ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΕΣ ΑΚΡΟΒΑΣΙΕΣ

Στις ιστορίες του παρόντος χρόνου που μεταξύ τους είναι πιο συνεκτικές, ο Πάβιτς επιδίδεται σε συστηματικές μεταφυσικές ακροβασίες, συζητώντας το πού βρισκόταν ο Χριστός ανάμεσα στην Ανάσταση και την Ανάληψή του στους ουρανούς, αν υπάρχουν πολλοί παράλληλοι παρόντες χρόνοι, πώς εξηγείται η Δευτέρα Παρουσία κ.ο.κ. Το σύνολο βαραίνει πολύ, γίνεται ζυμάρι που δύσκολα πλάθεται στο μυαλό του αναγνώστη, παρ΄ όλο που αναμφίβολα εξάπτει τη φαντασία. Βέβαια ο «νεκρός» συγγραφέας παραπέμπει και σε μία προβληματική για το αν στην εποχή της «πορνογραφικής τηλεόρασης» που «όλα τα βλέπεις ζωντανά» υπάρχει χώρος για μυθιστόρημα. Μέσω του ήρωά του ο Πάβιτς απαντά ότι τα βιβλία του είναι σαν μπουφές. «Παίρνεις ό,τι θέλεις και όσο θέλεις από το βιβλίο, από όποια άκρη του τραπεζιού κι αν αρχίσεις».

Από εκεί και πέρα, βέβαια, είναι θέμα γούστου. Αν κάποιος, δηλαδή, αντί του μεταμοντέρνου μπουφέ, θα προτιμούσε κλασικό ταμπλ ντ΄ οτ.