μεξικό είναι μια χώρα που την αγγίζει από τη μία ο Ειρηνικός ωκεανός και από την άλλη ο κόλπος του Μεξικού. Δεν υπάρχει τίποτα σχεδόν από τη θάλασσα στο γκριλ, εκτός από ορισμένες κατεψυγμένες γαρίδες εδώ κι εκεί, κάποιες από τις οποίες παραγγείλαμε σε μορφή φαχίτας. Ήρθαν καβουρντισμένες σε ένα σιδερένιο πιάτο με πιπεριές και κρεμμύδια, σερβιρισμένες με πολύ λεπτές μαλακές σταρένιες τορτίγιες, μαζί με τρεις διαφορετικές σος (ντομάτες, γκουακαμόλε και ξινή κρέμα).

Ήθελα κάτι πολύ καυτερό, οπότε παρήγγειλα ένα ορεκτικό από πιπεριές jalapenos γεμισμένες με τυρί, που είναι αρκετά χαρακτηριστικό πιάτο στα μεξικάνικα εστιατόρια, όπου κι αν έχω πάει. Υποθέτω ότι αυτές, όπως και άλλα, έρχονται ήδη γεμισμένες, παναρισμένες, κατεψυγμένες, έτοιμες δηλαδή για να κάνουν ένα πήδημα από την κατάψυξη στη φριτέζα. Επιπλέον, δεν ήταν καθόλου καυτερές. Το ίδιο ίσχυε και για τις εντσιλάδας. Αν και το πιάτο έρχεται με δύο εντσιλάδας της επιλογής σου, δεν μπορούσαμε να παραγγείλουμε μία με τυρί και μία με κοτόπουλο, γιατί η κουζίνα τις σερβίρει είτε και τις δύο με τυρί είτε τη μία με κοτόπουλο και την άλλη με κιμά.

Παραγγείλαμε τις εντσιλάδας με τυρί:

δύο ρολά από μαλακές τορτίγιες γεμισμένες με εκείνο το είδος τυριού που βγαίνει από τον φούρνο μικροκυμάτων υγρό και γίνεται πλαστικό ύστερα από 3 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται πολύ σκληρά για έναν χώρο που δεν φιλοδοξεί να είναι μια Μέκκα της μεξικάνικης μαγειρικής. Αλλά, από την άλλη μεριά, έχω δοκιμάσει πολύ ωραία μεξικάνικα πιάτα βόρεια από τα σύνορα του Μεξικού – σε περιοχές όπως το Αustin και το San Αntonio – φαγητά που ήταν αρκετά απλά για να ετοιμαστούν σε οποιαδήποτε κουζίνα σπιτιού ή εστιατορίου, πικάντικα, χορταστικά και, πάνω απ΄ όλα, αυθεντικά. Με λίγα λόγια, για το «Αmigos Locos» δεν… τρελάθηκα.

ΙΝFΟ

Τιμές:

Από 30-40 ευρώ το άτομο

Ατμόσφαιρα:

Πολύ μακριά από το Μεξικό

Κουζίνα:

Ακόμα πιο μακριά από το Μεξικό

Σέρβις:

Φιλικό

Κάβα:

Σανγκρία, μπίρες, μαργαρίτες και κρασιά

«Αmigos Locos»: Αγ. Ιωάννου 84, Αγία Παρασκευή. Τηλ. 210-6111.555