«Έξωση» σε Αλίκη, Τσιτσάνη, Ξυλούρη

Ο Βασίλης Τσιτσάνης, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Νίκος Ξυλούρης κ.ά.
καλλιτέχνες «εξοστρακίζονται» από τους τάφους τους στο Α΄ Νεκροταφείο από τον Δήμο Αθηναίων
Τι κι αν αγαπήθηκαν απ΄ όλη την Ελλάδα. Ο Δήμος Αθηναίων αποφάσισε ότι στον χιλιοτραγουδισμένο βάρδο Βασίλη Τσιτσάνη, τον εκφραστή της κρητικής λεβεντιάς Νίκο Ξυλούρη, στην κοσμαγάπητη Αλίκη, στον Στράτο Διονυσίου, στον Μίνωα Βολανάκη και σε άλλους 43 καλλιτέχνες, μικρού και μεγάλου βεληνεκούς, δεν ανήκει ούτε δυο μέτρα γης! Κι αποφάσισε την εκταφή τους από το Α΄ Νεκροταφείο και μάλιστα «δωρεάν», όπως αναφέρει στην επιστολή που απέστειλε τουλάχιστον στα παιδιά του Τσιτσάνη.

«Με ευχαρίστηση (sic) σας ενημερώνουμε ότι μετά από μακροχρόνιες διαδικασίες και τις συντονισμένες προσπάθειες των Υπηρεσιών μας και της νέας δημοτικής αρχής, δημιουργήθηκε το Πρώτο Μαυσωλείο Καλλιτεχνών του Α΄ Κοιμητηρίου προκειμένου να εναποτεθούν τα οστά των προσώπων που συνέβαλαν στην πολιτιστική ανάπτυξη της σύγχρονης Ελλάδος, παράλληλα δε να ικανοποιηθεί το αίτημα του κοινού, να έχει τη δυνατότητα άμεσης πρόσβασης προς απότιση φόρου τιμής» αναφέρει η επιστολή της Διεύθυνσης Κοιμητηρίων του Δήμου-η τηλεφωνική επικοινωνία των «ΝΕΩΝ» με την υπηρεσία στάθηκε αδύνατη, ενώ κανείς στο Α΄ Νεκροταφείο δεν γνώριζε την ύπαρξη Μαυσωλείου.

Η εκταφή γίνεται, όπως υποστήριξε προς «ΤΑ ΝΕΑ» ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Θανάσης Καφέζας (πρόεδρος και του δημοτικού ραδιοσταθμού 9,84), σε εφαρμογή παλαιότερων αποφάσεων για τους «τιμήν ένεκεν τάφους τριετούς χρήσεως» και με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Και θα ακολουθήσει η μεταφορά των οστών στο Μαυσωλείο Καλλιτεχνών, που όπως διευκρίνισε ο κ. Καφέζας βρίσκεται πολύ κοντά στη δεύτερη Κοιμωμένη του Α΄ Νεκροταφείου και θα αναλάβει να διαμορφώσει, με σκηνογραφική λογική, ο σκηνογράφος-ενδυματολόγος Γιάννης Μετζικώφ (ο οποίος επιβεβαίωσε το ραντεβού με τον Δήμο για την πρώτη συζήτηση, διευκρινίζοντας ότι θα πρέπει ό,τι γίνει να είναι λιτ΄ό και οικείο).

Εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι πως στο ίδιο Μαυσωλείο Καλλιτεχνών θα «στεγαστούν», χύδην, και δίχως συγκεκριμένο πλάνο-όπως φαίνεται- καλλιτέχνες κάθε βεληνεκούς και τέχνης. Ο ζωγράφος Γεώργιος Βακιρτζής, μαζί με τον μαέστρο Λεωνίδα Ζώρα, τον Γιάννη Γκιωνάκη, τον Στράτο Διονυσίου, τον Μίμη Χρυσομάλλη και τον συνθέτη Δημήτρη Δραγατάκη.

Ακόμη εντυπωσιακό είναι πως στην απόφαση εκταφής συναίνεσαν-τουλάχιστον- και καλλιτέχνες δημοτικοί σύμβουλοι που εκλήθησαν να συσκεφθούν για το θέμα. Στην επιτροπή μετείχαν οι Ελένη Γερασιμίδου, Άννα Φόνσου, Ρήγας Αξελός, Βάσια Τριφύλλη, Μαρία Τζομπανάκη, ενώ οι Γιώργος Κατσαρός και Πέμη Ζούνη ήσαν απόντες.

Ο Βασίλης Τσιτσάνης πέθανε σε ηλικία 69 ετών, στις 18 Ιανουαρίου του 1984 (την ημέρα που είχε γεννηθεί), και το 1997 ετάφη στον ίδιο τάφο η γυναίκα του, Ζωή. Όταν η κόρη τους, Βικτωρία Τσιτσάνη πήρε στα χέρια της την επιστολή του Δήμου Αθηναίων δεν πίστευε στα μάτια της. «Είναι δυνατόν; Ο πατέρας μου είναι όλη η Ελλάδα. Τι να πω; Ειλικρινά ντρέπομαι», είπε στα «ΝΕΑ» χθες το μεσημέρι. Θυμίζοντας τι είχε πει για τον Βασίλη Τσιτσάνη ο Ζυλ Ντασσέν: «Αν ξέρατε τι είναι ο Τσιτσάνης, δεν θα παραπονιόσασταν ότι δεν έχετε έναν Μπαχ». Ή ο Γιάννης Τσαρούχης: «Δεν θα είχαμε πολιτισμό εάν δεν υπήρχε».

Η Βικτωρία Τσιτσάνη είναι όμως στενοχωρημένη και για ακόμη έναν λόγο. «Ο δήμος, μου ζητά για την ταφή της μητέρας μου- από το 2000 έως σήμερα- 19.000 ευρώ! Με ενημέρωσαν πως εάν δεν προσέλθω στα γραφεία του Α΄ Κοιμητηρίου προκειμένου να προγραμματίσουν την ημερομηνία εκταφής και να εκπληρώσω τις οικονομικές μου υποχρεώσεις (τα 19.000 ευρώ), θα τοποθετήσουν τα οστά των γονιών μου από μόνοι τους στο χωνευτήρι. Φρικτά πράγματα».

Η επιστολή του Δήμου δεν είχε φτάσει μέχρι χτες στην Ουρανία Ξυλούρη, αλλά φέρεται να βρίσκεται ήδη και στα χέρια του γιού της Αλίκης, Γιάννη Παπαμιχαήλ.


«Να σεβαστούν την ιερή σκιά του»

«Ο Βασίλης Τσιτσάνης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους διαμορφωτές της ψυχής και της αισθητικής της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού. Πιστεύω ότι η ελληνική Πολιτεία και όλος ο ελληνικός λαός οφείλουν πρώτα απ΄ όλα να σεβαστούν την ιερή σκιά αυτού του μεγάλου δημιουργού, διατηρώντας ως εθνικό κτήμα την τελευταία του κατοικία, αλλά και προτείνω να φιλοτεχνηθεί στον τόπο στον οποίο αναπαύεται ένα ξεχωριστό μαρμάρινο μνημείο, ανάλογο του μεγέθους και της προσφοράς αυτού του μεγάλου Έλληνα. Και μάλιστα, θα ήθελα να προτείνω να συμβάλουν σ΄ αυτό με πανελλαδικό έρανο κυρίως οι απλοί άνθρωποι αυτού του τόπου, που ωφελήθηκαν και αγάπησαν το έργο του Τσιτσάνη, του δημιουργού που κι εκείνος τους αγάπησε τόσο και τραγούδησε τον πόνο και τη χαρά τους».