Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Η γοητεία της μουντζούρας

Διάβασα τις προάλλες ότι απειλείται με εξαφάνιση μια σημαντική συνήθεια του ανθρώπου: το μουντζούρωμα. Κύριος υπεύθυνος, λένε οι ερευνητές, είναι το κινητό τηλέφωνο. Μιλώντας, γράφοντας και παίζοντας με το κινητό, σχεδόν παντού, δεν γεμίζουμε πια χαρτιά και χαρτάκια με καρδούλες, σταυρουδάκια, καμένα δεντράκια, πουλάκια, κύκλους, αστεράκια, τερατάκια. Κινδυνεύουμε, λοιπόν, να ζήσουμε σε έναν κόσμο χωρίς μουντζούρα. Η είδηση μού τράβηξε τη προσοχή. Για προσωπικούς λόγους. Έχω υποφέρει πολύ λόγω της κακογραφίας μου. Πόσες φορές δεν έχω ακούσει να με ψέγουν ότι η γραφή μου μοιάζει πιο πολύ με μουντζούρα. Μάλιστα, εκεί κοντά στην εφηβεία, είχα αποκτήσει φοβερό κόμπλεξ για τα κακά μου γράμματα. Όταν τύχαινε να κάνω δώρο κάποιο βιβλίο, ζητούσα από κάποιον φίλο ή από κάποια φίλη να γράψει την αφιέρωση στη θέση μου. Ζήλευα όσους έγραφαν με ωραία γράμματα. Προσπάθησα να τους μιμηθώ. Τελικά παραδόθηκα και συμβιβάστηκα με την πραγματικότητα: είμαι ένας αδιόρθωτος κακογράφος. Ικανοποιητική εξήγηση για την κακογραφία μου δεν βρήκα. Κάποια στιγμή κατέληξα στο συμπέρασμα ότι έγινα κακογράφος επειδή δεν χώνευα τη δασκάλα της ορθογραφίας στην Αλβανία. Ήταν πολύ αυστηρή. Εμείς τα παιδιά τη φωνάζαμε «διευθύντρια φυλακής». Μετά επινόησα άλλη μια εξήγηση. Ίσως η κακογραφία μου να οφείλεται στο γεγονός ότι από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού μάς έβαζαν να γράψουμε αμέτρητες ανοησίες. Ποιήματα και εκθέσεις για το Κόμμα και τον Ηγέτη. Για το ένδοξο έθνος μας που το επιβουλεύονται όλοι, σε Δύση και Ανατολή, ειδικά στη Δύση. Τα κακά γράμματα ήταν, μάλλον, ένα είδος ασυνείδητης μη συμμόρφωσης με τη βλακεία. Δεν ξέρω εάν είναι έτσι. Εμένα μ΄ αρέσει αυτή η ερμηνεία, γιατί με απαλλάσσει από το ενοχλητικό βάρος της κακογραφίας. Ξέρω σίγουρα ότι, για μας τους κακογράφους, ο υπολογιστής ήταν σωτηρία. Επιλέγεις τη γραμματοσειρά που θέλεις και δεν σε βασανίζουν πια τα παραμορφωμένα γράμματά σου. Τέλος πάντων. Επιστρέφω στη μουντζούρα. Από τα λίγα που έχω διαβάσει, έχω καταλάβει ότι πρόκειται για σοβαρή υπόθεση. Έχουν καταπιαστεί μαζί της μεγάλοι και τρανοί. Ο μεγάλος ιστορικός της τέχνης Εrnst Η. Gombrich την έχει επαινέσει ως μια δραστηριότητα που μας βοηθά να μεταφέρουμε αλλού την ένταση. Και ως μέσον αντίστασης ενάντια στην πλήξη. Οι ψυχολόγοι λένε ότι η μουντζούρα είναι ένα είδος εξωτερίκευσης του ασυνειδήτου. Το μουντζούρωμα είναι σχεδόν σαν τα όνειρα. Όταν μουντζουρώνουμε, εξωτερικεύουμε τις ασυνείδητες φοβίες, εφιάλτες, ελπίδες και απογοητεύσεις μας. Κάποιοι ψυχολόγοι μάλιστα, οπαδοί του Γιουνγκ, βάλθηκαν να αποκωδικοποιήσουν τις μουντζούρες. Όποιος μουντζουρώνει στην άκρα αριστερά του χαρτιού, λένε, έχει ανάγκη από την αγάπη της μητέρας. Όποιος μουντζουρώνει στην άκρα δεξιά του χαρτιού αναζητεί την εικόνα του πατέρα. Όποιος μουντζουρώνει και ορνιθοσκαλίζει σπιτάκια (νόμιμα ή αυθαίρετα), εκφράζει την ανάγκη για ασφάλεια και προστασία. Όποιος μουντζουρώνει και ορνιθοσκαλίζει αστεράκια και ουράνια σώματα είναι αισιόδοξος και φιλόδοξος- για όσους μουντζουρώνουν DVD δεν υπάρχει ακόμα αποκωδικοποίηση. Και ούτω καθ΄ εξής. Βέβαια, λένε οι ερευνητές, παρά τα σοβαρά πλήγματα που έχει δεχθεί, η μουτζούρα αντιστέκεται ακόμα. Τα παιδιά στα σχολεία συνεχίζουν να μουντζουρώνουν. Σε γενικές γραμμές όμως η μουντζούρα φαίνεται να είναι είδος υπό εξαφάνιση. Σκεφτείτε πως μια από τις μεγάλες εκδοτικές επιτυχίες στη Γαλλία πέρυσι ήταν το «Τετράδιο μουντζουρωμάτων», μιας Γαλλίδας σχεδιάστριας ονόματι Claire Fay. Πρόκειται για ένα τετράδιο με έτοιμα σχέδια, για να ασκούνται στο μουντζούρωμα όσοι σκάνε από την πλήξη στα γραφεία. Το «Τετράδιο μουντζουρωμάτων» έκανε τρελές πωλήσεις. Τελικά, η μουντζούρα προορίζεται να γίνει και αυτή εμπόρευμα. Και ίσως, σε λίγα χρόνια, οι καταναλωτές της μουντζούρας, να αποτελούν υπολογίσιμο οικονομικό και πολιτικό μέγεθος…

LΙΝΚ:

www.gkapllani.com