ΜΑΤΙΕΣ Οι αλυσίδες

Τα χιόνια λειώνουν. Ίσαμε το βράδυ, ή έστω ώς αύριο το μεσημέρι, το άσπρο παγωμένο σεντόνι που σκέπασε τα πάντα στην Αθήνα, αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα, θα ΄χει τραβηχτεί από το χέρι του καιρού και η ζωή μας θα ξαναμπεί στους συνήθεις ρυθμούς της. Και θα ξαναπάρει, φυσικά, τα συνήθη χαρακτηριστικά της:

τον ωχαδερφισμό και τον χαβαλέ.

Έβλεπα, όλες αυτές τις μέρες της άγριας κακοκαιρίας, διάφορους τύπους να μπαίνουν στις χιονισμένες εθνικές οδούς με αυτοκίνητα χωρίς αλυσίδες και να παθαίνουν ό,τι παθαίνει κάθε απερίσκεπτος, «μάγκας» ή χαβαλετζής, που αποφασίζει να ταξιδέψει σε δρόμους πνιγμένους στο χιόνι: να «μένουν», να ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια από τροχονόμους, πυροσβέστες και άλλους οδηγούς και, βέβαια, να δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στην κυκλοφορία. Έσπευδαν πολλοί να βοηθήσουν. Αλλά, σ΄ αυτές τις περιπτώσεις, η Τροχαία πρέπει να κόβει χοντρό πρόστιμο στους παραβάτες. Γιατί αν δεν κόβει χοντρό πρόστιμο, τα ίδια φαινόμενα θα επαναληφθούν και στο μέλλον.

Στην Ελλάδα ζούμε. Στη χώρα του «δεν βαριέσαι». Κι ακόμα έχουμε μπόλικο χειμώνα μπροστά μας. Χειμώνα με καινούργιες πιθανόν χιονοπτώσεις, αφού και στην άλλοτε υπέροχη χώρα μας το κλίμα έχει επιδεινωθεί εντυπωσιακά. Τη Δευτέρα, παρακολούθησα την εκπομπή «Έχει γούστο» της Μπήλιως Τσουκαλά. Η Μπήλιω είχε καλέσει στον στούντιο της ΝΕΤ τον Ιαβέρηπασίγνωστο από τους αγώνες αυτοκινήτων, εδώ και πολλά χρόνια. Ο άνθρωπος μιλούσε απλά, κανονικά και «καταλαβίσιμα», που θα ΄λεγε και ο Μπιθικώτσης. Θα λάβουμε, όμως, υπ΄ όψη μας τις συμβουλές του; Θα αγοράσουμε αλυσίδες για τ΄ αυτοκίνητά μας και θα μάθουμε να τις φοράμε στα λάστιχά τους; Αν βαριόμαστε και έχουμε και μερικά φράγκα παραπάνω, θα προμηθευτούμε και τέσσερα «χιονολάστιχα», που δεν χρειάζονται αλυσίδες;

Είπε κι άλλα ο Ιαβέρης: τώρα που άνοιξε το Τριώδιο και σε λίγο η Πάτρα θα είναι η πρωτεύουσα του Καρναβαλιού, θα βάλουμε μυαλό; Θα τρέχουμε με μικρές ταχύτητες στην «καρμανιόλα» τής- χωρίς ενδιάμεσες μπάρες- οδού Κορίνθου-Πατρών; Ένα είναι βέβαιο: αν τρέχουμε εμείς με 120 χιλιόμετρα και ο απέναντι με άλλα τόσο- σύνολο 240- αν τρακάρουμε, δεν θα μείνει τίποτα από μας, στα δύο αυτοκίνητα.

Σημειώστε και κάτι που ποτέ δεν το είχα σκεφτεί: οι περισσότεροι πατεράδες, δίνουν στα παιδιά τους που αρχίζουν να οδηγούν αυτοκίνητα μεταχειρισμένα. Τα παλιά δικά τους. Εμπιστεύονται, δηλαδή, τη ζωή των πιο πολύτιμων προσώπων που έχουν στον κόσμο, σε αυτοκίνητα που έχουν υποστεί, ασφαλώς, φθορές και δεν εξασφαλίζουν τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια στους οδηγούς τους. Δεν είναι παράλογο; Και δεν είναι και ηλίθιο;

Γέμισα τη στήλη με χιόνια και αυτοκίνητα και δεν πρόλαβα να θυμίσω ότι «Τα χιόνια λειώνουν», που έβαλα στην αρχή του χρονογραφήματος, είναι ο τίτλος ενός μυθιστορήματος του Ηλία Έρενμπουργκ (δύο φορές βραβείο Στάλιν), που διαβάστηκε πολύ από τη γενιά μου και έκανε τεράστια εντύπωση.