ΜΑΤΙΕΣ Πάλι η βία

Χαίρομαι που ο υπουργός και ο υφυπουργός Πολιτισμού αποφάσισαν, με ένα καινούργιο νομοσχέδιο (το τέταρτο στη σειρά, τα τελευταία χρόνια) να αντιμετωπίσουν τη βία στα γήπεδα. Να επιχειρήσουν, μάλλον, να την αντιμετωπίσουν. Γιατί η βία είναι σκληρό καρύδι. Και δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα μαζί της, άνθρωποι όπως οι Έλληνες. Που παίζουν τους κλέφτες κι αστυνόμους, κλείνουν το μάτι ο ένας στον άλλο και κατά κανόνα ψηφίζουν νόμους για να τους παραβιάζουν.
Χαίρομαι, πάντως, επαναλαμβάνω, γιατί ο καινούργιος νόμος δείχνει πως η Πολιτεία δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχη μ΄ αυτό τον βραχνά. Και συμφωνώ, βέβαια, με τον τίτλο της «Ε» στη σελίδα των σπορ «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλο τα ίδια μένουν». Γιατί, όντως, ελάχιστα πράγματα προσθέτει στην παλιά, του Φούρα, του Λιάνη και του Ορφανού, η καινούργια νομοθεσία: οι σύνδεσμοι διαλύονται και θα γίνουν… λέσχες! Οι φίλαθλοι, όλων των συλλογικών προτιμήσεων, θα κάθονται στην ίδια εξέδρα (και ως μέλη λεσχών, πλέον, θα αλληλοβρίζονται με το «σεις» και με το «σας»!). Και δεν θα έχουν δικαίωμα να αγοράζουν από τις ΠΑΕ πακέτα εισιτηρίων (θα παίρνουν από ένα και μετά θα βρίσκονται στα ίδια σημεία της κερκίδας, για να βρίσουν, να δείρουν, να ασχημονήσουν). Και τότε, θα τους συλλαμβάνουν οι σεκιουριτάδες των ομάδων, για να τους παραδώσουν στην Αστυνομία (πρόβλεψη: το ξύλο που θα φάνε οι άοπλοι σεκιουριτάδες, δεν λέγεται!).
Η βία στα γήπεδα είναι κατά τη γνώμη μου ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα. Και έχει να κάνει, βασικά, με το επίπεδο στο οποίο βρίσκεται η κοινωνία. Και στην ελληνική κοινωνία, από καιρό η διαφθορά έχει σπάσει όλα τα κοντέρ, κανείς δεν λογαριάζει τους θεσμούς, μια ανυπόφορη μπόχα μπουκώνει τα πάντα. Οι οπαδοί των διαφόρων ομάδων, φανατισμένοι ώς το μεδούλι τους, θα φυλάττουν Θερμοπύλες;
Ειδικά για τους νέους, οφείλω να σημειώσω ότι βρίσκονται σε τραγική κατάσταση: τελειώνουν σχολειά και πανεπιστήμια, χτυπάνε πόρτες για να τους δεχτούν σε κάποια δουλειά κι όταν τους δέχονται, τους δίνουν 700 ευρώ! Πώς αυτοί οι νέοι δεν θα είναι μονίμως εξοργισμένοι και δεν θα επαναστατούν; Χιλιάδες παιδιά γεμίζουν τα γήπεδα για να εκτονωθούν. Δεν παρακολουθούν τον αγώνα.
Κραυγάζουν προστυχοσυνθήματα, συνεχώς, και ψάχνουν αφορμή για τσαμπουκά. Για μπουνιές, κλωτσιές, κουτουλιές, καπνογόνα και εμπρησμούς. Αφήνω που πάρα πολλά απ΄ αυτά τα παιδιά, φτάνουν στην κερκίδα χασισωμένα.
Θα ΄θελα να μιλήσω και για τους διαιτητές, που κατά κανόνα βάζουν φωτιά στα κρίσιμα παιχνίδια. Αλλά η κουβέντα θα τραβήξει μακριά. Και θα συμπεριλάβει πλούσιους παράγοντες, ιδιωτικούς στρατούς, μάνατζερ, δημοσιογράφους κ.λπ. Σταματώ εδώ. Με την ελπίδα ότι με τον νόμο τους, Λιάπης και Ιωαννίδης θα προσθέσουν, ίσως, ένα λιθαράκι στο τείχος απέναντι στη βία.














