[ ΡΙΠΕΣ ] Ο Βαλεντίνος

ΣΑΡΑΝΤΑ χρόνια μετά το 1968 και τη «σεξουαλική επανάσταση», οι ιδέες της γενιάς του ΄60 έχουν πια χάσει την επαναστατικότητά τους. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα αποτελούν το νέο κατεστημένο.

ΚΑΙ ΟΣΟ και αν είναι αδόκιμες οι συγκρίσεις, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι οι συνθήκες σήμερα έχουν αλλάξει ριζικά και έχουν γίνει σημαντικά βήματα για τη χειραφέτηση των γυναικών και την ισότιμη ένταξή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή.

ΑΠΟ μόνη της άλλωστε η ανάδειξη όλο και πιο πολλών γυναικών σε ηγετικές θέσεις και η αναγνώριση του δικαιώματός τους να καθορίζουν οι ίδιες την πορεία τους πέρα από κοινωνικούς και οικογενειακούς καταναγκασμούς συνιστούν μιας κάποιας μορφής επανάσταση.

ΤΑ προβλήματα των σχέσεων ωστόσο παραμένουν και δεν είναι απλώς η μοναξιά και η αποξένωση που τόσο είχαν έρθει στο προσκήνιο και εξακολουθούν να αποτελούν μόνιμο στοιχείο προβληματισμού στις νέες γενιές.

ΕΙΝΑΙ ενδεικτικό ότι σήμερα στην Ελλάδα παρ΄ ότι οι γυναίκες στη συντριπτική τους πλειοψηφία ολοκληρώνουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, εξακολουθούμε να έχουμε περισσότερες από 150.000 ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και εκτρώσεις, ενώ ζητήματα όπως η οικογενειακή βία παραμένουν για πολλούς ταμπού!

ΑΚΟΜΑ και το ΑΙDS που έμοιαζε ότι είχε περιοριστεί, επιστρέφει, προφανώς εξαιτίας της ελλιπούς ενημέρωσης και του εφησυχασμού από την πλευρά των υπηρεσιών υγείας. ΟΣΟ για την «ημέρα του έρωτα» που πολλοί Έλληνες έχουν υιοθετήσει δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι αποτελεί κατά κύριο λόγο αφορμή για κατανάλωση.

ΕΤΣΙ τα αιτήματα της γενιάς του ΄60, με διαφορετικό τρόπο και νέα μορφή, παραμένουν επίκαιρα.