ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Τι να την κάνεις τη σύνταξη. Γι΄ αυτό δούλευε και μη ζητάς

Μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Έχει και η κυβέρνηση τα δίκια της. Τι τη θέλεις, κύριε, τη σύνταξη; Δεν βλέπεις τα δύο γερόντια της διαφήμισης της Τράπεζας Πειραιώς, που κάθονται στο καφενείο και δεν έχουν τι να κάνουν και το ρίχνουν στις αμπελοφιλοσοφίες, μεταξύ των οποίων και το τι θα κάνουν τα λεφτά που (δεν) έχουν; Αν θα τα βάλουν στον τόκο και πώς; Γιατί ο ένας ο γεροντάκος είναι και λίγο μπερμπάντης και θέλει τα λεφτά να τα έχει στη διάθεσή του όποτε γουστάρει, μη και του τύχει κάνα «αίσθημα» και δεν τα έχει πρόχειρα να τα χαλάσει; Είναι να μπαίνεις τώρα σε τέτοιους προβληματισμούς; Άσ΄ το το θέμα στην κυβέρνηση, να μην την πάρεις ποτέ τη ρημάδα τη σύνταξη και σκοτίζεις το κεφάλι σου. Διότι υπάρχουν και οι στατιστικές: Άντε και την παίρνεις τη σύνταξη. Μετά τι κάνεις; Από καρέκλα σε καρέκλα (καφενείου) θα σέρνεσαι. Μέχρι να χτυπήσεις μια καραμπινάτη κατάθλιψη και να γίνεις ο καλύτερος πελάτης του φαρμακείου της γειτονιάς σου. Και δεν θα σ΄ αρέσει καθόλουσε διαβεβαιώ…

Δούλευε και μη ζητάς
Το άλλο που δεν θα σ΄ αρέσει είναι να βγαίνεις γέρος άνθρωπος στους δρόμους, να διαδηλώνεις κάθε τόσο, με τον… Τριάντη της εποχής σου, για τη «σύνταξη πείνας» που παίρνεις. Κατά του εκάστοτε υπουργού Οικονομίας φυσικά, του… Αλογοσκούφη των ημερών σου, που με την αύξηση που θα σου δίνει δεν θα μπορείς να αγοράσεις ούτε κουλουράκι θεσσαλονικιό, όπως θα υπολογίζει με ακρίβεια ο «Ριζοσπάστης». Επίσης δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γίνει έτσι και ως συνταξιούχος αρρωστήσεις και θα πρέπει να νοσηλευτείς σε δημόσιο νοσοκομείο- πες στο Τζάνειο ας πούμε ή (ακόμη χειρότερα) στο Λαϊκό και να ΄χεις τον φόβο ότι ανά πάσα στιγμή θα σε περιλάβει στα (τρυφερά) χέρια της η γιατρός Νατάσα! Ανατριχιαστικό; Κάτι χειρότερο. Κόλαση κανονική. Γι΄ αυτό δούλευε και μη ζητάς, καημένε. Τι να την κάνεις τη σύνταξη τέτοια που θα ΄ναι…

Τρεις κι ο… Άνθιμος
Αλλά δεν σε φοβάμαι. Όπου να ΄ναι θα σου κοπεί η όρεξη. Θα σου φύγει ο ενθουσιασμός. Έτσι είναι μ΄ εμάς τους Έλληνες. Ενθουσιαζόμαστε, ανεβαίνουμε, φτάνουμε κορυφή, και μετά μεμιάς στον πάτο. Δεν θυμάσαι, αναγνώστη μου, τι γινόταν με το Σκοπιανό; «Το όνομά μας είναι η ιστορία μας», λέγανε τότε και με το «η Μακεδονία είναι ελληνική» μαζευόταν και ένα εκατομμύριο ας πούμε στη Θεσσαλονίκη. Την Τετάρτη τα είδες τα χάλια. Τρεις κι ο… Άνθιμος- αυτός την έχει δει κάτι σε… Παπαφλέσσα, αλλά κάποιος πρέπει να του μιλήσει ότι με τόσο χρυσοποίκιλτα άμφια δεν «το ΄χει» το θέμα. Πού είναι εκείνες οι χιλιάδες των χιλιάδων που κατέκλυζαν τις πλατείες και τους δρόμους. Μωρέ καλά το ΄λεγε ο Μητσοτάκηςσε δέκα χρόνια ούτε που θα τα θυμόμαστε τα Σκόπια!..

Μακριά νυχτωμένος…
Ναι, αλλά θα θυμόμαστε όσα έγιναν, και κυρίως όσα δεν έγιναν. Το λέω αυτό όχι μόνο για τα Σκόπια, αλλά για το καθετί. Διότι, κύριε, ευθύνη δεν έχεις μόνο για όσα έκανες. Έχεις και για όσα δεν έκανες. Που μπορεί να είναι χειρότερα, από πλευράς επιπτώσεων, κι από αυτά που έκανες. Πάρε παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ. Τα ρίχνουν όλοι στον Γιώργο γιατί το ΠΑΣΟΚ το… παλεύει για την τρίτη θέση με τον Συνασπισμό. ΟΚ, έχει τις ευθύνες του ο Γιώργος που παγιδεύτηκε στη λάθος εντύπωση πως άμα άφηνε απ΄ έξω τους βενιζελικούς το πράγμα θα πήγαινε καλύτερα μετά τις 11 του Νοέμβρη. Δεν έχουν όμως ευθύνη και οι άλλοι που κάθησαν στη γωνία και τον κοιτούσαν αμέτοχοι, σαν να μην τους αφορούσε το όλο θέμα; Με το βλέμμα τού «καλά να πάθεις, πήγαινες γυρεύοντας»; Δεν έχουν ευθύνη και οι τρίτοι που δεν του είπαν «ρε Γιώργο, πού πάμε μονάχοι μας στ΄ αγκάθια; Βάλ΄ τους όλους μέσα»; Όλοι έχουν. Κι όποιος διαφορετικά πιστεύει, είναι μακριά νυχτωμένος…

Στον Συνασπισμό
Πολύ μακριά, για την ακρίβεια. Επίσης μακριά, σχετικά, νυχτωμένοι είναι και όσοι στον Συνασπισμό πιστεύουν ότι επειδή οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το κόμμα να ανεβαίνει ιλιγγιωδώς, σημαίνει ότι αυτό είναι και το εκλογικό του ποσοστό. Όχι, παιδιά, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αυτά τα ποσοστά. Τα πραγματικά ποσοστά των κομμάτων, τη δύναμή τους δηλαδή, τη μετρούν μόνο οι εκλογές, οι κάλπες. Αν ήταν να τη μετρούν οι δημοσκοπήσεις, τότε να μην μπαίναμε στον κόπο να ψηφίζαμε. Να λέγαμε, βγάλτε οι δημοσκόποι ένα αποτέλεσμα να μην τρέχουμε τώρα στα εκλογικά κέντρα, ουρές, ταλαιπωρία, ένταση και συγκεντρωτικά αποτελέσματα- και όχι έγινε λάθος εκεί, και όχι ο εκλογικός αντιπρόσωπος πήρε τον σάκο με τα ψηφοδέλτια σπίτι του, και όχι δεν καταμετρήθηκαν σωστά τα λευκά και τα άκυρα, και όχι οι έδρες δεν κατανεμήθηκαν όπως έπρεπε, και τέτοια. Να μαζευτούν ο Νικολακόπουλος, ο Μαύρος, ο Θεοδωρικάκος, ο Φαναράς, ο Μαυρής, ο Παναγόπουλος και έναςδυο ακόμη να βγάλουν ποσοστά, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, τρίτο κόμμα, να τελειώνουμε…

Στο ΠΑΣΟΚ
Ακραίο; Όχι και τόσο. Διότι άμα πιάσουμε τώρα τι είναι ακραίο και τι όχι, δεν θα βγάλουμε άκρη. Για παράδειγμα, δείτε τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ που δείχνει (οι δημοσκοπήσεις δηλαδή το δείχνουν) να συρρικνώνεται συνέχεια. Έχει πέσει ο πανικός της αρκούδας, Κι αντί ψύχραιμα να καθήσουν να χαράξουν μια στρατηγική εξόδου από την κρίση, έχουν βάλει το κεφάλι μέσα στα χέρια και ολοφύρονται για το κακό που τους βρήκε. Εντάξει, παιδιά, υπάρχει όλος ο χρόνος μπροστά σας να αυτομαστιγωθείτε. Δεν είναι θέμα. Αλλά πριν από αυτό, εξαντλήστε όλα τα περιθώρια. Και στο κάτω κάτω, τι λέει ο κόσμος που δηλώνει ότι φεύγει από το ΠΑΣΟΚ και πάει στον Συνασπισμό; Ότι δεν είναι ικανοποιημένος από την αντιπολίτευση που κάνει το ΠΑΣΟΚ. Κάντε λοιπόν καλύτερη αντιπολίτευση, πιο ουσιαστική, γίνετε και σοβαροί, και να δείτε πώς θα ξαναγυρίσουν όλοι πίσω. Εντάξει;


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Η πιο σκληρή μάχη της Μαριέττας

Την πιο σκληρή της μάχη δίνει η Μαριέττα Γιαννάκου και μακάρι να τα καταφέρει, γιατί είναι ένας γενναίος άνθρωπος και δεν αξίζει να φύγει έτσι από τη ζωή. Κυρίως γιατί θα φύγει με την πίκρα ότι αυτό που αγάπησε και για το οποίο έδωσε όλη της τη δύναμη την απογοήτευσε τόσο σκληρά. Ξέρω πολύ καλά-γιατί ήμουν από αυτούς που είχα συζητήσει μαζί της αρκετά, μετά τις εκλογές, και την αποτυχία της να ξαναβγεί βουλευτής- πόσο πολύ της είχε στοιχίσει που δεν είχε εκλεγεί.

Και πόσο πολύ πικραμένη ήταν για όσα έκαναν τα παλικάρια της Ρηγίλλης, αλλά και συνυποψήφιοί της στην Α΄ Αθήνας προκειμένου να μην τα καταφέρει. Και για το τι έγινε μετά τις εκλογές, όταν κανείς δεν της τηλεφωνούσε έστω για ένα λόγο παρηγοριάς- μαύρο πρόβατο για την παράταξη, αυτή που ήταν ένα από τα καλύτερα μυαλά της Νέας Δημοκρατίας.

Τώρα διάφοροι ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για τη συμφορά που τη βρήκε. Αλλά είναι τόσο ψεύτικα. Κι αν μπορούσε να μιλήσει, είμαι σίγουρος ότι θα τους έκραζε δημόσια. Τους φαρισαίους…