Θύματα και θύτες τα κόμματα

Τα σημερινά κόμματα και το κομματικό σύστημα μοιάζουν θύματα του κοινωνικού διαμελισμού.

Μοιάζουν έρμαια της διαλεκτικής εθνικούυπερεθνικού όπως εκδηλώνεται στην Ελλάδα.

Αμήχανα τα κόμματα εξουσίας, μονομερή ή λαϊκίζοντα τα μικρότερα κόμματα που καρπώνονται τη διαμαρτυρία. Θύματα αλλά και θύτες, γιατί η απουσία πολιτικής επιδεινώνει τον κοινωνικό διαμελισμό και τη θέση των ζημιωμένων. Γι΄ αυτό, οι όποιες εξελίξεις στο κομματικό σύστημα θα αποκτήσουν δυναμικό και ελπιδοφόρο χαρακτήρα μόνο στο μέτρο που τα κόμματα αρχίσουν να λογαριάζονται ευθέως με τα διλήμματα που θέτει ο νέος οικονομικόςπολιτικός κύκλος, ο οποίος έχει ανοίξει εδώ και κάποια χρόνια. Η εθνική λειτουργία των κομμάτων συνίσταται σήμερα στην εξισορρόπηση ή την αναστροφή των διαμελιστικών τάσεων της εθνικής κοινωνίας. Και το κλειδί είναι η σύνδεση της αναπαραγωγής των λεγόμενων «μεσαίων στρωμάτων» με μια εξωστρεφή και δυναμική προσαρμογή της χώρας στον ευρωπαϊκό και διεθνή ανταγωνισμό.

Για την Αριστερά και την προοδευτική παράταξη αυτό σημαίνει μια ριζική αλλαγή νοοτροπίας σε σχέση με την προγραμματική κουλτούρα που διαμόρφωσε στη μεταπολιτευτική περίοδο.

Τότε είχε εστιαστεί στην αναδιανομή μέσω του κράτους. Τώρα πρέπει να εμπνευστεί ένα «έξυπνο κράτος» ώστε να αυξήσει την παραγωγικότητα του «συστήματος Ελλάς» υπό δύο συνθήκες: την οικολογική βελτίωση και την αντιμετώπιση της επισφάλειας της εργασίας, ιδίως των νέων.

Ο Γιάννης Βούλγαρης διδάσκει στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.