«Δεν μπορείς να παίζεις την ομορφιά»

Όλα όσα έχουμε στο μυαλό μας γι΄ αυτή την πανέμορφη, λυγερή κοπέλα λειώνουν στο άκουσμα της γλυκιάς, κοριτσίστικης φωνής που υπερασπίζεται την ομορφιά της ζωής που ανακάλυψε.

«Επειδή μεγαλώνουμε κι έρχονται πράγματα που μας χτυπάνε στο δόξα πατρί, αυτό που εύχομαι είναι να είμαι καλά με τον εαυτό μου, να έχω την οικογένειά μου- αυτή που μου έμεινε- τους ανεκτίμητους φίλους μου, να έχει ενδιαφέρον η ζωή μου στο θέατρο και στην καθημερινότητά της. Να μπορώ να αισθάνομαι παρούσα σε κάθε στιγμή της ζωής.

Πριν από τρία χρόνια για παράδειγμα, πρόσεξα για πρώτη φορά μια ελιά και μια γαζία που έχουν μπλέξει και χρόνια τώρα μεγαλώνουν μαζί. Έχοντας περάσει από το πένθος, μπορώ σήμερα να εκτιμήσω τη χαρά. Να δω πράγματα που προσπερνούσα, να συνειδητοποιήσω την ουσία τους, να αναγνωρίσω την ομορφιά τους. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στο θέατρο. Δεν μπορείς να παίζεις την ομορφιά, όπως δεν μπορείς να παίζεις την αλήθεια».

Κι ο έρωτας; «Ο έρωτας συμβαίνει ή δεν συμβαίνει.

Είναι κινητήρια δύναμη, όχι αυτοσκοπός. Η ζωή είναι πολύ δύσκολη και σε απορροφάει με λεπτομέρειες.

Κανείς δεν μπορεί να συλλάβει τον δικό του θάνατο, αλλά μπορεί να χαίρεται τη στιγμιαία αθανασία του. Πρέπει να διαχειρίζεσαι το πέρασμά σου στον χρόνο με εφόδια που δεν σε διαταράσσουν, δεν σε ευτελίζουν».