Ο λαγός που κάνει τη σουπιά

Μόνο οίκτο μού προκαλεί το φαινόμενο Λιάκου. Γνώριζα βέβαια πως κάποιοι γκαιμπελίσκοι καραδοκούν και κατά καιρούς εξαπολύουν τον συκοφαντικό τους οχετό. Αλλά ένας λαγός να μεταμφιέζεται αποκριάτικα σε σουπιά για να εκτελέσει τη συκοφαντική του διαστροφή, και μάλιστα καθηγητής Πανεπιστημίου, είναι απ΄ τ΄ άγραφα.

Αν απαντώ είναι για να δείξω το μέγεθος της συκοφαντικής του διαστροφής. Γιατί ενώ τον συμβούλεψα να ζητήσει συγγνώμη για τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας εν γνώσει του και με πρόθεση, με δόλο να θίξει την επαγγελματική και προσωπική μου τιμή, επανέρχεται διαστρέφοντας τα διεστραμμένα.

Θυμίζω: Με κατηγόρησε ότι μονοπωλώ τις μεταφράσεις των κρατικών θεάτρων. Του απέδειξα με στοιχεία πως έχω δεχτεί παραγγελίες από τα δύο κρατικά θέατρα 6+5= 11 σε τριάντα πέντε χρόνια!! Όταν τα κρατικά θέατρα στην ίδια περίοδο ανέβασαν σε Επίδαυρο και Φιλίππους 120 παραγωγές, δηλαδή, αφού αρέσκεται στις στατιστικές, το 9 στα εκατό. Αυτό ο δαιμόνιος ιστορικός ονόμασε μονοπώλιο. Και πώς αντιδρά αντί να ζητήσει δημόσια συγγνώμη. Παίρνει, λέει, τυχαία δύο χρονιές, το 2005 και το 2006, και μετράει έξι δικές μου παραστάσεις, τέσσερις σε κρατικά θέατρα που τις είχα ήδη καταγράψει και δύο άλλες με άλλους φορείς (τον Κιμούλη και το Θεσσαλικό Θέατρο) και βγάζει ο δαιμόνιος ιστορικός συμπέρασμα πως στα 35 χρόνια μεταφραστικής μου δραστηριότητας έχω λέει 50 τα εκατό παραγγελίες!! Και δεν πήρε τυχαία το ΄85, ΄86, ΄87, ΄88, ΄89, ΄90, ΄91, ΄92, ΄93 π.χ. και στα δύο κρατικά θέατρα που δεν είχα καμία μετάφραση. Τον παραδίδω στην κοινή χλεύη.

Αλλά δεν ξέρει ούτε να αντιγράψει, όχι να επιχειρηματολογήσει ο κ. καθηγητής. Σε έξι εγγραφές έχει δύο λάθη. Αποδίδει μετάφραση στον Βαρβέρη, ενώ «Αντιγόνη» ο φίλος ποιητής δεν έχει μεταφράσει, και στον Μίνωα Βολανάκη «Προμηθέα Δεσμώτη», ενώ ο αείμνηστος σκηνοθέτης δεν έχει μεταφράσει ποτέ.

Τέτοιος επιστήμονας της τεκμηρίωσης!

Και μια άλλη ηθελημένη έμμεση συκοφαντία. Έγραψε πως μη φιλόλογοι μεταφραστές αμείβονταν στα κρατικά θέατρα με 22% επί των ακαθαρίστων. Δεν ρώταγε την Εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων να του πει ότι αυτό συνέβαινε ακριβώς τότε που ο Ρούσσος και εγώ είχαμε αποκλειστεί από παραγγελίες, δηλαδή τα χρόνια που τυχαία δεν επέλεξε.

Το πράγμα σταμάτησε όταν σ΄ αυτή τη σελίδα κατήγγειλα πως τα κρατικά θέατρα εκμαυλίζουν συνειδήσεις, υποκύπτοντας σε σκηνοθέτες να είναι συνάμα και μεταφραστές!!

Εκείνο που δεν γνωρίζει, αλλά όφειλε να το μάθει ο κ. καθηγητής, είναι πως μόνο τα κρατικά θέατρα εισπράττουν τα εισιτήρια από το Φεστιβάλ Επιδαύρου, οι άλλοι θίασοι, όλοι, δεν εισπράττουν δεκάρα από το διήμερο, αυτά πάνε στον ΕΟΤ, διότι έχει, λέει, αγοράσει τις παραστάσεις έναντι ποσού παραγωγής τους, έλα όμως που ο μεταφραστής κατά τον νόμο πληρώνεται επί των εισπράξεων!! Αν τώρα ο υποφαινόμενος προτιμάται από τους θιάσους του ελεύθερου θεάτρου, σε καθεστώς ελεύθερου ανταγωνισμού ζούμε, κύριε καθηγητά, και αλίμονο σε κείνον που θα τολμήσει να βάλει εμπόδια στον τρόπο που θα βγάλω το ψωμί μου! Εγώ δεν ανήκω στους μισθοδοτούμενους από το υπουργείο Εθνικής Παιδείας, δεν εργάζομαι στο Εθνικό Πανεπιστήμιο επ΄ αμοιβή, δεν πουλάω τα βιβλία μου στο κράτος να διανεμηθούν στους φοιτητές μου, ενώ συνάμα να φτύνω πάνω στο έθνος, στα γεγονότα και στην Αλήθεια.

Είδατε τι χλεύαζε ο κ. καθηγητής: τα «μάρμαρα», τη γενιά του ΄30, τα τραγούδια του ΄60 (Χατζιδάκις, Θεοδωράκης), την Επίδαυρο και το Ηρώδειο. Δοξάστε τον. Και πληρώστε τον, φορολογούμενοι Έλληνες.