ΑΙΧΜΕΣ Ο κύκλος κλείνει, αλλά…

Χαράς ευαγγέλια στο ΠΑΣΟΚ. Ακόμα πανηγυρίζουν που δεν διασπάστηκαν. Ένα μεγάλο μπράβο στους πρωταγωνιστές! Το επίτευγμα δεν είναι ασήμαντο για ένα κόμμα με τόσο τεντωμένα νεύρα και τόσο χαλαρά αντανακλαστικά. Από τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου και μετά, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στον κόσμο του. Ενώ ο κόσμος του συνεχίζει να το εγκαταλείπει, στην κορυφή του κόμματος παίζεται ένα παιγνίδι που προσομοιώνει την πραγματικότητα στο εσωτερικό της παράταξης. Η πολιτική γίνεται με συγκρούσεις. Στο ΠΑΣΟΚ έχουν εσωτερικεύσει τη σύγκρουση. Ο άνθρωπος που εμφανίσθηκε ως «αντι-Καραμανλής» έχει μεταβληθεί σε χρηστικό ομοίωμα του Καραμανλή. Ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται να μάχεται και, επιτέλους, να κερδίζει, όχι τον Καραμανλή αλλά το εσωκομματικό του απείκασμα. Το σενάριο «δερνόμαστε και βγαίνουμε ενωμένοι, νικητές και νικημένοι» τούς άρεσε και θα το επαναλαμβάνουν περιοδικώς. Πρόκειται για ένα υποκατάστατο επιτυχίας, που μπορεί να συντηρήσει έναν αρχηγό σε δύσκολους καιρούς.

Αν δεν υπήρχε ο Βενιζέλος, ο Παπανδρέου θα χρειαζόταν να εφεύρει κάποιον άλλον στη θέση του. Δεν χρειάστηκε, γιατί ο Βενιζέλος, απροσδόκητα, παρουσίασε έναν εαυτό αρκετά κατάλληλο για τον ρόλο εκείνο που επιβεβαιώνει εκ του αντιθέτου ότι, στο θρησκευτικό δράμα του ΠΑΣΟΚ, ο αρχηγός είναι ομοούσιος της παράταξης.

Το προχθεσινό «υποχωρώ» του Βαγγέλη απέχει (τουλάχιστον, χρονικά) από το διασημότερο «συγχωρώ», στο οποίο αποδόθηκαν μεγάλες συνέπειες. Όμως, με τον θυελλώδη ενικό του, επαναφέρει το Ρεύμα στην αφετηριακή προσωπική βάση του. Ένας κύκλος φαίνεται να κλείνει εδώ, αλλά ο κίνδυνος είναι η παγίδευση στην κυκλική κίνηση. Διότι το πρόβλημα με αυτή την παράταξη είναι ότι εξακολουθεί να κατασκευάζει παρελθόν αντί να παράγει μέλλον.

Όταν βρίσκεσαι διαρκώς μπροστά σ΄ ένα «νέο ξεκίνημα», το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έχεις προχωρήσει μπροστά. Αν ο κόσμος δεν είναι στατικός, τότε έχεις προφανώς υποχωρήσει. Για να το αντιληφθείς, αρκεί να αρχίσεις να αντικρύζεις ξανά τον πραγματικό κόσμο, που βρίσκεται εκεί έξω, όχι στον πλασματικό μικρόκοσμο των αυτοϊκανοποιήσεων και αυτοδιαψεύσεων. Εκεί έξω, υπάρχουν πραγματικοί άνθρωποι με πραγματικές αγωνίες, στους οποίους πρέπει να απευθυνθείς.