Τη φράση «ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο» την είχαν λανσάρει οι τουρκικές εφημερίδες στα σχόλιά τους για τον Γιώργο Παπανδρέου. Φαίνεται όμως ότι ταιριάζει περισσότερο στον νέο γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, τον Γιάννη Ραγκούση. Όσοι τον γνωρίζουν χρόνια και κυρίως όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί του λένε ότι το ήπιο παρουσιαστικό του ξεγελά. Πίσω από το αφοπλιστικό χαμόγελο και τη φυσική ευγένεια του ασπρομάλλη 43χρονου «πιτσιρικά» του Κινήματος κρύβεται ένας σκληρός, ενίοτε αυστηρός και πολλές φορές απόλυτος στις απόψεις του χαρακτήρας. Ένας σχολαστικός μάνατζερ που βάζει τις φωνές, χτυπά το χέρι του στο τραπέζι και αξιώνει εργατικότητα και συνέπεια από τους γύρω του. Στον Δήμο Πάρου τού βγήκε σε καλό. Μένει να φανεί αν θα τα καταφέρει εξίσου και στο ΠΑΣΟΚ.
Τι κοινό μπορεί να έχουν ο καθηγητής Κώστας Βεργόπουλος, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, ο Χρήστος Παπουτσής, ο Βασίλης Βασιλικός και ο Γιώργος Παπανδρέου; Ένα αόρατο (ενίοτε και εξόφθαλμο) νήμα τούς συνδέει με την πορεία και τη διαδρομή του νέου γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Ραγκούση. Μεγάλωσε στην Αθήνα, στον Χολαργό, από πατέρα Παριανό και μάνα Ναξιώτισσα. Τα μπάρκα και οι συχνές απουσίες του καπετάν Νικόλα, του πατέρα του, σημάδεψαν τα παιδικά χρόνια του, που κάθε καλοκαίρι μαζί με τη μητέρα του επισκέπτονταν τη γενέθλια γη, τον Κώστο της Πάρου, «το μόνο μη τουριστικό, ορεινό χωριό του νησιού». Ως μαθητής, ήταν μάλλον πνεύμα ανήσυχο. Την πρώτη του… αντιστασιακή πράξη την έκανε μάλιστα στο Δημοτικό. Λίγο μετά τη δικτατορία εντόπισε στη βιβλιοθήκη του σχολείου του κρυμμένο ένα βιβλίο με το γνωστό χουντικό πουλί που αναγεννάται από την τέφρα του. «Στο σπίτι όμως έλεγαν ότι ο Παπαδόπουλος είχε τελειώσει». Ο Ραγκούσης πήρε το βιβλίο, το πήγε στο σπίτι, αλλά το είδε η μάνα του και το έσκισε. Το πρόβλημα ήρθε την επόμενη ημέρα όταν ένας συμμαθητής του τον κάρφωσε στον δάσκαλο της τάξης που του ζήτησε επιτακτικά να επιστρέψει το βιβλίο. «Τότε έζησα το πρώτο απόλυτο αδιέξοδο», θυμάται σήμερα…
Γοητευμένος από τον Ανδρέα.
Πέρασε στο πανεπιστήμιο, στο Οικονομικό Τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και έφυγε για μεταπτυχιακές σπουδές στην Οικονομική Ανάπτυξη στο Πανεπιστήμιο του Sussex στη Βρετανία. Καθηγητής του στο ΑΠΘ ο Κώστας Βεργόπουλος, τον οποίο «ακόμη διαβάζει». Επηρέασε την σκέψη του ώς έναν βαθμό αλλά αυτός που τον συνεπήρε ήταν ο «διανοητής και πολιτικός» Ανδρέας Παπανδρέου. Πολιτικοποιήθηκε γρήγορα και ως φοιτητής είχε έντονη πολιτική δράση. Υπήρξε μέλος του Πρυτανικού Συμβουλίου, της Συγκλήτου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καθώς και του Κεντρικού Συμβουλίου της ΦΕΑΠΘ, από το 1986 έως το 1989. «Όταν ήμουν φοιτητής με ενδιέφερε ο αγώνας για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο», λέει σήμερα. Και παρότι αφιέρωνε πολύ χρόνο στα αμφιθέατρα ως μέλος της ΦΕΑΠΘ και του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ, κατόρθωσε να πάρει το πτυχίο του με άριστα. «Μεθοδικός, πείσμων και συγκροτημένος», είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς συμφοιτητών του από τα όμορφα χρόνια της Θεσσαλονίκης. Ο Ραγκούσης ανέβηκε γρήγορα στην κομματική ιεραρχία. Έγινε γραμματέας της ΠΑΣΠ πανελλαδικά, την περίοδο 1991-93, όταν όλες οι πολιτικές νεολαίες (και η ΠΑΣΠ) έδιναν μάχη κατά του νόμου-πλαισίου του τότε υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη. Ο καιρός τα έφερε έτσι που ο Κοντογιαννόπουλος έγινε ΠΑΣΟΚ και ο Ραγκούσης από το 1995 έως το 1998 ήταν στις Βρυξέλλες, ως επιστημονικός σύμβουλος του τότε κοινοτικού επιτρόπου Χρήστου Παπουτσή. Παράλληλα, έδωσε εξετάσεις στο ΑΣΕΠ και διορίστηκε στον ΟΤΕ ως οικονομολόγος.
Η σχέση του βέβαια με το ΠΑΣΟΚ δεν σταμάτησε ποτέ. Βίωσε «από μέσα» (ως στενός συνεργάτης του Παπουτσή) την τραυματική περίοδο της εσωκομματικής αντιπαλότητας Σημιτικών- Τσοχατζοπουλικών. Άποψή του ήταν ότι μετά τις δύο αλλεπάλληλες εκλογικές διαδικασίες
«Πήγα στην Πάρο με τη λογική να οικοδομήσω το αύταρκες, ανεξάρτητο, χειραφετημένο, προσωπικό και οικογενειακό μου μέλλον»
«Επιστροφή» στην Πάρο. Αίφνης, το 1998, πήρε τη μεγάλη απόφαση: Τα παρατάει όλα, δουλειά, κομματικά πόστα και σπίτι και μετακομίζει στην Πάρο. Έχει ήδη παντρευτεί την Κατερίνα Ρούσσου και ανοίγει μαζί της με τη μέθοδο του franchising ένα ταχυφαγείο, στην Παροικιά, την πρωτεύουσα του νησιού. Μένουν- μέχρι και σήμερα- σε ένα σπίτι 45 τ.μ. Πέντε άτομα! Έπειτα από τόσα χρόνια, χτίζει πλέον το δικό του σπίτι στον Κώστο- «όχι τίποτε σπουδαίο, άλλα τόσα τετραγωνικά, αλλά με ωραία θέα, προς το Νότιο Αιγαίο».
«Έφυγα σε μία λογική να πάω να οικοδομήσω το αύταρκες, ανεξάρτητο, χειραφετημένο, προσωπικό και οικογενειακό μου μέλλον» λέει και συμπληρώνει: «Δεν ήθελα να εξαρτηθώ από το κράτος. Απόδειξη δε γι΄ αυτό ότι για να ανοίξω την επιχείρηση στην Πάρο παραιτήθηκα από τον ΟΤΕ. Είμαι αυτοδημιούργητος. Έφυγα το ΄98 από την Αθήνα και υπό αυτήν την έννοια έχω μείνει άφθαρτος», λέει με μια δόση περηφάνιας.
Όποιοι κι αν ήταν οι λόγοι που τον οδήγησαν στην αποκέντρωση, ο Γιάννης Ραγκούσης με τη σύζυγό του απέκτησαν μία ζηλευτή οικογένεια. Τα τρία τους παιδιά, ο Νικόλας, 11 χρόνων, η 8χρονη Ειρήνη και η μικρή Βασιλικούλα, ένα τρίχρονο αγγελούδι με ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια, είναι «η μεγάλη μου αδυναμία, αλλά και μεγάλος μου πόνος», όπως εξομολογείται. Όταν αναγκάστηκε να αφήσει την Πάρο για να επιστρέψει στο Κέντρο, αισθάνθηκε το διαπεραστικό και παραπονεμένο βλέμμα των παιδιών του. Τον ρώτησαν «γιατί;». «Αυτό είναι ένα αμείλικτο παιδικό ερώτημα το οποίο μπορεί να βρει την απάντησή του έπειτα από χρόνια», απαντά σήμερα με δυσκολία.
Ο «κύριος» 67,7%. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000, ο Γιάννης Ραγκούσης βίωσε στο νησί του, όπως και όλοι οι Παριανοί, την τραγωδία του «Σαμίνα Εξπρές» που προσέκρουσε στις Πόρτες και βυθίστηκε παρασύροντας δεκάδες αθώες ψυχές στον χαμό. «Κάπου εκεί τρύπωσε στο μυαλό μου η ιδέα να ξαναμπλέξω με τα κοινά, από άλλο πόστο αυτή τη φορά». Δύο μόλις χρόνια αργότερα, το 2002, με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ εκλέγεται δήμαρχος Πάρου με ποσοστό 54,7% και επανεκλέγεται για δεύτερη τετραετία το 2006 με το εντυπωσιακό 67,7%- δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό του ΠΑΣΟΚ πανελλαδικά. Τον ψήφισαν ακόμη και «δεξιοί» και αριστεροί, αναγνωρίζοντας το έργο του. Όταν έβγαινε έξω, ήταν γελαστός και προσηνής, χαιρετούσε διά χειραψίας… όλο το νησί με τη γνωστή πλέον προσφώνηση «γεια σου αγαπητέ μου». Αλλά μέσα στο δημαρχείο, άλλαζε: σκληρός, αυστηρός και αυταρχικός, ήθελε να γίνονται όλα όπως τα είχε στο μυαλό του.
Ακόμη και σήμερα η πενταμελής οικογένειά του στην Πάρο μένει σε 45 τετραγωνικά!
Οι δύο νύχτες της αγρύπνιας που σημάδεψαν την πορεία του
Δύο καλοκαίρια πριν, χτύπησε το κινητό του. Στην άλλη άκρη της γραμμής μια γνώριμη φωνή, αυτή του Κώστα Σημίτη: «Γιάννη, πήρα να σου πω ότι έχεις κάνει εξαιρετική δουλειά στο νησί, μπράβο!» του είπε οσυνήθως φειδωλός σε επαίνους – πρώην πρωθυπουργός που επισκέπτεται χρόνια την Πάρο. Εκείνο το ίδιο καλοκαίρι ήταν σημαδιακό για τον γιο του καπετάν Νικόλα. Στο νησί βρέθηκε και ο Γιώργος Παπανδρέου με τη σύζυγό του Άντα, προσκεκλημένος φίλων του στις Λεύκες. Γνωρίστηκε με τον δήμαρχο και εντυπωσιάστηκε από τους χαμηλούς τόνους, την ευπρέπεια και την παραγωγικότητά του. Αντάλλαξαν τηλέφωνα. Κάποιοι από το περιβάλλον του προέδρου του ΠΑΣΟΚ τον βολιδοσκόπησαν αν ήθελε να κατέβει βουλευτής Κυκλάδων. Αρνήθηκε ευγενικά αλλά σταθερά, επικαλούμενος τη δημαρχιακή του θητεία που ήταν στη μέση.
Πάσχα με τον Γιώργο.
Ο Παπανδρέου ξαναπήγε το επόμενο Πάσχα. Ενδεικτικό της συμπάθειας για τον νεαρό δήμαρχο είναι ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκανε Ανάσταση στο χωριό του Ραγκούση, τον ταπεινό Κώστο. Εκεί του έδωσε και το e-mail του, «να του στέλνω σκέψεις, ιδέες και προτάσεις». Το έκανε. Κάποιοι είπαν ότι τότε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τού έδωσε και το πρώτο «δαχτυλίδι των αρραβώνων» για τη μετέπειτα συνεργασία τους. Γιατί όταν ο Παπανδρέου ξαναπήγε στο νησί το περασμένο καλοκαίρι για το Συμπόσιο της Σύμης, του έκανε τη δελεαστική και τιμητική πρόταση να κατέβει βουλευτής Επικρατείας και να τον ορίσει εκπρόσωπο Τύπου του Κινήματος. «Έμεινα ξύπνιος όλο το βράδυ. Το συζήτησα με τη γυναίκα μου και συμφωνήσαμε ότι δεν μπορώ να αρνηθώ».
«Φτάνει πια». Ανήμερα Δεκαπενταύγουστου ανέλαβε και άρχισε να βουτά στα βαθιά πράσινα νερά του ΠΑΣΟΚ. Η πρώτη παρέμβαση που έκανε ήταν να αλλάξει το σύνθημα «φτάνει πια» στο πιο λαϊκότροπο «ως εδώ και μη παρέκει», ενώ ήταν ο εμπνευστής και του «ντεμέκ μεταρρύθμιση» αλλά και του σλόγκαν «όταν ο Καραμανλής λέει για μεταρρυθμίσεις, εννοεί ρυθμίζω μετά, κλείνοντας το μάτι στα κάθε λογής συμφέροντα». Τα ξημερώματα της περασμένης Παρασκευής ο Γιάννης Ραγκούσης έμεινε και πάλι ξύπνιος. Λίγες ώρες πριν, ο Γ. Παπανδρέου τού ανακοίνωσε ότι θα τον προτείνει για τη θέση του γραμματέα του Εθνικού Συμβουλίου. Η πρώτη του επίσημη δήλωση περιορίστηκε σε λίγες λέξεις: «Θα νικήσουμε γιατί ο αγώνας μας είναι τίμιος». Το μότο που υιοθέτησε ως γραμματέας είναι «έξω από τις οργανώσεις, έξω από τα γραφεία του κόμματος».
Μένει σε κεντρικό ξενοδοχείο κοντά στη Χαριλάου Τρικούπη και αφήνει στο γκαράζ τη βουλευτική Μercedes γιατί «ντρέπομαι… Προτιμώ να περπατάω ή να παίρνω το γιαπωνέζικο αυτοκίνητο του ΠΑΣΟΚ».
