Ο χορός συναντά τη βιντεοτέχνη

«Είμαστε προϊόντα του Νederlands Dans Τheater. Μάθαμε να χορεύουμε, βρεθήκαμε κάτω από την προστατευτική παρουσία του Γίρζι Κίλιαν, ο οποίος μας ώθησε στο να ανακαλύψουμε τη δική μας γλώσσα του χορού. Το να δουλεύεις όμως στη σκιά ενός μεγάλου δημιουργού, όσο θαρραλέος και δημιουργικός κι αν είναι με τους νέους, δεν είναι το πιο εύκολο. Δουλέψαμε πολύ σκληρά, κλεισμένοι στους τοίχους αυτού του οργανισμού και για πολλά χρόνια ώσπου να εξερευνήσουμε τη γλώσσα της κίνησης, δημιουργώντας το δικό μας στυλ», λέει το χορογραφικό δίδυμο του Βρετανού Πολ Λάιτφουτ και της Ισπανίδας Σολ Λεόν, μιλώντας για τη δουλειά τους σε ένα από τα δημοφιλέστερα σχήματα σύγχρονου χορού. Το Νetherlands Dans Τheater (ΝDΤ) εγκαινιάζει τη μόνιμη συνεργασία του με το Μέγαρο Μουσικής παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα τεσσάρων παραστάσεων, με δύο χορογραφίες από την πρόσφατη παραγωγή της ομάδας. «Σιωπηλή οθόνη» (Silent Screen) βάφτισαν οι χορογράφοι Λάιτφουτ και Λεόν τη δουλειά που παρουσίασαν το 2005 στη Χάγη, συνδυάζοντας την κίνηση με τη βιντεοτέχνη.

Με τη μουσική υπογραφή του Φίλιπ Γκλας και με κεντρική ιδέα τον σουρεαλιστικό κόσμο του βωβού κινηματογράφου, τη συναισθηματική ένταση από το ατμοσφαιρικό σκοτάδι της ταινίας «Νοσφεράτου», η Σολ Λεόν μιλά για τον δημιουργικό της διάλογο με τον Πολ Λάιτφουτ. Ενώ ο συγχορογράφος της «Σιωπηλής οθόνης» εξηγεί «πόση εκφραστική δύναμη υπάρχει στη γλώσσα του σώματος των ηθοποιών του βωβού κινηματογράφου. Βρίσκω πολύ χορογραφική αυτή την εκφραστικότητα και αυτή ήταν η αφετηρία του έργου. Μία διαδοχή εικόνων βίντεο όπου δεν υπάρχουν ηθοποιοί και στη συνέχεια η εμφάνιση των χορευτών, ενός άντρα και μίας γυναίκας που διερευνούν με το σώμα τους τον εσωτερικό τους κόσμο, προσπαθώντας να ανασύρουν προς τα έξω τα συναισθήματά τους».

Στο δεύτερο μέρος της παράστασης, τα μέλη του ΝDΤ χορεύουν τη «Ζαριά» (Τoss of a Dice), με την υπογραφή του άλλοτε καλλιτεχνικού διευθυντή τής ομάδας και νυν συνεργάτη, Γίρζι Κίλιαν. Η μουσική του Ντιρκ Χάουμπριχ είναι γραμμένη ειδικά για αυτό το έργο, κατά το οποίο οι δώδεκα χορευτές εκτελούν τα σόλο τους ή τις ομαδικές χορογραφίες τους λειτουργώντας ως ιαπωνικά σύμβολα μέσα στον χώρο. Καθώς σημαντικό ρόλο σε αυτή τη χορογραφία έχει το αιχμηρό περιστρεφόμενο γλυπτό του Ιάπωνα καλλιτέχνη Σουσούμου Σινγκού που μοιάζει με αεικίνητες ατσάλινες λεπίδες- δείκτες ρολογιού. Ο Κίλιαν, με αφετηρία το ποίημα του Στεφάν Μαλαρμέ «Μια ζαριά δεν θα αλλάξει ποτέ το τυχαίο», στοχάζεται πάνω στον χρόνο, εμπνέεται από τον ιαπωνική φιλοσοφία του μινιμαλισμού όπως αυτή σχετίζεται με τον ρυθμό της αναπνοής και τη ζεν κατάσταση της πνευματικής διαύγειας.

ΙΝFΟ

Το Νederlands Dans Τheater Ι χορεύει στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» έως τις 30 Μαρτίου. Στις 21.00 στο Μέγαρο Μουσικής, Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη 1.