[ Δρόμοι ]

Ένα εντεκάχρονο…
… κορίτσι καθισμένο δίπλα στον σαραντάχρονο αρραβωνιαστικό του. Για τη UΝΙCΕF, αυτή ήταν η φωτογραφία της χρονιάς. Θα την κοιτάξουμε για λίγο και ύστερα θα γυρίσουμε το κεφάλι αλλού. Θα αποστρέψουμε το βλέμμα από αυτό το εντεκάχρονο κοριτσάκι που σε λίγο θα βιαστεί από τον άνδρα που είναι καθισμένος πλάι του. Σε μια άλλη χώρα, αυτός ο άνδρας θα κλεινόταν στη φυλακή ως παιδεραστής.

Το κορίτσι…
… πουλήθηκε από τους γονείς του (έστω και αν οι ίδιοι δεν χρησιμοποιούν αυτήν ακριβώς τη λέξη). Η λεζάντα στη φωτογραφία εξηγεί πως αυτοί οι γονείς «χρειάζονταν τα χρήματα» που πλήρωσε ο αρραβωνιαστικός. Ο άνδρας που σε λίγο θα παντρευτεί το κορίτσι έχει υποσχεθεί πως θα το στείλει στο σχολείο. Όμως, οι γυναίκες που ζουν στο χωριό Νταμάρντα, σε μια επαρχία του Αφγανιστάν, δεν πιστεύουν σε αυτήν την υπόσχεση. Ξέρουν πως σε λίγο καιρό αυτό το κορίτσι θα φέρει στον κόσμο τα παιδιά του συζύγου του. «Οι άνδρες μας δεν θέλουν μορφωμένες γυναίκες», λένε. Ο άνδρας της φωτογραφίας δεν δείχνει να καταλαβαίνει την πράξη του. Κάνει απλώς αυτό που έκαναν και οι πρόγονοί του. Ο σπόρος του θα φέρει στον κόσμο μια νέα ζωή που θα αυγατίσει τη φυλή του. Ακόμη και αν μπορούσε να ακούσει την κατακραυγή που προκαλεί η πράξη του στον δυτικό κόσμο, δεν θα την καταλάβαινε. Όπως δεν μπορούν να καταλάβουν οι δυτικοί πόσο είναι αμείλικτη η ζωή σε αυτήν την άκρη της γης, όπου η έρημος κι ο πόλεμος δεν έχουν τελειωμό. Αυτή η φωτογραφία, λέει ο Ολλανδός δημοσιογράφος Λέον ντε Βίντερ, ο πρώτος που την είδε, δεν είναι παρά μια μικρή στιγμή από την καθημερινή ζωή που δεν θα εξέπληττε κανέναν Ταλιμπάν. Μονάχα στα δικά μας μάτια μοιάζει διαφορετική.

Τα μάτια μας…
… κοιτάζουν αλλού με αποστροφή. Τα μάτια μας έχουν μάθει να κοιτάζουν τον κόσμο διαφορετικά. Μολονότι μια φωνή μέσα μας δεν παύει να μας λέει πως εμείς οι δυτικοί αποικιοκράτες και ιμπεριαλιστές έχουμε χάσει πια κάθε δικαίωμα να κρίνουμε τους άλλους πολιτισμούς, ξέρουμε πως ο γάμος αυτού του κοριτσιού δεν είναι κάτι σωστό. Όπως και να το κάνουμε, και όσο και αν είναι επικίνδυνο να λέμε τέτοια πράγματα που δίνουν προσχήματα για «ανθρωπιστικές εισβολές», υπάρχουν πολιτισμοί που είναι οπισθοδρομικοί. Η φωτογραφία δείχνει έναν οπισθοδρομικό άνδρα πλάι στο εμπόρευμα που μόλις έχει αγοράσει. Και ποιοι είμαστε εμείς που τα λέμε όλα αυτά; Με ποιο δικαίωμα;

Δεν ξέρουμε…
… μα όποιοι κι αν είμαστε, με όλες μας τις αμαρτίες, ξέρουμε πως ο κόσμος μας δεν είναι μονάχα ένας κόσμος με Ντίσνεϊλαντ και με πρωτοχρονιάτικα δώρα. Είναι επίσης ένας κόσμος που συγκινείται βαθιά από το βάσανο αυτής της μοναχικής και αβοήθητης μικρούλας.