Η υπόθεση Ζαχόπουλου

Ο κ. Δημήτρης Λόης, φοιτητής Πολιτικών Επιστημών, γράφει για την απόπειρα αυτοκτονίας του κ. Χρ.

Ζαχόπουλου και όσα ακολούθησαν:

«Στις 20 Δεκεμβρίου του 2007, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Χρήστος Ζαχόπουλος αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του, ύστερα από φοβερές πιέσεις που φέρεται να δέχτηκε για αποκαλύψεις, οι οποίες αφορούσαν την προσωπική του ζωή αλλά και τη δουλειά του στη νευραλγική αυτή θέση του υπουργείου Πολιτισμού.

Το γεγονός αυτό- η απόπειρα αυτοκτονίας του Ζαχόπουλου- ωστόσο στάθηκε η αιτία για να βγει στην επιφάνεια όλη η υποβόσκουσα διαφθορά και σήψη του πολιτικού συστήματος της χώρας μας.

Οφείλουμε να τονίσουμε ότι το σκάνδαλο αυτό αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου και ότι πλέον οι προ τετραετίας διακηρύξεις του Πρωθυπουργού περί σεμνότητας και ταπεινότητας έχουν πάει περίπατο. Ο κ. Καραμανλής μπορεί να είναι ένας ευφυής και έντιμος άνθρωπος, ωστόσο η εμπλοκή και πάλι κορυφαίων στελεχών του κόμματος σε ένα ακόμη σκάνδαλο, το οποίο είναι το μεγαλύτερο που έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια, δείχνει ότι τα στελέχη αυτά είναι κατώτερα των περιστάσεων και βουτηγμένα μέσα στη διαφθορά, και εδώ είναι που φέρει ευθύνη ο Πρωθυπουργός, αφού αυτός τα επέλεξε.

Πιο συγκεκριμένα μέχρι τώρα ο κ. Ζαχόπουλος αποδεικνύεται ότι δεν διοχέτευε τα κονδύλια του υπουργείου Πολιτισμού εκεί που έπρεπε, αλλά αντιθέτως τα προωθούσε σε διάφορους ανύπαρκτους οργανισμούς. Ακόμη πάλι, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις, γιατί πάντα πρέπει να κρατάμε τις επιφυλάξεις μας, ο κ. Κλαδάς προσπάθησε να πραγματοποιήσει κρυφή συναλλαγή με τον δημοσιογράφο Μ. Τριανταφυλλόπουλο, ώστε να μην εμπλακεί το όνομά του στο σκάνδαλο, ανακατεύοντας και τον κ. Κουκοδήμο, που είναι μάλλον το θύμα της υπόθεσης, με την πράξη αυτή να αποτελεί τον ορισμό της διαφθοράς. Το χειρότερο πάντως απ΄ όλα είναι ότι η κυβέρνηση αντί να αναλάβει τις ευθύνες της, προς το παρόν εντέχνως έβαλε τους δημοσιογράφους να αλληλοσπαράζονται κι έτσι το ενδιαφέρον αρχικά στράφηκε εκεί και όχι στα δικά της λάθη, ενώ εξίσου τρομερό είναι το γεγονός ότι πολλά θέματα, τα οποία απαιτούν πολιτικούς χειρισμούς, παραπέμπονται συνεχώς στη Δικαιοσύνη».