Φαινόμενα

Αποθέωση της αφέλειας

Ήταν η χρονιά της φραπελιάς, της Θώδη και της Βροχοπούλου και η χρονιά που εφηύραμε μια πρωτότυπη μέθοδο τηλεόρασης, την αέναη επανάληψη του ίδιου προγράμματος
Και όμως, τα καταφέραμε και πάλι να βρούμε πατέντα για να συντηρήσουμε τα πλεονάζοντα κανάλια μας. Και είναι απλή. Επαναλαμβάνουμε διαρκώς από κανάλι σε κανάλι και επί ημέρες, εβδομάδες και μήνες το ίδιο πρόγραμμα με διαφορετικό πρόσχημα, ως εξής: μια κανονική προβολή σάχλας, μια επανάληψή της υπό τον μανδύα της σάτιρας και μια επανάληψη της επανάληψης υπό τον μανδύα του θαυμασμού της σάτιρας. Θαύμα!

Αλλά για να μην ξεχνιόμαστε, ήταν και η χρονιά της τηλεοπτικής αποθέωση της αφέλειας και της ανευθυνότητας. Ανευθυνότητα, όπως όρισε η τηλεόρασή μας, για οτιδήποτε και αν συμβαίνει στην πολιτική σκηνή ή την κοινωνική, λες και για όλα όσα συμβαίνουν στον τόπο ευθύνονται οι Αρειανοί. Αλλά και αυτό το ακούσαμε στην έναρξη αυτής της χρονιάς που φεύγει ταπεινωμένη, όπως ακριβώς έδειχνε εξ αρχής ότι θα είναι τηλεοπτικώς. Μπορεί και να καταγόμαστε από εξωγήινους. Το ΄πε και η κρατική τηλεόραση με τις αλήστου μνήμης εκπομπές της Άννας Δρούζα με το εξέχον κύρος της οποίας επισφράγισε το δικό της η ΕΡΤ και η σοφή διοίκησή της. Λίγες ημέρες πριν διαφημίσει τις ευεργετικές ιδιότητες της φραπελιάς και στείλει κάθε αφελή και πονεμένο να τσουρομαδήσει τα λιόδεντρα, τον είχε επίσης πληροφορήσει ότι μπορεί και να προέρχεται από διασταύρωση εξωγήινου με γήινη και ως εκ τούτου δικαίως θεωρεί κάθε Έλλην πολίτης ότι δεν ανήκει στον κόσμο τούτο. Ήταν μια χρονιά, λοιπόν, που άρχισε με φραπελιόζουμο και κατέληξε στην αποθέωση των δακρύων μιας ώριμης κυρίας για τον νεαρό σύζυγο, που δεν της καθόταν να τον αγοράσει. Τι γέλιο κάναμε!

Αλλά ξεχάσαμε, όπως συμβαίνει πάντα στους φιλοθεάμονες που τους χαρακτηρίζει αδύνατη μνήμη, ότι στην αρχή αυτής της χρονιάς συνέβη και η πρώτη μεγάλη κρίση λαμπερής καριέρας στο τηλεοπτικό σταρ σύστεμ. Η καθαίρεση του Νίκου Χατζηνικολάου από τη θέση του ανωτάτου άρχοντος του Αlpha και η αποπομπή του. Γρήγορα βρήκε στέγη στο Αlter απ΄ όπου συνέχισε τη σταθερή πορεία του παρουσιαστή ειδήσεων, επεκτάθηκε στον χώρο του ραδιοφώνου, όπου συνεργάστηκε με τον υιό Κουρή για έναν ραδιοφωνικό σταθμό «θυγατρικό» του καναλιού Αlter, αλλά εκείνη η καριέρα χολιγουντιανών προδιαγραφών διεκόπη αποτόμως. Μικρή η αγορά, αλλά κυρίως με πάμπολλες στρεβλώσεις λόγω της αδυναμίας εφαρμογής των νόμων, οπότε ήταν θέμα χρόνου η έκρηξη από την υπερφόρτωση του τηλεοπτικού συστήματος σε ένα μόνον σημείο του. Και η καριέρα ενός σταρ της τηλεπαρουσίασης, όσο μάλιστα στηρίζεται περισσότερο σε μύθους παρά σε πραγματικές αξίες της αγοράς, παραμένει από τα πιο ευαίσθητα πράγματα. Προσεκτικός στο καινούργιο του ξεκίνημα ο Νίκος Χατζηνικολάου, φροντίζει να κατακτήσει θέση και στο επιχειρηματικό σκέλος των μίντια, καθώς αποδείχθηκε ότι σκέτος ο «χολιγουντιανός μύθος» δεν έχει διάρκεια- πόσω μάλλον όταν εδώ δεν είναι Χόλιγουντ.

Και μετά ήρθαν οι μεγάλες πορείες του φοιτηταριού στους δρόμους και η αμηχανία των «τηλεπαραθύρων», τα οποία εκπροσωπούν την κοινωνία της αφασίας που δεν περιλαμβάνει τους φοιτητές, να τους κραδαίνουν τον δικό τους μύθο γι΄ αυτούς. Τι θλιβερή εικόνα! Και πόσο γρήγορα καταναλώθηκε! Ούτε που το θυμόμαστε. Μόνον για εκείνες τις κάμερες, για τι οποίες τόση φασαρία έγινε ότι θα «πιάσουν» τους ταραξίες, εκείνους που αμαυρώνουν τους αγώνες, επανήλθε το θέμα μερικούς μήνες αργότερα με το ίδιο πάντα επιχείρημα, ότι θα «δουν» το κακό, το ελάττωμα. Μήπως και οι κρυφές κάμερες στις «Αποδείξεις» του Ευαγγελάτου αυτό δεν κάνουν; Ποια καλύτερη διαφήμιση για την κάμερα «υπέρ της προστασίας του πολίτη-καταναλωτή»; Νάτες οι κατσαρίδες στο φουρναραίικο και τα ποντικοκούραδα γκρο-πλαν και ο ιδρώτας του φούρναρη να στάζει στη ζύμη… μπλιαχ! Νάναι καλά η κρυφή κάμερα. Αποθεώστε την. Το κάναμε. Άντε τώρα να την ξεφορτωθούμε απ΄ την πλάτη μας. Αμ, δε! «Αποδείξεις» ζητάει και η Ασφάλεια. Για το καλό μας.


Αξιοποίηση πανάκριβης τεχνολογίας

Άλλωστε τι να την κάνουμε την υπερσύγχρονη τεχνολογία της κάμερας αν δεν είναι για να βλέπουμε όσα μέχρι χθες ούτε που θα είχαμε διανοηθεί ότι θα χαζεύαμε ως έθνος. Χωρίς αυτή πώς θα αναδεικνυόταν ως ιδανικό πρότυπο Ελληνίδας γυναίκας, ως κατευθείαν απόγονος της γυναίκας της Πίνδου, η Βροχοπούλου η κλαίουσα γοερώς για έναν σύζυγο χαμένο. Περισσότερες από 150 ώρες τηλεοπτικού προγράμματος, πάνω από δέκα εκπομπές με τις επαναλήψεις τους αφιερώθηκαν στο ιδανικό αυτό πρότυπο, που προσκύνησε συγκινημένη ως και η εθνική τηλεσάτιρα του λαζοπουλαίικου «Τσαντιριού». Αλλά δεν τελειώσαμε. Αυτά ήταν μόνον η αρχή, η συνέχεια υπήρξε και θα συνεχιστεί πολύ χειρότερη.