ΜΑΤΙΕΣ Άγιο Πνεύμα

O φίλος μου ο Ζακ, Γάλλος δικηγόρος που ζει μονίμως στην Ελβετία, με επισκέφθηκε στο σπίτι μου τη μέρα που γινόταν η κηδεία του Χριστόδουλου. Είχα ανοιχτή την τηλεόραση. Παρακολούθησε για λίγο την περιφορά της σορού πάνω στον κιλλίβαντα, είδε τα πλήθη που δάκρυζαν, χειροκροτούσαν, προσεύχονταν και, κάποια στιγμή, γύρισε έκπληκτος και μού είπε: «Θα το πιστέψεις; Όλα αυτά που βλέπω μού δίνουν την εντύπωση ότι δεν βρίσκομαι στην Ελλάδα, αλλά στο Ιράν…».

Δεν του απάντησα. Γύρισα αλλού την κουβέντα. Σήμερα, όμως, μια εβδομάδα σχεδόν μετά την ταφή, θα ήθελα να ρωτήσω: δεν ήταν μακάβριο το θέαμα του νεκρού ιεράρχη, στην κάσα του, με το κατακίτρινο χρώμα του θανάτου στο πρόσωπό του; Ποιος αποφασίζει αυτά τα πράγματα; Τα προβλέπει η Εκκλησία; Και προβλέπει, επίσης, η Εκκλησία ο νεκρός Αρχιεπίσκοπος να «ταξιδεύει» από τη Μητρόπολη ώς το νεκροταφείο με τη μίτρα στο κεφάλι;

Κάτι άλλο: πώς επετράπη στον Μητροπολίτη Άνθιμο να προσφωνήσει, αμέσως μετά τον Πρωθυπουργό, τον «εξοχότατο τέως βασιλέα»; Από πού και ώς πού; Όποιος διαβάζει έναν επικήδειο, σε μια τελετή που την παρακολουθεί, μάλιστα, από την τηλεόραση όλη η Ελλάδα, μπορεί να λέει ό,τι θέλει; Πώς αισθάνθηκαν, ο Παπούλιας, ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου, η Παπαρήγα και ο Αλαβάνος ακούγοντας αυτά τα πράγματα; Θυμάμαι πολύ καλά ότι ο Πρωθυπουργός έδειξε εντονότατα τη δυσφορία του όταν ο ίδιος ιεράρχης πέρυσι, στη Θεσσαλονίκη, ανακάτεψε σε μια σύντομη ομιλία του και τα εθνικά θέματα, σαν να ήταν αρμόδιος για την εξωτερική πολιτική της χώρας!

Πολύ συχνά, αυτή την τακτική ακολουθούσε και ο Χριστόδουλος, ως γνωστόν. Και γι΄ αυτό κάθε Κυριακή «είχε κεντρική θέση στα δελτία ειδήσεων των καναλιών, αν και αποσπασματικά». Ο Χριστόδουλος, όμως. Όχι η Εκκλησία, όπως ισχυρίστηκε ο Άνθιμος. Και μού κάνει εντύπωση πως ο υπουργός Παιδείας, νέος άνθρωπος, μιλώντας για τον Αρχιεπίσκοπο, τόνισε ότι «με παρρησία και τόλμη τοποθετήθηκε για τα εθνικά ζητήματα, τονώνοντας την αυτοπεποίθηση και την αισιοδοξία του ελληνικού λαού»!

Συγχωρήστε με, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο ο Πατριάρχης είναι τόσο σφιχτά δεμένος με μιαν αρχαιοπρεπή καθαρεύουσα. Αυτό επιβάλλεται; Δεν το γνωρίζω. Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι ο Χριστόδουλος τα πήγαινε πολύ καλά με τη δημοτική. Και θέλοντας να εκσυγχρονίσει τον λόγο του, ιδίως όταν απευθυνόταν σε παιδιά, χρησιμοποιούσε τη γλώσσα της νεολαίας.

Την Πέμπτη εκλέγεται ο νέος Αρχιεπίσκοπος. Η μάχη στα παρασκήνια οξύνεται. Και όπως διάβαζα στην «Ε» «ένα από τα νεότερα μέλη της Ιεραρχίας απειλήθηκε ότι θα δει τον εαυτό του χωρίς ράσα, να πίνει καφέ σε κεντρική πλατεία, αν δεν αλλάξει στρατόπεδο και δεν πάρει το μέρος εκείνων που θεωρούνται καλοί Έλληνες και καλοί Χριστιανοί»!

Το Άγιο Πνεύμα ας βάλει το χέρι του…