[ ΡΙΠΕΣ ] Προκλήσεις

ΥΣΤΕΡΑ από τέσσερα χρόνια στασιμότητας, δύο από τα κορυφαία ζητήματα της εξωτερικής μας πολιτικής, το Σκοπιανό και το Κυπριακό, επανέρχονται στο προσκήνιο και αναγκάζουν πια την κυβέρνηση να αναζητήσει πολιτική.

ΠΙΟ άμεσο και πιεστικό εμφανίζεται βέβαια το ζήτημα του ονόματος της «FΥRΟΜ» καθώς οι κινήσεις θα πρέπει να γίνουν με ορίζοντα τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον Απρίλιο.

ΠΟΣΟ μάλλον που η βεβιασμένη ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου έχει δημιουργήσει ένα κλίμα αστάθειας και ανησυχίας μέσα στο οποίο είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ επιχειρούν να πειθαναγκάσουν την Ελλάδα να αποσύρει την απειλή της για βέτο και να δεχθεί συμβιβασμό.

ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ επιδιώκει και η Ελλάδα. Το ερώτημα ωστόσο είναι αν η διπλή ονομασία που προτείνεται μπορεί να αποτελέσει λύση ή αν αντιθέτως θα είναι αφορμή για μια διαιώνιση των τριβών και των αντιπαραθέσεων με συνέπεια και την ενίσχυση των εθνικιστικών υπερβολών.

ΟΣΟ γι΄ αυτό καθαυτό το όνομα θα μπορούσε να αποδειχθεί και δευτερεύον αν οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν καταφέρει να φέρουν ένα πακέτο μέτρων ουσιαστικής εξομάλυνσης των σχέσεων με τα Σκόπια και να δημιουργήσουν κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Δεν το έκαναν όμως.

ΣΤΟ Κυπριακό, από την άλλη πλευρά, δεν θα πρέπει να περιμένουμε σύντομα εντυπωσιακές αλλαγές. Μακροπρόθεσμα όμως η εκλογή του κ. Χριστόφια μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική.

Η ήττα του κ. Τ. Παπαδόπουλου έκλεισε ένα δύσκολο κεφάλαιο για την Κύπρο. Ο απερχόμενος πρόεδρος είχε εκλεγεί πολεμώντας το σχέδιο Ανάν και αρνούμενος κάθε συμβιβασμό. Οδήγησε όμως το νησί σε αδιέξοδο. ΣΗΜΕΡΑ ο κυπριακός ελληνισμός επανέρχεται στην πολιτική ενός ουσιαστικού διαλόγου. Μπορεί μάλιστα για πρώτη φορά ύστερα από σχεδόν 35 χρόνια να υπάρχουν και οι προϋποθέσεις για μια ουσιαστική ανατροπή των σημερινών δεδομένων!