«Ο χρόνος βοηθά να βάζεις τον πόνο σε κουτάκια»

Η μέρα των Χριστουγέννων του 2004 ήταν η χειρότερη στη ζωή του σερ Ρίτσαρντ Ατένμπορο. Ήταν η μέρα που το θανατηφόρο τσουνάμι της Νοτιοανατολικής Ασίας παρέσυρε στον θάνατο την 50χρονη κόρη του Τζέιν και τη 14χρονη εγγονή του Λούσι. Από τότε, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης δεν γιορτάζει τα Χριστούγεννα με τους συγγενείς του. Προτιμά να φεύγει στην εξοχή μαζί με τη γυναίκα του Πόπι μακριά από οτιδήποτε του θυμίζει παλιές καλές μέρες.

«Η Πόπι κι εγώ δεν μπορούμε ακόμα να μιλήσουμε γι΄ αυτό ούτε μεταξύ μας. Τουλάχιστον όχι μέσα στο σπίτι μας. Δεν το αντέχω. Αν το σκεφτώ, με πιάνουν τα κλάματα. Τη λατρεύαμε την κόρη μας.

Δεν μπορούμε να βλέπουμε δύο άδειες καρέκλες. Ο πόνος δεν περνά, δεν μειώνεται. Αυτό που συμβαίνει όμως, είναι ότι βρίσκεις μεγαλύτερες άμυνες, μια ικανότητα να βάζεις τον πόνο σου σε κουτάκια και να τον ξαναβρίσκεις όποτε θέλεις. Και μαθαίνεις να θυμάσαι τα καλά.

Περάσαμε 50 ευτυχισμένα χρόνια με την Τζέιν και 14 με τη Λούσι. Έτσι, μπορείς να θυμηθείς τη χαρά, να σκάψεις μέσα σου και να τη βρεις. Ακόμα κλαίω, αλλά το κουτί των αναμνήσεων δεν είναι πια άδειο. Δεν είναι ένα τρομακτικό κενό». Το μόνο πρόσωπο στο οποίο έχει ανοιχτεί είναι η Σίρλεϊ Μακλέιν, με την οποία γύρισε την τελευταία του ταινία «Closing the ring». «Μιλήσαμε για τη διαδικασία του προσωπικού πένθους, χάρη και στην ταινία που γυρίζαμε. Ήταν μεγάλη η βοήθειά της».

Ο Ατένμπορο άρχισε την καριέρα του σε μικρή ηλικία, στις αρχές της δεκαετίας του ΄40. «Ο πατέρας μου ήταν αντίθετος στην καριέρα μου. Ήταν άνθρωπος της οικογένειας και δεν πίστευε ότι μπορώ να διατηρήσω σύζυγο και παιδιά σαν ηθοποιός. Όλη μου τη ζωή μού φαίνεται πως προσπαθούσα να τον πείσω για το αντίθετο, θέλοντας να κερδίσω την έγκρισή του».

Αυτό τον καιρό, ο διάσημος σκηνοθέτης προσπαθεί να γράψει την αυτοβιογραφία του με τη βοήθεια μιας συνεργάτιδάς του. Η μνήμη του όμως δεν τον βοηθά. «Η μνήμη μου είναι καταστροφή. Θυμάμαι τα πάντα για τον πόλεμο, αλλά μετά υπάρχει το κενό για ολόκληρες δεκαετίες. Νομίζω ότι έχει να κάνει με την ένταση της εμπειρίας».

Μέχρι σήμερα, ο Ρίτσαρντ Ατένμπορο έχει εμφανιστεί σε 60 ταινίες κι έχει σκηνοθετήσει αρκετές ακόμα. Το 1982 κέρδισε το Όσκαρ σκηνοθεσίας για την ταινία «Γκάντι», η οποία απέσπασε συνολικά οκτώ βραβεία.