Δεισιδαιμονίες, εθνικισμοί και μία νεκρή

Το μυθιστόρημα του Κώστα Ακρίβου βρίσκεται σε άλλο μήκος κύματος. Με λόγο σχετικά «λογιότερο», απ΄ ό,τι στο μ.Χ.

αλλά και μεγαλύτερη έμφαση στην πλοκή και τη δράση, το Πανδαιμόνιο ψάχνει τα ίχνη ενός ανατολικού Ονόματος του Ρόδου, με αστυνομική πλοκή, ερωτικό πάθος και μια προφητεία για ένα παιδί που θα γεννηθεί, θα ονομαστεί Κωνσταντίνος και θα πάρει πίσω την Πόλη. Δεισιδαιμονίες που μπερδεύονται με ακραίους εθνικισμούς σε ένα μυθιστόρημα με πρωταγωνιστές δύο μοναχούς: τον Νήφωνα και τον δάσκαλό του, τον γέροντα Γεδεών. Ο Νήφωνας υποκύπτει στη σαρκική απόλαυση καθώς γνωρίζει στη μέση της θάλασσας (!) έναν μεγάλο έρωτα. Είναι ο ψαράς της Μονής Σταυρονικήτα και γνωρίζει μία γυναίκα που επίσης ψαρεύει στα ίδια νερά.

Στο μεταξύ, ήδη από την αρχή του μυθιστορήματος έχουμε μάθει ότι μια γυναίκα βρέθηκε νεκρή σε κελί μοναχού, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα στον Κώστα Ακρίβο να δείξει μυθιστορηματικά όλες τις ακραίες συνέπειες και τους παραλογισμούς στους οποίους μπορεί να οδηγήσει το άβατο. Ανοίγουν θέματα
Παρά τις διαφορές τους, τα δύο μυθιστορήματα λειτουργούν συμπληρωματικά και δίνουν μια αρκετά καλή εικόνα του Όρους των μοναχών. Αναπόφευκτα πολλά στοιχεία είναι κοινά: η φήμη του μοναχού Παΐσιου εισβάλλει και στα δύο βιβλία, όπως και οι τοιχογραφίες του Θεοφάνους. Οι δαίμονες- πάντα θηλυκοί- είναι επίσης πανταχού παρόντες, ενώ υπάρχουν και άλλες τυχαίες ομοιότητες, όπως λ.χ. ότι οι πρωταγωνιστές και στα δύο βιβλία έχουν από έναν πεθαμένο αδελφό. Το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για δύο μυθιστορήματα που, αν μη τι άλλο, ανοίγουν θέματα και ξεφεύγουν από την κοινοτοπία.