Δίκτυο

ΔΗΠΕΘΕ: κατάντια και αδιαφορία

ΔΗΠΕΘΕ = Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα. Ιδρύθηκαν το 1983 από το υπουργείο Πολιτισμού επί Μελίνας Μερκούρη με στόχο τη θεατρική αποκέντρωση. Ένας θεσμός που ούτε ένας δεν βρέθηκε να τον απαξιώσει. Πολλαπλασιάστηκαν στα επόμενα χρόνια και από έξι έγιναν δεκαέξι. ΔΗΠΕΘΕ, έτος 2008 = θέατρα που φυτοζωούν στην περιφέρεια, θλιβερά απομεινάρια, που για ορισμένα δεν καλοξέρουμε τι έχουν απογίνει, που διευθύνονται από ανθρώπους οι οποίοι απλώς απάγκειο και μια καρέκλα βρήκαν στην επαρχία ή από ανθρώπους αξιόλογους που μόλις πάνε να απλώσουν φτερά βρίσκουν τρόπο οι τα φαιά φέροντες και τους τα κόβουν.

Που παρουσιάζουν έργα χωρίς έμπνευση, ρουτινιάρικα, ανούσια ή έργα σημαντικά σε ασήμαντες, ανούσιες, ανόρεχτες παραστάσεις, θέατρα που σε ελάχιστους απευθύνονται και ελάχιστους πείθουν, θέατρα βουτηγμένα στη μετριότητα- να επαναλάβω το πασίγνωστο πως οι δυο- τρεις εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα;- στην οποία τα οδήγησαν, απ΄ την αρχή αρχή ακόμα, μικροπολιτικά, μικροκομματικά συμφέροντα, θέατρα που αναγκάζονται να επαιτούν τα ποσά που το κράτος και συχνά οι ίδιοι οι δήμοι τούς οφείλουν. Θέατρα για τα οποίαεδώ και χρόνια- αδιαφορεί παντελώς η πολιτεία η οποία τα δημιούργησε. Κύριε υπουργέ του Πολιτισμού- όχι, δεν είστε ο πρώτος που το κάνει, το ξέρω, είστε, δυστυχώς, ο πολλοστός μιας μακράς σειράς υπουργών Πολιτισμού…- τι ακριβώς περιμένετε από τα ΔΗΠΕΘΕ; Να σαπίσουν μόνα τους και να πέσουν χάμω; Δεν ντρέπεστε, εσείς, που- είμαι σίγουρος- κόπτεστε για την ανάπτυξη της περιφέρειας, για την τόση αδιαφορία; Δεν ντρέπεστε να μην καταβάλλετε τα ποσά που οφείλετε; Και- κυρίως – δεν ντρέπεστε να μην έχετε ακόμα δρομολογήσει τη μελέτη για την επανεξέταση ενός θεσμού που πάσχει από γάγγραινα και πρέπει επειγόντως να χειρουργηθεί;
Άλλα αντί άλλων

Ναι μεν θεσπίστηκε για να πάρει μπρος το περιβόητο νομοσχέδιο περί χορηγιών- ήταν απαραίτητη προϋπόθεση – αλλά το Συμβούλιο Χορηγιών στην πρώτη του συνεδρίαση ήταν ελαφρώς (έως βαρέως) στον αέρα από πλευράς οργάνωσης. Διότι μετά τις πρώτες συστάσεις και τον γεμάτο προσδοκίες λόγο υποδοχής διά στόματος υπουργού Πολιτισμού, άρχισε να γίνεται σαφές πως ουδείς γνώριζε όχι μόνο πώς θα λειτουργεί το συμβούλιο, αλλά ούτε καν πού θα συνεδριάζει καλά-καλά. Το πρόβλημα ωστόσο των μελών του νεοσύστατου συμβουλίου που θα «προσελκύει» χορηγούς, θα ασκεί μάρκετινγκ και θα χαράσσει πολιτική για την προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων στον πολιτισμό ήταν πώς θα ξεπεράσει τις καθυστερήσεις που μπορεί να προκαλέσει το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, το Συμβούλιο της Επικρατείας, το υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και άλλοι φορείς. Είναι θέμα προτεραιοτήτων.


Ενωτικά… τέρατα

Τα κινηματογραφικά… τέρατα συνυπάρχουν με τα θεατρικά στη σκηνή του κινηματοθεάτρου «Ρεξ». Έτσι τη Δευτέρα στις 20.00- με ελεύθερη είσοδο- θα προβληθούν τα προπολεμικά «Τέρατα» του Τοντ Μπράουνινγκ με αφορμή το νέο έργο του Άκη Δήμου «Η νύχτα των μυστικών», που παρουσιάζεται στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Μετά την προβολή της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με τους Χρήστο Μήτση, Γιάννη Δεληολάνη (κριτικοί κινηματογράφου), Έλλη Παπακωνσταντίνου (σκηνοθέτιδα της παράστασης) και ηθοποιούς από την παράσταση (Λαέρτης Βασιλείου, Θανάσης Ευθυμιάδης, Θοδωρής Κατσιφάδας, Αθηνά Μαξίμου, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Βlaine Reininger). Μια αλλιώτικη προσέγγιση του θεάτρου μέσα από το σινεμά…