ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ένα σχολείο

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Γιώργος Νικολαΐδης, Κομνηνών 25, Γιάννινα, γράφει:

«Διάβασα σε αθηναϊκή εφημερίδα για το μοναδικό σχολείο στη χώρα μας, για παιδιά που οι γονείς τους είναι από τις Φιλιππίνες και εργάζονται εδώ. Τα έξοδα λειτουργίας του σχολείου βαρύνουν αποκλειστικά τις οικογένειες αυτών των φτωχών ανθρώπων. Κάθε μαθητής πληρώνει 130 ευρώ το μήνα. Θρανία δεν είχε. Προμηθεύτηκε μερικά από γειτονικό φροντιστήριο. Μερικά άλλα αγοράστηκαν από τη δασκάλα που τους μαθαίνει ελληνικά, από τον μισθό της. Οι αμοιβές όσων διδάσκουν δεν είναι καλές. Δίνουν όμως όλοι τον καλύτερο εαυτό τους, για να κρατήσουν ζωντανό το όνειρο των παιδιώντην πατρίδα τους.

Κάθε Δευτέρα, με την πρωινή προσευχή, υψώνουν τη σημαία της πατρίδας τους και ψέλνουν τον εθνικό τους ύμνο. Δίπλα στη δική τους σημαία κυματίζει και η ελληνική. Σκέπτομαι: η οργανωμένη πολιτεία που φιλοξενεί αυτά τα παιδιά τι κάνει; Τόσα εκατομμύρια μοιράζονται σε μη κρατικούς συλλόγους με προδήλως αδιαφανείς σκοπούς (καθημερινά διαβάζουμε σχετικά.) Αλλά και εμείς οι απλοί πολίτες, τι κάνουμε;

Προτείνω οι υπεύθυνοι του σχολείου να ανοίξουν ειδικό λογαριασμό σε τράπεζα, στο όνομα αυτού του σχολείου. Η ελληνική κοινωνία πιστεύω θα ανταποκριθεί. Θα βοηθήσει».

O Δ.Φράγκος, Κηφισίας 104, γράφει:

«Το Σύνταγμά μας αναθεωρείται. Για την ιστορία θέλησα να ρίξω μια ματιά στο πρώτο μετεπαναστατικό Σύνταγμα της Επιδαύρου, το 1822. Στο Σύνταγμα αυτό, που ονομάστηκε προσωρινό από τον φόβο της απολυταρχικής Ιεράς Συμμαχίας, υπήρχε άρθρο που απαγόρευε τα βασανιστήρια. Τα βασανιστήρια υπήρξαν σαν θεσμός σε κάθε κατάσταση που ήταν ενάντια σε κάθε πρόοδο. Τα βασανιστήρια επέζησαν και στο αστικό πολίτευμα, αλλά φροντίζουν να τα καλύπτουν. Το απαίσιο των βασανιστηρίων είναι η λαϊκή αποδοχή που είχαν στη χώρα μας αλλά και αλλού. Όταν επεβλήθη η δικτατορία του Μεταξά, το μαρτύριο του ρετσινόλαδου και του πάγου η δικτατορία φρόντισε να το κάνει γνωστό. Ο τρόμος ήταν μέσα στην πρόθεσή τους να τον καταστήσουν φρουρό του καθεστώτος. Ο ξυλοδαρμός μέχρι την αιμόπτυση και τον απαίσιο φάλαγγα φρόντιζαν να γίνονται γνωστά στον λαό. Ο άνθρωπος που συνέδεσε τον εαυτό του με τα βασανιστήρια ήταν ο πολύς Κ. Μανιαδάκης. Ο Μανιαδάκης ήταν εγκληματίας πολέμου. Αλλά ποτέ δεν υπήρξε κατηγορούμενος. Η τότε ΕΡΕ, με πρόεδρο τον θείο και συνώνυμο του σημερινού προέδρου της Ν.Δ., τον περιέλαβε στο ψηφοδέλτιο της παράταξής του. Έτσι τον δέχτηκε μαζί με το εφιαλτικό παρελθόν του. Αλλά η Α΄ περιφέρεια Αθηνών τον έκανε βουλευτή 3 φορές!».