Δίκτυο

Ο… Θεσσαλονικιός Σαρκοζί

Πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο «Εγώ, ο εγγονός ενός Έλληνα» (Εκδ. Καστανιώτη) που μιλάει για τη «Θεσσαλονίκη του Νικολά Σαρκοζί» και παρουσιάζεται την Τετάρτη στο Μουσείο Μπενάκη από την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Και είναι ενδιαφέρον όχι μόνο ή όχι τόσο γιατί ικανοποιεί την περιέργειά μας για τις ρίζες του Γάλλου προέδρου όσο γιατί συνδυάζει αυτή την έρευνα με όλο το κλίμα της προπολεμικής Θεσσαλονίκης, τη ζωή των Εβραίων εκεί, την ιστορία της πόλης. Ο καθηγητής Γιώργος Αναστασιάδης, με πλούσιο συγγραφικό έργο, μαζί με τον φιλόλογο Λέοντα Ναρ και τον δημοσιογράφο Χρήστο Ράπτη έγραψαν ένα βιβλίο με ευρύτητα θεματική και με πλήθος πληροφοριών που φωτίζουν ακόμα και τους αμύητους στην ιστορία της πολυτάραχης αυτής περιόδου. Ο πρόπαππος του Νικολά Σαρκοζί από τη μητέρα του, ο Μορδοχάι Μαλλάχ, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους κοσμηματοπώλες της Θεσσαλονίκης. Αλλά τόσο το μαγαζί του όσο και το σπίτι του κάηκαν στην πυρκαγιά του 1917. Ο Μορδοχάι βέβαια είχε ήδη πεθάνει, μία χρονιά μετά την απελευθέρωση της πόλης, πέντε χρόνια πριν. Και ο γιος του, από τον οποίο αργότερα προήλθε ο Νικολά Σαρκοζί, είχε ήδη φύγει για τη Γαλλία να σπουδάσει ιατρική. Η οικογένεια πάντως έβγαλε και πολιτικούς στην ελληνική Θεσσαλονίκη μετά το 1912, έναν με την παράταξη Βενιζέλου- με τον οποίο υπήρχε και προσωπική φιλία- και έναν με το κόμμα του Δημητρίου Γούναρη. Οι αφηγήσεις για τη Θεσσαλονίκη πέρασαν σ΄ αυτόν μέσω του παππού του από τη μητέρα του, και ποιος ξέρει με ποιον τρόπο, ίσως συνέβαλαν στις σημερινές μάλλον αντιτουρκικές θέσεις του.


Πολιτισμός είπατε;

Με τα μούτρα στη δουλειά φέρεται να έχει πέσει ο νέος γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Θοδωρής Δραβίλλας. Διαβάζει φακέλους και προσπαθεί να ενημερωθεί για όλες τις αρμοδιότητες που είχε στα χέρια του ο πρώην ισχυρός άνδρας του ΥΠΠΟ Χρήστος Ζαχόπουλος, πριν αρχίσει τις δημόσιες εμφανίσεις του. Τεχνοκράτης ο 40χρονος και εξ Αρκαδίας ορμώμενος Θοδωρής Δραβίλλας- διπλωματούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και κάτοχος μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου- προέρχεται από το περιβάλλον του υπουργού Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη και υπήρξε συνεργάτης του στο υπουργείο Μεταφορών, καθώς από τον Αύγουστο του 2005 ορίστηκε αντιπρόεδρος στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, που αποτελεί Ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή και θεωρείται πως «συντέλεσε στην προαγωγή του Τομέα Ταχυδρομείων». Σαφής η προσπάθεια να μπει στην ηλεκτρική καρέκλα του γενικού γραμματέα ένα «άφθαρτο» πρόσωπο, αν και χωρίς άμεση σχέση με τον πολιτισμό. Αλλά αν κρίνει κάποιος και όσα πέτυχαν οι «πολιτισμένοι»…


Άνθρωπος από… φως

Στη σκιά δύο μεγάλων του πολωνικού κινηματογράφου δημιούργησε ο διευθυντής φωτογραφίας Έντουαρντ Κλοσίνσκι, που πέθανε σε ηλικία 65 ετών από καρκίνο στον πνεύμονα. Αγαπημένος συνεργάτης του Αντρέα Βάιντα, δούλεψαν μαζί στον «Άνθρωπο από σίδηρο», ταινία που είχε κερδίσει τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1981, αλλά και στον «Άνθρωπο από μάρμαρο». Με τον Κριστόφ Κισλόφκσι συνεργάστηκε για τα «Τα τρία χρώματα/ Λευκό» και με τον Λαρς Φον Τρίερ για το «Εuropa». Ο Κλοσίνσκι έκανε το ντεμπούτο του στον χώρο του κινηματογράφου το 1970 στο πλευρό του Βάιντα, ενώ από το 1980 και μετά εργάστηκε στη Γερμανία.