[ ΑΙΧΜΕΣ ] Απλές κουβέντες

Το χειρότερο δεν είναι να χάσεις την μπάλα. Είναι να περάσεις το κεφάλι σου για μπάλα. Αυτό συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ, όπου έχουν αρχίσει να κλωτσάνε τα κεφάλια τους.

Το καράβι πάει για φούντο και θα τους πάρει όλους μαζί του. Είτε μείνουν απάνω και πνιγούν σαν ήρωες είτε πηδήξουν και τους τραβήξει η ρουφήχτρα.

Η μόνη σωτηρία είναι η σωτηρία του σκάφους. Και η σωτηρία του σκάφους είναι πρωτίστως θέμα κυβερνήτη. Ακολούθως, το σκάφος χρειάζεται έναν προορισμό. Αλλιώς τι να την κάνει τη «συντεταγμένη πορεία»;

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πρωτογενές πρόβλημα ενότητας. Έχει πρωτογενές πρόβλημα πολιτικής. Αντί να το παραδεχθούν, τους φταίνε οι άλλοι. Και ψάχνουν τους «άλλους» μέσα στο κόμμα: ο Γιώργος δεν μπορεί να κάνει πολιτική επειδή τον ενοχλεί ο Βαγγέλης. Αν όμως στοιχηθούν όλοι εφ΄ ενός ζυγού, το λύσαμε το ζήτημα. Θα φτιάξουμε στρατό με ξύλινα σπαθιά.

Για να τελειώνουμε με τα σχήματα λόγου, όσοι θέλουν στρατιώτες, ας πάνε να χτίσουν στρατώνες. Οι εποχές άλλαξαν και δεν το πήραν χαμπάρι. Κόμμα, και μάλιστα προοδευτικό, με μαριονέτες δεν γίνεται. Οι πολίτες θέλουν σεβασμό και χώρο για αυτενέργεια.

Όσοι αφήνονται ως άθυρμα στα χέρια του ηγέτη, μαζί με την αξιοπρέπειά τους χάνουν την αξιοπιστία τους στον κόσμο. Το πολιτικό θέατρο σκιών ανήκει στο παρελθόν.

Και επειδή ακούγονται διάφορα περί casus belli, για την περίπτωση όπου κάποιοι ιδρύσουν Όμιλο Προβληματισμού, να επαναλάβουμε τα αυτονόητα: Οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να ιδρύσει Όμιλο, αν θελήσει, όποτε θελήσει και με όποιους θελήσει. Από τους πολιτικούς, να επιλέξει ως συνομιλητές όποιους του αρέσουν (εφ΄ όσον τον αποδέχονται ως συνομιλητή). Και δεν χρειάζεται την άδεια κανενός. Επιπλέον, όποιος τον αντιμετωπίζει ως ενεργούμενο, υποτιμά γενικά τους πολίτες.

Από τον λαό κρίνονται οι πολιτικοί και όχι οι πολίτες. Οι πολιτικοί έχουν μεγαλύτερη ευθύνη, όχι μόνο απέναντι στην παράταξη αλλά κυρίως απέναντι στη χώρα. Τα χρόνια που χαρίζονται στην εξουσία της Δεξιάς είναι χαμένα για τον τόπο. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ιδιοκτησία κανενός, για έναν απλό λόγο: Κανείς δεν έχει εκχωρήσει τη ζωή του για να ξοδεύεται άδικα και χωρίς αντίκρυσμα.