«Χρειάζεται κάρβουνο…»

Συνήθως, μεγαλώνοντας, «κατασταλάζει» κανείς, επιζητάει τα πιο σίγουρα… Η Όλια Λαζαρίδου σαν να το δυσκολεύει το πράγμα όσο πάει, σαν να κάνει αντίστροφη πορεία…

«Όχι! Όχι. Κάνω τη σωστή πορεία. Μεγαλώνοντας συσσωρεύεται η κούραση. Και σ΄ αυτήν την κατσαρολίτσα που βράζει και την οποία έχει ο καθένας μας πρέπει να βάζεις από κάτω συνέχεια κάρβουνο. Να κρατάς τη θέρμανση σταθερή. Όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο κάρβουνο χρειάζεται. Συνέχεια! Γιατί αλλιώς επικρατεί ο νόμος της αδράνειας. Και όλα σε “τραβάνε” κάτω. Το “δωρεάν” κύμα της ενέργειας που έχει κανείς στην αρχή, όταν είναι νέος, και τον πάει δεν υπάρχει πια όταν μεγαλώσεις».

Και η σιγουριά ενός κρατικού θεάτρου, ένας καλός θίασος, ένας παραγωγός που να στηρίζει; Αυτά που τα βάζετε;

«Ωραία είναι, αν μπορείς να τα έχεις. Το ότι φέτος βρέθηκε η Ελληνική Θεαμάτων να μας στηρίξει το θεωρώ ευλογία. Αλλά δεν μπορεί αυτό να είναι το κριτήριο της πορείας σου. Αν υπάρχει, ακόμα καλύτερα. Τα πράγματα, όμως, στη ζωή δεν είναι αυτονόητα. Κάθε άλλο…».