Γίνονται δεκτές και πιστωτικές κάρτες

Οι κάμερες ελέγχου και διαχείρισης της κυκλοφορίας διχάζουν την κοινή γνώμη, μάλιστα αποτέλεσαν και «αιτία» για την παραίτηση των μελών της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Μέχρι εδώ, όλα καλά. Έτσι κι αλλιώς, πιστεύω ότι ελάχιστοι θα ήταν εναντίον τους, αν δεν υπήρχαν οι υπόνοιες ότι το ελληνικό κράτος θα παρέβαινε τις διαβεβαιώσεις του και θα χρησιμοποιούσε τα στοιχεία από τις κάμερες για άλλους σκοπούς. Υπόνοιες οι οποίες, δυστυχώς, επιβεβαιώθηκαν πρόσφατα. Εντελώς διαφορετική περίπτωση αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, η υπόθεση με τις κάμερες και τις συσκευές των ραντάρ. Όπως είναι γνωστό, απαγορεύεται η φωτογράφιση του οδηγού του οχήματος και επιτρέπεται να αποτυπώνονται στη φωτογραφία μόνο οι πινακίδες του αυτοκινήτου, με αιτιολογία την προστασία των προσωπικών δεδομένων του οδηγού. Ευλόγως λοιπόν τίθεται το ερώτημα, πώς είναι δυνατόν να τιμωρείται το αυτοκίνητο και όχι εκείνος που πραγματικά έκανε την παράβαση; Εξάλλου, τα πρόστιμα έχουν διπλή σημασία. Πρώτον, να μας τιμωρούν και, δεύτερον, να μας συνετίζουν για να μην κάνουμε ξανά τα ίδια. Κανένας από τους δύο σκοπούς δεν επιτυγχάνεται με τον τρόπο που λειτουργούμε σήμερα, αφού το πρόστιμο φτάνει στον ιδιοκτήτη του οχήματος, ανεξάρτητα από το αν οδηγούσε το αυτοκίνητο ή όχι. Αν λοιπόν απειλείται να αφαιρεθεί το δίπλωμά του εξαιτίας της παράβασης, μπορεί να ονομάσει άλλο άτομο (π.χ. τη γυναίκα του) που δεν έχει τόσο μεγάλο πρόβλημα να χάσει το δίπλωμα ή να εισπράξει αρκετούς βαθμούς στο πόιντ σίστεμ. Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα αν ο οδηγός είναι διαφορετικό άτομο από τον ιδιοκτήτη του οχήματος και αρνείται να παραδεχθεί την παράβασή του, οπότε καλείται να πληρώσει τα σπασμένα ο κάτοχος. Μέχρι τώρα το πρόβλημα δεν ήταν τόσο έντονο επειδή ο έλεγχος της ταχύτητας με ραντάρ συνήθως γινόταν από μπλόκα της Αστυνομίας, που ταυτοποιούσαν επιτόπου τα στοιχεία του οδηγού. Ωστόσο ο αριθμός των κλήσεων για υπέρβαση ταχύτητας που φτάνουν ταχυδρομικά στο σπίτι μας αυξάνεται συνεχώς, οπότε μπορεί να δηλωθεί ως οδηγός οποιοδήποτε όνομα βολεύει. Και επειδή από έμπνευση δεν… παιζόμαστε εμείς οι Έλληνες, ήδη έχω την εξής αγγελία στο μυαλό μου: «Κάτοχος διπλώματος οδήγησης αυτοκινήτου προσφέρει τις υπηρεσίες του ως παραβάτης οδηγός. Λογικές τιμές. Παράδειγμα: για παρκάρισμα σε θέση στάθμευσης για άτομα με ειδικές ανάγκες (9 βαθμοί ποινής) μόνον 200 ευρώ. Δεκτές και πιστωτικές κάρτες!».