Δίκτυο

Ο Μαρίνος στην Επίδαυρο

Ανοδική πορεία έχει η δεύτερη καριέρα που ξεκίνησε εδώ και μία δεκαετία ο Γιώργος Μαρίνος στο θέατρο. Ο πιο μπριλάντε σόουμαν, ο πιο εναλλακτικός καλλιτέχνης πίστας ετοιμάζει τις αποσκευές του για την Επίδαυρο. Ναι, ο Γιώργος Μαρίνος θα αλωνίσει το καλοκαίρι στο αρχαίο θέατρο. Θα είναι ένας μεσήλικας θεός Διόνυσος στην παράσταση που ετοιμάζει ο ευφάνταστος Δημήτρης Λιγνάδης, «Έξοδος» (διασκευή των αριστοφανικών «Βατράχων»), με το Εθνικό Θέατρο. Τόσο ο Λιγνάδης όσο και ο Μαρίνος είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις καλλιτεχνών που σπάνε καλούπια. Ο μεν Λιγνάδης, ηθοποιός με 20ετή θητεία, κάνοντας την έξοδό του από το ακαδημαϊκό θέατρο χτύπησε φλέβα σε ένα ορυχείο ιδεών που τον ανανεώνει διαρκώς, ο δε Μαρίνος μηδένισε τον χρόνο και αρχίζει από την αρχή. Πιο νέος από τότε που ήταν νέος.


Πόσοι, άραγε;

Ούτε που τολμώ να βάλω τέτοιες ιδέες στο μυαλό μουγιατί την ελληνική (μουσική) πραγματικότητα, όσον αφορά τα συναυλιακά, την ξέρουμε πια- αλλά δείτε, έτσι σαν μια πρώτη γεύση, τι θα παίξει πάνω-κάτω στο φετινό Coachella: το διάσημο πια φεστιβάλ στην Καλιφόρνια. Από Portishead, έως Μy Μorning Jacket και από Verve μέχρι Τζακ Τζόνσον και Rilo Κiley και αυτοί είναι λίγοι μόνο που επιβεβαίωσαν ήδη τη συμμετοχή τους. Γιατί, βλέπετε, δεν πρόκειται για ηρωικές κινήσεις διοργανωτών, πρόκειται για συναυλίες που πάει ο κόσμος. Εδώ πόσοι, άραγε, θα πήγαιναν στους Μy Μorning Jacket; Θα είχε ενδιαφέρον να το βλέπαμε αυτό…


Άλλη μια ξεπέτα;

Ότι είμαστε οπαδοί του καλτ και όχι της ποιότητας το δείχνουμε τελευταία με κάθε τρόπο. Μέχρι και Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου διοργανώνουμε για να ξαναδούμε ιστορίες με γκάφες, χοντρές πλάκες και «κουφές» καταστάσεις. Και όλα αυτά θα δέσουν με την ξεχωριστή εμφάνιση της Σαμάνθας Φοξ. Εκείνης της ξανθιάς τραγουδίστριας στα τέλη του ΄80 με την ωραία χαίτη που είχε γίνει τότε μόδα και πρώτη- προ Μαντόνα- είχε αρχίσει τα δειλά ξεγυμνώματα για να δείχνει τα σούπερ μεγέθους προσόντα της, ως κορίτσι της Ρage Six στην εφημερίδα «Τhe Sun». Μόνο που τότε η Σαμάνθα ήταν νέα. Τώρα πώς θα δέσει η συναυλία της με το «καλτ»; Ακόμη άλλη μια ξεπέτα;
Δώστε τα χέρια!

Σε μείζoν θέμα τείνει να αναχθεί η άρνηση χειραψίας, κατά την έναρξη των παραδοσιακών σκακιστικών αγώνων του oλλανδικού χωριού Βάικ Άαν Ζέε. Ανάμεσα σε αναλύσεις και ανταλλαγές επιχειρημάτων σταχυολογήσαμε την άποψη του Μιχάλη Καλούμενου, συντάκτη του περιοδικού «Σκάκι για Όλους», ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής: Η χειραψία καθιερώθηκε στον πολιτισμό μας ως επίδειξη ενός «καθαρού» χεριού που δεν κρύβει όπλο.

Όποιος αρνείται τη χειραψία δείχνει πως κρατάει όπλο κι όχι πως δεν αποδέχεται την ειλικρίνεια του άλλου. Αυτό αμφισβητείται εδώ πέρα. Τελικά κανείς δεν θα μπορέσει να επιβάλει έναν κώδικα συμπεριφοράς γιατί η πράξη από μόνη της θεωρείται αυταρχική κι αντικείμενο παρανοήσεων κι εκμετάλλευσης. Λες και το να προτείνεις το χέρι σου είναι πράξη υποτέλειας κι αποδοχής της διαφθοράς του αντιπάλου (όχι ημών). Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ βεβαίως και διηύθυνε Μέντελσον, αλλά φορούσε λευκά γάντια που μετά το τέλος της συναυλίας έβγαζε και ποδοπατούσε. Κι ένα τέτοιο χέρι είτε το προτείνεις είτε όχι είναι το ίδιο πράγμα. Αμ δεν είναι. Ψάξτε αυτούς που ήταν κάποτε εχθροί και μόνιασαν. Βρίσκονται στην πρώην Ανατολική Γερμανία, στη Βόρεια Ιρλανδία, στη Νότια Αφρική (και ίσως μια μέρα στην Κύπρο και την Ιερουσαλήμ) και ρωτήστε τους «Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που κάνατε ορέ;». Θα απαντήσουν «Δώσαμε τα χέρια». (Όλο το κείμενο φιλοξενείται στο φόρουμ http://pub22. bravenet.

com/forum/1850788960/show/630657).