Το πνεύμα του τόνου

Η άλλη Ελλάδα!

Ασφυξία! Μια έντονη διάθεση να αποδράσεις από το παρόν, να φύγεις πίσω, σε εποχές όπου η ζωή είχε αλλιώτικες αισθήσεις, ήταν φορτισμένη συναισθηματικά, ανοιγόταν μπροστά σου γεμάτη υπέροχες υποσχέσεις. Ένα ταξίδι ονειρικό στο άλλοτε, στο τότε, «τότε που ζούσαμε» πιστεύαμε, ελπίζαμε σ΄ έναν καλύτερο κόσμο δικαίου, όπου ο πολιτισμός, η παιδεία, η επιστήμη, αυτές οι εκφάνσεις μιας δημιουργικής ζωής θ΄ αγκάλιαζαν, θα άλλαζαν τον κόσμο, θα έκαναν πραγματικότητα τα οράματα, τις αξίες. Η βία, η απάτη, η διαφθορά, η ψευτιά, η σκληρότητα, οι πόλεμοι, η εξευτελιστική φτώχεια που γονατίζει τον άνθρωπο θα εξέλιπαν… Όνειρο απατηλό; Όνειρο νεανικής, ρομαντικής, καλοκαιρινής νύχτας; Όχι!

Αρνείσαι να το πιστέψεις, να το αποδεχθείς, όσο κι αν η πραγματικότητα σε προσγειώνει απότομα στην αθλιότητα μιας κοινωνίας που σαπίζει και ζέχνει αφόρητα.

Αρνείσαι να δεχθείς ότι αυτή και μόνο είναι η Ελλάδα. Όχι! Υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα, εκείνων που έσκυψαν με ζήλο, πάθος, αυταπάρνηση, αφοσιώθηκαν στις τέχνες, στα γράμματα, στις επιστήμες, πρόσφεραν αφειδώλευτα στην πνευματική ανάπτυξη, πάλεψαν την αδικία χωρίς υστεροβουλίες, χωρίς αναστολές, με πίστη, έμπνευση, δύναμη ψυχής. Τι κέρδισαν; Την ύψιστη αξία μιας σύντομης ζωής.

Κέρδισαν «τ΄ ωραίο ταξίδι… η Ιθάκη δεν τους γέλασε… τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τον θυμωμένο Ποσειδώνα δεν φοβήθηκαν… Έμειν΄ η σκέψις τους υψηλή και εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα τους άγγιξε… έτσι σοφοί που έγιναν…» παράδειγμα για άλλους πολλούς!