Ο καλός απατεώνας βγάζει και από τη χασούρα του

Πότε ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τους απατεώνες; Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της «αυτοβιογραφίας» και προτού προλάβει να κυκλοφορήσει στην αγορά (δεν εκδόθηκε τελικά ποτέ). Ο Κλίφορντ Ίρβινγκ, αν και ειδήμων πλέον στα χούγια του Χιουζ, δεν εκτίμησε σωστά τα ανακλαστικά του. Πίστευε ότι ο μεγιστάνας θα απαξιώσει να ασχοληθεί με την απάτη- και εν πάση περιπτώσει, δεν θα σπεύσει να τη διαψεύσει. Το αντίθετο ακριβώς συνέβη. Έπαιξε τον καταστροφικό της ρόλο και η απληστία του Ίρβινγκ, καθώς δεν αρκέστηκε να εκταμιεύσει μόνο τα εκατό χιλιάδες δολάρια της δικής του προκαταβολής, αλλά και την πολλαπλάσια «προκαταβολή» του Χιουζ με ένα ευφυές σύστημα παραπλάνησης που ενέπαιξε και εν τέλει προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του ελβετικού τραπεζικού συστήματος (πλήρωσε η γυναίκα του τη νύφη). Ο Ίρβινγκ πήρε την άγουσα για τη φυλακή- όπου κι κάθησε δεκαεπτά μήνες, όσο ακριβώς χρειαζόταν για να γράψει το αυτοβιογραφικό του μυθιστόρημα και να σπεκουλάρει εκ νέου με τα κατορθώματά του. Βλέπετε, ο καλός απατεώνας βγάζει κέρδος ακόμη και από τη χασούρα του.