«Εξοικειωθήκαμε με την ασχήμια»

«Έχουμε ανάγκη να φτάνουμε στα άκρα, επειδή ζούμε μια υποφερτή δυστυχία» λέει στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Τσόκλης, που έφτιαξε το «πορτρέτο» των καταστροφικών πυρκαγιών στον καμβά
«Αισθάνομαι τύψεις όχι επειδή δεν μετείχα στην κατάσβεση της πυρκαγιάς, αλλά επειδή η καταστροφή μού δημιουργούσε αισθητικές εικόνες. Η καταστροφή με γοήτευσε. Αισθανόμουν μια περίεργη ηδονή. Το μόνο που έβλεπα μπροστά μου ήταν ένα ωραίο κόκκινο. Η ελπίδα μου ήταν να καεί όλη η Ελλάδα, και πιστεύω πως όλοι είχαν μέσα τους αυτή την ελπίδα: να δουν τη φωτιά να μεγαλώνει, να μεγαλώνει… Ένιωσα ταπεινωμένος όταν είδα μετά τη φωτιά στην Καλιφόρνια και είπα “κι εκεί μας ξεπέρασαν”», εξομολογείται στα «ΝΕΑ» ο εικαστικός δημιουργός Κώστας Τσόκλης, που «ξαναχτυπά» με μια σειρά έργων στο κόκκινο της φωτιάς, διότι «το κόκκινο είναι το μόνον σημαίνον χρώμα, δεν έχει ανάγκη περιγραφής, ενώ όλα τα άλλα είναι αποχρώσεις στις υπηρεσίες της διήγησης», όπως υποστηρίζει.

«Έχουμε ανάγκη να φτάσουμε στα άκρα, επειδή ζούμε μια υποφερτή δυστυχία, μια ανεκτή ευτυχία, μικρές αγάπες και έρωτες και λιγότερα πάθη. Με ενδιαφέρει το απόλυτα ακραίο, έστω και ως μάρτυρας στην καταστροφή», εξηγεί δικαιολογώντας τα όσα αισθάνθηκε μπροστά στο μέγεθος της καταστροφικής λαίλαπας. Αισθήματα που γέννησαν 15 μεγάλα και 31 μικρότερα έργα, τα οποία μάλιστα περιλαμβάνουν και γραπτές σκέψεις του καλλιτέχνη.

Δεν είναι προκλητικό όλο αυτό;

Μπορεί, αλλά είμαι ειλικρινής. Γοητεύομαι, όπως πολλοί, με το πολύ και το πάλι. Αυτό είναι το ανήθικα γοητευτικό στοιχείο της τέχνης: να μετατρέπει την ευτυχία ή τη δυστυχία σε αισθητική απόλαυση.

Γιατί νιώσατε την ανάγκη να μιλή σετε για τις φωτιές; Δεν μπορώ να σωπάσω. Δεν ζω κοινωνικά, και μέσω των έργων μου καλύπτω την ανάγκη επαφής μου με τον κόσμο. Δεν δούλεψα ποτέ για τον εαυτό μου. Δεν έκανα αυτοβιογραφικά έργα. Εμπνέομαι απευθείας από την κοινωνία, διότι πιστεύω πως η τέχνη μπορεί και είναι δουλειά της να λύσει τα προβλήματα του κόσμου. Η τέχνη καταγράφει. Μας συμφιλιώνει με τη δυστυχία.

Πολλοί όμως πιστεύουν ότι ένα καλό έργο τέχνης θέλει τον χρόνο του να γίνει. Κι εσείς εμφανίζεστε πολύ συχνά στην εικαστική σκηνή.

Δεν μπορώ να κάνω έργα ούτε πιο βαθιά ούτε πιο πλατιά. Θα κριθεί πόσο καλά είναι από τον χρόνο. Δεν μπορώ να κάνω αριστουργήματα. Τα έργα μου ακολουθούν τη ζωή, την τρέχουσα καθημερινότητα. Αν έχω κάνει στην πορεία μου ένα δυο πιο ενδιαφέροντα πράγματα, μου φτάνει. Σταμάτησαν να κάνουν έργα ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Ντα Βίντσι ή ο Πικάσο; Γιατί πρέπει να λέμε μπράβο σε όποιον τεμπελιάζει; Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε μπροστά μας ένα καρότο κι εμείς τρέχουμε. Άλλοι για να πιάσουμε το καρότο κι άλλοι για να γλιτώσουμε από εκείνους που μας κυνηγούν από πίσω, για να ξεφύγουμε από τον φόβο της κακοποίησης. Το δικό μου καρότο, η δική μου φιλοδοξία, είναι να επιζήσω έστω και δέκα λεπτά μετά τον θάνατό μου. Θα ήθελα να με έχει η ζωή ανάγκη μετά θάνατον. Τότε θα υπάρχω, αλλιώς χάθηκα, διότι ξεχνάμε όσους δεν έχουμε ανάγκη.

ΙΝFΟ

Η έκθεση του Κώστα Τσόκλη εγκαινιάζεται στις 10 Ιανουαρίου 2008 στην γκαλερί «ΑστρολάβοςΔεξαμενή» (Ξανθίππου 11, τηλ. 210-7221.200). Έως τις 9 Φεβρουαρίου.

«Το τίποτα δεν είναι άχρηστο»

«Δεν πιστεύουμε πουθενά.

Έχουμε εξοικειωθεί με τον θάνατο και την ασχήμια. Ζούμε μια ιστορική στιγμή αμφιβολιών, που διαρκεί κάπου 20 χρόνια. Δεν πιστεύουμε σε τίποτα και προσπαθούμε αυτό το τίποτα να το μορφοποιήσουμε», λέει ο Κώστας Τσόκλης.

«Και μη νομίζετε πως το τίποτα είναι άχρηστο. Αν ανοίξετε το λεξικό και λείπει η λέξη τίποτα, θα καταλάβετε αμέσως πως το τίποτα είναι χρήσιμο. Η προσπάθεια που ξεκινάει, προσβλέπει και επιτυγχάνει το τίποτα είναι εξίσου σημαντική με εκείνη που λέει πολλά ή τα πάντα».

Υ πάρχει διέξοδος; Πρέπει να μετατρέψουμε το ελάττωμα σε προτέρημα. Από τη στιγμή που δεν διαβάζουμεπαρά ελάχιστοι- ποίηση, δεν θα ήταν ωραία ιδέα να δούμε τη λειτουργία των ποιημάτων μέσα από τα διαφημιστικά σλόγκαν; Ξέρω ότι ακούγεται άγριο και προσβλητικό, αλλά η ποίηση διαφορετικά θα πεθάνει.

Πρέπει να συμφιλιωνόμαστε με τις στιγμές μας. Εκείνοι που μπορούν να τις επηρεάσουν είναι οι πολιτικοί. Αλλά…».