[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Κλείσε αγοράκι το μπαλκόνι

Την Τετάρτη ίσως χιονίσει, λένε, κι ίσως ξαφνιάσει την άνοιξη που έρχεται βιαστική, στολισμένη κι ορεξάτη, απτόητη από φαινόμενα θερμοκηπίου και Μακεδονίες. Οι μυγδαλιές έχουν ανθίσει βδομάδες τώρα, πόσο με στεναχωρούν με την ανυπομονησία τους, να μην καταλαβαίνουν ότι ο καιρός περνάει γρήγορα για τις ομορφιές, να μη μπορούν να περιμένουν λίγο… Αλλά οι δικές τους ομορφιές ανήκουν σε άλλη νομολογία. Όχι σαν αυτόν τον όμορφο άντρα, που βγήκε στο μπαλκόνι με τα μπράτσα γυμνά, να πάρει βαθιές μυρωμένες ανάσες. Μακριά μαλλιά.

Εφαρμοστή φανέλα, κοντό παντελονάκι, κι όλο το σύνολο φωνάζει πως υπήρξε ακαταμάχητος στη σφριγηλότητά του, έλα όμως που πέρασε ο καιρός. Κάνει κύκλους ο χρόνος, ξαναγυρίζουν τα αρώματα, κι οι καημένοι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουμε ότι η δική μας άνθιση δεν κάνει κύκλους. Τι αδικία, αυτός που θα ήταν κάποτε ένα θέαμα εμπνευστικό, γενναιόδωρο και απολαυστικό για τις περαστικές, τώρα να προκαλεί μόνο μελαγχολία… Να διατηρούμε τη νιότη μας εσωτερικά, δε λέω, αλλά χρειάζεται κάποια φροντίδα πριν εκθέσουμε όψεις και απόψεις που δεν κολακεύει η φθορά, ο άτιμος ο χρόνος.

Είμαστε νέοι όσο νιώθουμε, αλλά θέλει δουλειά για να πειστούν και οι άλλοι. Πώς ακούς καμιά φορά πενηντάρηδες διανοούμενους να δηλώνουν: «οι μεταρρυθμίσεις γίνονται στα οδοφράγματα!» ή κάτι άλλους, πάνω κι από τα εξήντα: «Θέλουμε να κάψουμε τις βίλες των πλουσίων!» και νοιώθεις ηλικιακά ρατσιστής; Δεν πάει ρε παιδί μου το στυλ, γι αυτό πρέπει να τα λες αυτά εγκαίρως, γύρω στην εφηβεία, τότε που επιδεικνύεις μηρούς και αναγαλλιάζει το σύμπαν.

Αργότερα χρειάζεται κάτι πιο επεξεργασμένο. Πρέπει να μάθουμε να ωριμάζουμε.

Δύσκολο, αλλά ενδιαφέρον. Οι μυγδαλιές δεν βοηθάνε.

Ίσως βοηθήσει το χιόνι.

Κλείσε αγοράκι το μπαλκόνι.