ΜΑΤΙΕΣ Δικαίωση

Το «Οδοιπορικό του θανάτου» ήταν μια μεγάλη έρευνα των «ΝΕΩΝ» το 1976 για την τύχη των Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων αγνοουμένων μετά τις δύο φάσεις της εισβολής του Αττίλα. Πάνω από 1.600 Κύπριοι αγνοούμενοι και περί τους 80 Έλληνες είναι ο τραγικός απολογισμός εκείνων των γεγονότων. Την Παρασκευή, ήρθε μια πρώτη μεγάλη δικαίωση για το θέμα αυτό, που περίπου 34 χρόνια παρέμενε και παραμένει σε βαθύ σκοτάδι: το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο έκρινε την Τουρκία ένοχη για την παραβίαση του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Την έκρινε ένοχη γιατί δεν έκανε καμία ουσιαστική έρευνα για την τύχη των αγνοουμένων από το 1974 μέχρι και σήμερα. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε ότι έγιναν από τους Τούρκους φόνοι και βασανισμοί στην Κύπρο με αφορμή την υπόθεση του τραπεζοϋπαλλήλου Χατζηπαντελή, που ήταν αιχμάλωτος και εκτελέστηκε για να του πάρουν οι Τούρκοι τα κλειδιά ενός θησαυροφυλακίου.

Στο χωριό Γαλάτια στην περιοχή της Καρπασίας που κατέχουν οι Τούρκοι, αποκαλύφθηκαν ανθρώπινα ίχνη και με τη μέθοδο του DΝΑ αναγνωρίστηκε η σορός του Χατζηπαντελή που είχε πυροβοληθεί στο δεξί χέρι, στον δεξί μηρό και στο κεφάλι. Στη μεγάλη έρευνα των «ΝΕΩΝ» τότε, ο δημοσιογράφος Γιώργος Λιάνης είχε ταξιδέψει και είχε αναζητήσει την τύχη των αγνοουμένων στις φυλακές της Σεβάστεας (Σίβας), του Αντίαμαν, του Ντιάρμπακιρ και αλλού.

Με άκρως αποκαλυπτικά ντοκουμέντα (φωτογραφίες από την αιχμαλωσία, ένα φιλμ του ΒΒC από τις φυλακές των Αδάνων, ρεπορτάζ από τουρκικά περιοδικά και φωτογραφίες Τούρκων πολεμικών ανταποκριτών) ο Λιάνης είχε αποδείξει ότι οι Τούρκοι ποτέ δεν παρέδωσαν έναν μεγάλο αριθμό αγνοουμένων, ενώ πλήθαιναν τα στοιχεία ότι οι περισσότεροι από αυτούς είχαν βρει τραγικό θάνατο. Τα στοιχεία εκείνης της έρευνας είχε καταθέσει ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος στις διακοινοτικές συνομιλίες της Βιέννης. Σήμερα, 31 χρόνια αργότερα, μετά το συγκλονιστικό αυτό ρεπορτάζ, έρχεται η επιβεβαίωσή του.

Μόνο που υπάρχει μια τραγική παράλειψη. Η Κύπρος έχει ενδιαφερθεί επίσημα για την τύχη των Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων αλλά η Ελλάδα ποτέ δεν αναζήτησε τους δικούς της αγνοούμενους!

Που είναι βέβαια πολύ λιγότεροι αλλά δεν παύει να αποτελεί και αυτό μια δίχως τέλος τραγωδία… Η Ελλάδα ενδιαφέρθηκε επισήμως μόνο για την τύχη έξι Ελλήνων αξιωματικών μέσω του Ερυθρού Σταυρού και τίποτα άλλο!