Οι δύσκολες «γέννες»

Ο χρόνος προετοιμασίας είναι το μόνιμο πρόβλημά του. «Χρειάζομαι στη διάρκεια των προβών μια περίοδο με τους ηθοποιούς ώστε να επισημανθούν προβλήματα που υπάρχουν. Και να δεχτούν πράγματα δικά τους που δύσκολα μπορούν να τα παραδεχτούν. Βέβαια, έχω καταλάβει πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Και παραδέχομαι πως έτσι γίνεται ένα λοξοδρόμισμα στις πρόβες. Ίσως θα χρειαζόταν να βρω κάποιους κανόνες στους οποίους θα έπρεπε αυτό να στηριχτεί και να διεκδικώ χρόνο, πριν αρχίσω τις κύριες πρόβες, για να κάνω μία μικρή προετοιμασία ώστε να ξέρω μέχρι πού μπορώ να φτάσω με τους ηθοποιούς. Διαφορετικά μπλέκομαι και νομίζω πως αυτό μπορεί να συνεχιστεί μέχρι το τέλος του ανεβάσματος. Κι αυτό είναι δύσκολο. Δεν ξέρω αν είναι μεγάλα λόγια αυτά που λένε πως το ανέβασμα ενός έργου είναι σαν γέννα, αλλά σίγουρα χρειάζεται να ξεπεράσει ο ηθοποιός πράγματα…». Έχετε,πάντως,δύσκολες γέννες… Το πρόβλημα είναι ότι, συνήθως, παίζω κι εγώ. Αλλά μερικές φορές, όπως αυτή την εβδομάδα στο Εθνικό, μπορεί σε μια πρόβα η παράσταση να βγει αφρός. Λέω: αύριο αδύνατον να είναι τόσο καλή… Μα,δεν είναι βάσανο αυτό;Να δηλητηριάζετε την καλή στιγμή με την αγωνία τού πώς θα είναι αύριο; Ε, δεν πειράζει, ανθρώπινο είναι. Όταν κάτι έχεις νιώσει που σε έχει απελευθερώσει, θες να το ξανανιώσεις. Και φοβάσαι μην και δεν το ξανανιώσεις.