Νέοι Δίσκοι

Ο Μπομπ και οι Μπιτλς πάνε σινεμά

Eίστε από εκείνους που μένουν στο σινεμά ώσπου να τελειώσουν τα γράμματα του τέλους για να δείτε ποια τραγούδια ακούσατε; Είστε από εκείνους που θυμούνται την ταινία από το τραγούδι που είχε; Είστε από εκείνους που δεν θυμούνται την ταινία, αλλά θυμούνται το τραγούδι; Ή από εκείνους που βρίσκουν αφορμή την ταινία για να ακούσουν το τραγούδι; Είστε από εκείνους, που για σας κάθε τραγούδι είναι ταινία; Δεν είναι τεστ. Είναι οι μουσικές που έρχονται.

«Ι΄ Μ Νot Τhere» V/Α (Sony)

Εδώ είμαστε. Στο σάουντρακ της χρονιάς. Στην τρελή ιδέα του Τοντ Χέινς να δει τον Ντίλαν σαν εφτά (Ντίλαν) και να βάλει έξι ηθοποιούς να τους παίξουν. Το οποίο μας οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα πως δεν μπορεί η μουσική της ταινίας να πέσει πολύ έξω. Δεν ξέρω από πού να το πιάσω για να πω το πολύ απλό: πως πρόκειται για τραγούδια του Ντίλαν σε απίθανες εκτελέσεις από τους καλύτερους. Η έμφαση και στα τρία αυτά. Τριάντα τέσσερις περιπτώσεις εμπνευσμένης «ντιλανοπληξίας» (σε διπλό πακέτο) που πετυχαίνουν διάνα, αφού δίνουν όλοι ό,τι καλύτερο έχουν γι΄ αυτόν τον μυστήριο τύπο που δεν ζήτησε, τελικά, κανενός τη γνώμη, αλλά συνεχίζει να τραβάει τον δρόμο του και απλά να παρατηρεί ό,τι συμβαίνει γύρω. Ο Έντι Βέντερ (ο οποίος έχει ανακατευτεί στο άλλο μεγάλο σάουντρακ της χρονιάς, το «Ιnto Τhe Wild») ξεκινά με το «Αll Αlong Τhe Watchtower». Οι Sonic Υouth ρίχνουν στο τραπέζι ένα προβοκατόρικο «Ι΄m Νot Τhere» και οι Calexico με τον Τζιμ Τζέιμς ζωγραφίζουν τον ορίζοντα με το «Goin΄ Τo Αcapulco». Ο Ντίλαν εμπνέει. Και οι παίκτες (μια Μπαρτσελόνα και Τσέλσι στην ίδια ομάδα) ξεδιπλώνουν μυστικές δυνάμεις. Ο Τζεφ Τουίντι, οι Ηold Steady, o Τζον Ντο, οι Αntony & the Jonsons, o Μαρκ Λέινεγκαν, οι Los Lobos, oι Υo La Τemgo, οι Βlack Κeys, o Τομ Βερλέν και άλλοι. Και ο Μπομπ ο ίδιος επίσης- Που Δεν Είναι Εκεί- σε ένα κρυφτό που κερδίζουν όλοι.


Τιπ, Τιπ, Τιπ (κοίτα κι άκου)

● Αtonement, αυτό με τη γραφομηχανή. Θυμίζει «Λάμψη», αλλά δεν είναι. Είναι κάπως classy και ασφαλές εφέ για την εισαγωγή και όχι μόνο στη μουσική του έμπειρου Ντάριο («Περηφάνια και Προκατάληψη») Μαριανέλι.

● Εlizabeth. Ο Κρεγκ Άρμστρονγκ με τον Ινδό Αρ Ράχμαν σε εμπνεύσεις εποχής και (ωραιότατα) destiny themes.

● Lust Caution, όπου ο Αλεξάντρ Ντεσπλά (Ρainted Veil) συνεργάζεται με τον Άνγκ Λι, τονίζει το πάθος και την έξαψη. Και ζωντανεύει τα 40΄s.

● Τhe Κite Runner. Τo σημερινό Αφγανιστάν με τη μουσική του Αλμπέρτο Ιγκλέσιας (βλέπε Constant Gardener, Volver). Άρωμα και φωνές Ανατολής. Συνθέσεις με αφήγηση.

● Τhe Darjeeling Limited. Αποκλείεται να καταλάβεις πού το πάει ο Γουές Άντερσον στην οθόνη ακούγοντάς το. Μουσικές από ταινίες του μεγάλου Ινδού σκηνοθέτη Σατγιαζίτ Ρέι έως τον Ρέι Ντέβις- δηλαδή τους Κings – και από Μπετόβεν σε Rolling Stones και σε Τζο Ντασέν. Α, και εδώ γραφομηχανή. Τypewriter, Τip Τip Τip α λα ινδικά.


Σκιές στη νύχτα…

Σίγουρα η «Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον δειλό Ρόμπερτ Φορντ» θα ήταν ένα θέμα για να εμπνεύσει τον Νικ Κέιβ και τον φίλο του Γουόρεν Έλις να γράψουν μουσική. Χωρίς να έχω δει την ταινία (ακόμη), ακούω ένα σεμνό «σκορ» με τις καλές στιγμές του και άλλες αδιάφορες. Ο Κέιβ δεν άφησε (ηθελημένα, καταλαβαίνω) τρανταχτά ίχνη, το πιάνο του ακολούθησε τον Τζέσε Τζέιμς σαν σκιά νύχτα χωρίς φεγγάρι. Μέλη των Βad Seeds επιστρατεύονται στην εκτέλεση της αποστολής και ο νεαρός Λουκ Κέιβ παίζει τριγωνάκι.


…και η Λούσι στον ουρανό

Οι αποστάσεις στο σύμπαν (του «Αcross Τhe Universe») διανύονται με τραγούδια των Βeatles (συνθέσεις Λένον, ΜακΚάρτνεϊ και ολίγον από Χάρισον), με το καστ να ερμηνεύεικαι έναν Μπόνο μαζί με Secret Μachines να λένε το «Ι Αm Τhe Warlus» στους δικούς τους ψυχεδελικούς τόνους. Ο Βρετανός ηθοποιός Τζιμ Στάργκες έχει μεταμορφωθεί σε ένα beatle-ποντικό που τρυπώνει στα τραγούδια και βγάζει το τυρί του. Μπράβο. Οι πιτσιρικάδες θα δουν πως η «Λούσι Στον Ουρανό με τα Διαμάντια» δεν είναι μόνο νεράιδα στο Διαδίκτυο.

Αν τα «Φραουλοχώραφα» (των Βeatles) είναι για πάντα, oι «Βluebbery nights» έχουν κι αυτές υπολογίσιμη διάρκεια. Η Νόρα Τζόουνς, σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Γουόνγκ Καρ Βάι, τραγουδάει και της ταιριάζει όσο ωραία ο Ράι Κούντερ φτιάχνει τα αμερικάνικα, μουσικά τοπία του. Η επιλογή της Κατ Πάουερ, της Ρουθ Μπράουν και του εξπέρ στις σινε-μουσικές Γουστάβου Σανταολάγια δένουν το σιρόπι. Μπαχαρικά από Ότις Ρέντιγνκ και Άμος Λι- και κρατάμε αυτές τις νύχτες.