Το στέκι των αιρετικών

Στον πεζόδρομο Κνέζα Μιχαήλα, απέναντι από την καφετέρια «Οι Τσάροι της Ρωσίας», ένα συγκρότημα Ινδιάνων παίζει μουσική από τις Άνδεις. Συνεχίζω ευθεία. Μετά στρίβω αριστερά, σε έναν στενό δρόμο. Ψάχνω την καφετέρια «Γαλαρία». Ο ιδιοκτήτης της είναι ο διάσημος μπασκετμπολίστας Ντράγκαν Κάπιτσιτς. Η «Γαλαρία» είναι το στέκι των αιρετικών. Εδώ συναντώ τον Φίλιπ Ντάβιντ, γνωστό Σέρβο διανοούμενο. Είναι ένας από τους ιδρυτές του «Κύκλου του Βελιγραδίου», που στις αρχές του ΄90 μάζευε τους λιγοστούς Σέρβους διανοούμενους και καλλιτέχνες που αντιτάχθηκαν στην εθνικιστική παράκρουση. «Από τις αρχές του ΄90 είπαμε ότι ο Μιλόσεβιτς θα οδηγήσει τη Σερβία προς τον όλεθρο. Δυστυχώς, οι προβλέψεις μας επιβεβαιώθηκαν» αναφέρει. «Ο Μιλόσεβιτς δεν ήταν καν εθνικιστής», συνεχίζει. «Απλά κατάλαβε ότι, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, ο εθνικισμός ήταν το ιδανικό εργαλείο για τη διατήρηση της εξουσίας». Ο Ντάβιντ ανήκει σ΄ εκείνο το 6% των Σέρβων που αποδέχονται την ιδέα της ανεξαρτησίας του Κοσόβου. Διαπιστώνει ότι σήμερα το σύνδρομο της απομόνωσης γίνεται ξανά πανίσχυρο στη Σερβία. «Λες και η Σερβία επιθυμεί να πιάσει τη θέση της Αλβανίας του Ενβέρ Χότζα στα Βαλκάνια», προσθέτει. Κάποια στιγμή, στην παρέα έρχεται ο αδελφός τού Ίβαν Στάμπολιτς, του πρώην προέδρου της Γιουγκοσλαβίας. Δολοφονημένος και εκείνος με εντολή του Μιλόσεβιτς και της γυναίκας του. Όπου και αν πας στο Βελιγράδι, τα φαντάσματα και τα συντρίμμια της «εποχής Σλόμπο» τα βρίσκεις μπροστά σου. Τι θα κάνει εάν κερδίσουν οι εθνικιστές, ρωτώ τον Ντάβιντ.

«Αυτό που έκανα πάντα», απαντά. «Θα μείνω στο Βελιγράδι. Ο πραγματικός πατριωτισμός είναι να αγωνίζεσαι ενάντια στην πατριδοκαπηλία». Βγαίνω από την καφετέρια. Πάνω στον τοίχο άλλο ένα σύνθημα: «Ο πόλεμος τώρα αρχίζει». Εννοεί ο πόλεμος ενάντια στη Δύση. Λίγο πιο πέρα, στην Κνέζα Μιχαήλα, δύο κορίτσια μοιράζουν διαφημίσεις για ένα φοιτητικό πάρτι. «Το πάρτι τώρα αρχίζει», γράφει. Να δούμε τι θα βγάλει αύριο η κάλπη, «πόλεμο» ή «πάρτι»…