Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Φτωχαίνουν τους Έλληνες

ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ στην ιστορία ως ένα από τα μέγιστα σφάλματα οικονομικής πολιτικής. Στην αφετηρία της μεγάλης οικονομικής κρίσης του Μεσοπολέμου, η τότε αμερικανική κυβέρνηση αποφάσισε να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό περικόπτοντας δαπάνες και αυξάνοντας τη φορολογία. Το αποτέλεσμα ήταν η όξυνση της κρίσης και ο βαρύτατος τραυματισμός της οικονομίας σε μια εποχή που χρειαζόταν οξυγόνο.

Αν για εκείνη την εποχή, τέλη της δεκαετίας του ΄20, υπήρχε η δικαιολογία της μη επαρκούς γνώσης του τρόπου λειτουργίας της οικονομίας, σήμερα τέτοιου είδους δικαιολογία δεν υφίσταται. Πολλές κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο αντιμέτωπες με τη χρηματοπιστωτική κρίση, την κάμψη της παγκόσμιας οικονομίας, την άνοδο του πληθωρισμού και τη μείωση της εμπιστοσύνης των οικονομικών παραγόντων σπεύδουν να πάρουν μέτρα χαλάρωσης, όπως φοροαπαλλαγές και αύξηση δαπανών. Οι ιθύνοντες της ελληνικής οικονομικής πολιτικής σίγουρα έχουν γνώση όλων των προαναφερθέντων. Από τις κινήσεις τους όμως προκύπτει ότι δεν φοβούνται για την πορεία της εγχώριας οικονομίας. Απόδειξη; Παρά την άνοδο του πληθωρισμού που ροκανίζει τα εισοδήματα και τη συνολική ζήτηση στην οικονομία, επιλέγουν- με βάση τις διαρροές από το υπουργείο Οικονομίας- να δώσουν χαμηλές αυξήσεις στους μισθούς οι οποίες σε συνδυασμό με τη φοροπαγίδα τής μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας θα κάνουν σε πραγματικούς όρους φτωχότερους τους εργαζόμενους.

Η οικονομία έδειξε ήδη τάσεις κάμψης παρουσιάζοντας το τέταρτο περυσινό τρίμηνο μεγέθυνση 3,6% έναντι 4% που προβλέπει η κυβέρνηση για φέτος. Τα νοικοκυριά που έχουν δανειστεί- και είναι τα περισσότερα- πιέζονται από την αύξηση των επιτοκίων ενώ και οι επιχειρήσεις βλέπουν τις εξαγωγές να συγκρατούνται λόγω της διεθνούς κάμψης. Το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση με τις αυξήσεις στους μισθούς είναι ότι η περιοριστική πολιτική συνεχίζεται παρά τη διεθνή κρίση. Μένει να δούμε αν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.