[ Δρόμοι ]

Η αμερικανική…
… οικονομία μπαίνει σε μια περίοδο ύφεσης στην οποία την οδήγησε η κρίση στην αγορά ακινήτων. Κι αυτό είναι πια ένα γεγονός που το επιβεβαιώνουν και μεγάλοι οικονομικοί οργανισμοί. Οι παγκόσμιες αγορές έχουν ήδη αρχίσει να «ριγούν» και αργά ή γρήγορα οι συνέπειες αναμένεται να αγγίξουν και τους απλούς ανθρώπους (αυτοί ήδη νιώθουν καθημερινά πως τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο).

Η ύφεση…
… αυτή έρχεται με καθυστέρηση έξι χρόνων. Το 2001, η αμερικανική οικονομία ένιωθε ήδη τα πρώτα συμπτώματά της. Τότε, ο πρόεδρος της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας Άλαν Γκρίνσπαν κήρυξε «ιερό πόλεμο» κατά των υψηλών επιτοκίων και πλημμύρισε τις αγορές με φθηνό χρήμα (οι οικονομολόγοι το λένε «ρευστότητα»). Όλο αυτό το χρήμα κάπου έπρεπε να πάει. Και επειδή το χρηματιστήριο ήταν «παραφουσκωμένο», κατέληξε σιγά σιγά στην αγορά ακινήτων. Όμως, το εύκολο χρήμα και οι ανόητοι συνθέτουν πάντα ένα εκρηκτικό μείγμα. Όσο η αγορά ακινήτων έπαιρνε φόρα, τόσο πιο πολύς κοσμάκης έτρεχε να ανέβει στο τρένο. Πολλοί αγόραζαν μόνο και μόνο για να μη χάσουν την ευκαιρία για μελλοντικά κέρδη. Μπροστά σε αυτή την κοσμοσυρροή, οι τράπεζες μπήκαν κι αυτές στο παιχνίδι. Πλημμυρισμένες από φθηνό χρήμα, άρχισαν να δανείζουν με ελάχιστους περιορισμούς, χωρίς καν να μπαίνουν στον κόπο να εξετάσουν την ικανότητα του δανειζόμενου να εξυπηρετήσει το χρέος του.

Η προσφορά…
… κορόιδων όμως, που πρόθυμα πλήρωναν τόκους αναμένοντας μελλοντικά κέρδη από την ανατίμηση των ακινήτων, αναπόφευκτα θα τελείωνε κάποτε. Οι τιμές των ακινήτων ήρθαν πάλι στα ίσα τους. Κι ύστερα άρχισαν να παίρνουν την κατηφόρα. Η κεντρική τράπεζα αποφάσισε πως το πάρτι είχε πια τελειώσει. Αύξησε τα επιτόκια κι άρχισε να μαζεύει πάλι το χρήμα. Χιλιάδες δανειολήπτες αισθάνθηκαν τη θηλιά στον λαιμό, όπως άλλωστε και οι τράπεζες που είχαν ποντάρει σε αυτούς για εύκολο κέρδος. Τώρα, οι πολιτικοί προσπαθούν να βοηθήσουν αυτές τις τράπεζες να ξελασπώσουν και δείχνουν ο ένας τον άλλο αποσείοντας κάθε ευθύνη γι΄ αυτή την κατάσταση. Και ο κοσμάκης; Για να υπάρξουν οι πλούσιοι, έλεγε ο Βολταίρος, απαιτείται άφθονη προσφορά φτωχών.

Ο αριθμός…
… των ανθρώπων που δεν θα μπορούν να αποπληρώσουν τα στεγαστικά και τα καταναλωτικά δάνειά τους αναμένεται να αυξηθεί κι άλλο, σύμφωνα με ένα δυσοίωνο σενάριο. Η κατανάλωση και συνεπώς και τα επιχειρηματικά κέρδη θα μειωθούν. Η συρρίκνωση της οικονομίας θα συμπιέσει τους μισθούς. Και η ύφεση δεν θα περιοριστεί στην Αμερική, αλλά θα εξαπλωθεί και σε άλλες δυτικές χώρες. Για τους περισσότερους ανθρώπους, το όνειρο του εύκολου χρήματος δεν θα βγει ποτέ αληθινό, επειδή είναι ένα όνειρο που μπορεί να το ζήσουν μόνο οι πλούσιοι. Όλοι οι υπόλοιποι θα αναγκαστούν να δουλεύουν για λιγότερα χρήματα, πνιγμένοι κάτω από ένα βουνό από χρέη, που έχει τόσα πολλά μηδενικά όσα είναι και τα μηδενικά που κυβερνούν αυτόν τον κόσμο.