Ο ηλίθιος είναι αήττητος

ΠΡΟΧΤΕΣ, έτυχε να μου συστήσουνε άλλον έναν ηλίθιο στη ζωή μου. Τον ηλίθιο είναι ότι δεν τον αναγνωρίζεις πάντα, εκ πρώτης όψεως. Δεν έχει ταμπέλα στο στήθος «Είμαι ηλίθιος».

Δεν λέει:

– Χαίρω πολύ, τι κάνετε, είμαι ηλίθιος. Η οικογένεια, τα παιδιά, όλα καλά;

Θα μου πεις το μάτι δεν το είδες; Το μάτι της αγελαδίτσας με τα 0 λιπαρά; Ε, δεν το είδα, τι να κάνουμε τώρα; Κουρασμένη γυναίκα, συνέχεια στην τσίτα. Δεν το είδα, σταυρώστε με!

Πιάσαμε μια συζήτηση κοινωνικής φύσεως. Λες τώρα εσύ «συζήτηση ίσον διάλογος». Ξεκινάς από το σημείο Α, πας στο Β, προχωράς στο Γ και ούτω καθεξής.

Αυτός ξεκίνησε από το Α. Πήγα στο Β. Ξαναγύρισε στο Α. Ξαναπήγα στο Β. Ξαναγύρισε στο Α. Ξαναπήγα στο Β, με την αμυδρή ελπίδα ότι θα πάμε στο Γ. Πού ξαναπήγε το καμάρι μου; Στο Α! Δεν ξαναπήγα στο Β. Πήγα σπιτάκι μου.

Το άτομο με είχε εξουθενώσει. Με είχε συντρίψει, με είχε τσακίσει. Με είχε νικήσει.

Γιατί ο ηλίθιος είναι αήττητος. Πώς αναγνωρίζουμε έναν ηλίθιο (επειδή έπεσα εγώ στη λούμπα, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να σώσω τον συνάνθρωπό μου):

1. Ο ηλίθιος δεν ξέρει ότι είναι ηλίθιος. Πιστεύει ότι είναι μεγαλοφυΐα. Σου λέει ότι στο ΙQ τεστ πιάνει, στο χαλαρό, 160. Κι ας ξεχνάει να βάλει το πρόσημο «μείον»: -160.

2. Ο ηλίθιος δεν αμφιβάλλει ποτέ. Ποτέ και για τίποτα. Εσύ ψάχνεσαι, αμφισβητείς, διερωτάσαι, αμφιταλαντεύεσαι, βασανίζεσαι, περνάς της αλεπούς τον θάνατο, εκείνος είναι πάντα σίγουρος. Έχει δίκιο! Δίκιο βουνό, τέρμα και τελείωσε.

3. Ο ηλίθιος συμβουλεύει. Παίρνει το γνωστό πατερναλιστικό υφάκι και κατεβάζει στοίβες τα τσιτάτα από τα περιοδικά ποικίλης ύλης. Ξέρει και το πρόβλημα, και την απάντηση και τη λύση.

4. Γιατί ο ηλίθιος είναι ΚΑΙ ξερόλας. Γνωρίζει ολίγη από πολιτική, από οικονομία, από εικαστικά, από οικολογία, από θέατρο, ολίγη από ανθρώπινες σχέσεις, ολίγη από πατσά. 5. Ο ηλίθιος αφορίζει χωρίς επιχειρήματααχρείαστα να ΄ναι. Σου λέει «εμένα ο Βισκόντι δεν μου αρέσει». Τέρμα! Αφού δεν του αρέσει του ηλίθιου ο Βισκόντι, είναι εξ αντικειμένου για τα μπάζα.

6. Ο ηλίθιος δηλώνει «υπεύθυνος πολίτης», αλλά αποποιείται τις ευθύνες του. Φταίνε πάντα οι άλλοι, ποτέ αυτός.

7. Ο ηλίθιος θεωρεί εσένα ηλίθιο. Απλά, είναι πολύ ευγενής για να σ΄ το πει κατάμουτρα. 8. Ο ηλίθιος στο φανάρι θα σ΄ την κάνει σίγουρα. Θα περάσει με κόκκινο, θα φτύσει το Στοπ. Γιατί πιστεύει ότι δεν θα σκοτωθεί αυτός. Θα σκοτωθεί ο απέναντι. (Το πιο τραγικό; Έχει δίκιο: Οι ηλίθιοι είναι σαν τις κατσαρίδες. Ο πλανήτης να καταστραφεί, η κατσαρίδα και ο ηλίθιος θα επιβιώσουν!).

9. Ο ηλίθιος θέλει (και έχει) πάντα την τελευταία λέξη. Και την έχει διότι προηγουμένως έχει εξοντώσει όλο τον περίγυρο. Η μοκέτα σπαρμένη πτώματα κι αυτός ακόμα αγορεύει! 10. Ο ηλίθιος είτε δεξιός είναι είτε αριστερός, είναι πάντα για λάθος λόγους.

11. Ο ηλίθιος είναι πέρα και πάνω από κοινωνικές διαστρωματώσεις, οικονομικές επιφάνειες, επίπεδο σπουδών, έθνος ή θρήσκευμα. Ηλίθιος μπορεί να είναι ένας πολιτικός, ένας επιστήμονας, ένας ρακοσυλλέκτης, ένας υπάλληλος, ένας Αλβανός, ένας Έλληνας, ένας χριστιανός ή ένας μουσουλμάνος. Η ηλιθιότητα είναι σαν τον τυφώνα, ισοπεδώνει τα πάντα στο διάβα της.

12. Και το χειρότερο; Ο ηλίθιος κάνει παιδιά. Για να πάρεις ένα περίπτερο, χρειάζεσαι άδεια από το κράτος. Παιδιά όμως μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε. Και ο ηλίθιος κάνει…

Γι΄ αυτό και ο ηλίθιος είναι αήττητος. Διότι διαιωνίζει το είδος του.