[ Δρόμοι ]

Τα απλά…
… μαθηματικά είναι φορές που αποκαλύπτουν μερικές απροσδόκητες αλήθειες. Όπως αυτές: Στο γύρισμα του 1999, την 1η Ιανουαρίου, γεννήθηκε το ευρώ που ισοδυναμούσε με ένα δολάριο. Πολύ γρήγορα, το ευρώ αποδυναμώθηκε έτσι ώστε ένα ευρώ ισοδυναμούσε με μόλις 0,86 του δολαρίου (1 δολάριο = 1,16 ευρώ). Τότε, ένα βαρέλι πετρέλαιο (159 λίτρα) κόστιζε 60 δολάρια, δηλαδή 70 ευρώ. Σήμερα, ένα ευρώ ισοδυναμεί με ενάμισι δολάριο (1 δολάριο = 0,66 ευρώ). Και ένα βαρέλι πετρέλαιο κόστιζε μέχρι πριν από λίγες ημέρες 110 δολάρια. Δηλαδή 73 ευρώ. Μόλις τρία ευρώ ανατίμηση μέσα σε οκτώ χρόνια, δηλαδή αύξηση 2,8% στην οκταετία και 0,35% τον χρόνο!

Τέτοια…
… σταθερότητα των τιμών δεν την είδαμε ούτε στο όνειρό μας όλα αυτά τα χρόνια στο καλάθι της Ευρωπαίας νοικοκυράς. Κι όμως, το ίδιο διάστημα η τιμή της βενζίνης αυξήθηκε 35% στα πρατήρια. Κάνουν λάθος τα μαθηματικά μας ή μας κλέβουν οι αντλίες στα βενζινάδικα; Ας ρίξουμε μια ματιά σε κάτι άλλα μαθηματικά, που σίγουρα δεν κάνουν λάθος. Οικονομικά αποτελέσματα των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών εταιρειών πετρελαίου το 2007: Τotal, κέρδη 13 δισ. ευρώ· ΒΡ, κέρδη 20,8 δισ. ευρώ· Shell, κέρδη 31,3 δισ. ευρώ. Σίγουρα αυτοί οι αριθμοί μιλούν καλύτερα από τις λέξεις. Βέβαια, οι εταιρείες πετρελαίου θα εξακολουθήσουν να κατηγορούν τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες, τους «κακούς» Άραβες, τον «κόκκινο» Τσάβες και τον «τρομοκράτη» Αχμαντινετζάντ πως βάζουν κάθε τόσο φωτιά στις τιμές του πετρελαίου. Η αλήθεια…
… όμως είναι πως, είτε αυξάνονται είτε μειώνονται οι τιμές του πετρελαίου, εκείνες που βγαίνουν πάντα κερδισμένες είναι οι μεγάλες εταιρείες πετρελαίου. Μολονότι ζούμε σε καθεστώς άκρατου νεοφιλελευθερισμού- που υποστηρίζει ότι ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης ρυθμίζει αυτόματα τις αγορές, στις οποίες δεν πρέπει να παρεμβαίνει το κράτος- αυτές οι εταιρείες κερδοσκοπούν με την προστασία του κράτους. Το φαινόμενο αυτό το βλέπουμε σήμερα και στις τράπεζες. Το κράτος, το οποίο υποτίθεται πως πρέπει να αφήνει ανεπηρέαστες τις αγορές, σπεύδει στην Αμερική να σώσει μια τράπεζα από τη χρεοκοπία με τα λεφτά των φορολογουμένων, δηλαδή να εθνικοποιήσει τις ζημίες που υπέστη από την κερδοσκοπία της. Η ίδια ιστορία γίνεται και στη Γαλλία με την Κρεντί Λιονέ, παρατηρεί το στέλεχος των Γάλλων Σοσιαλιστών Αλέν Ρεναλντινί. Θα κοστίσει ακριβά στους Γάλλους φορολογουμένους που κλήθηκαν να πληρώσουν τις ζημίες της, μολονότι δεν κλήθηκαν ποτέ να συμμετάσχουν στα κέρδη της. Έτσι αντιλαμβάνονται τον ελεύθερο ανταγωνισμό τα καθεστώτα του νεοφιλελευθερισμού.

Όποτε ακούγονται…
… φωνές να φορολογηθούν δίκαια τα υπέρογκα κέρδη των εταιρειών πετρελαίου, αυτές απαντούν με ξεσπάσματα οργής και απειλές. Όμως, οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Οι άνθρωποι που γεμίζουν τα αυτοκίνητά τους με βενζίνη είναι για τις κυβερνήσεις και τις εταιρείες πετρελαίου αγελάδες γαλακτοφόρες: οι μεν τους κλέβουν στους φόρους και οι δε στις αντλίες των πρατηρίων.