Ματιές Με 480 ευρώ

O Ηρακλής, παλιός φίλος από τη Νέα Ερυθραία, Μικρασιάτης, βέβαια, είναι 75 χρόνων. Τον συναντώ, αραιά και πού, σε ένα καφενείο, στη Ν. Φιλαδέλφεια, μιλάμε για τα «πολιτικά», παίζουμε κάνα τάβλι και φέρνουμε στην κουβέντα και την ΑΕΚ της εποχής του Μαρόπουλου, του Δελαβίνια, του Μάγειρα, κι αργότερα του Νεστορίδη και του Μαύρου. Είναι γεμάτος καημούς ο «Ηρακλάρας»- έτσι τον φωνάζαμε στη γειτονιά: έχει βγει στη σύνταξη και παίρνει 480 ευρώ τον μήνα. Αφού έφαγε τη ζωή του σε όλα τα γιαπιά της τέως διοικήσεως πρωτευούσης…

«Δεν βγαίνω», μου λέει. «Πώς να βγω με τα 480 ψωροευρώ; Τι να πρωτοπληρώσω; Σταμάτησα να καπνίζω, εφημερίδα δεν παίρνω, η γυναίκα μου έχει να φορέσει καινούργιο παπούτσι πάνω από δέκα χρόνια! Αναγκάζομαι, στην ηλικία που είμαι, να γυρνάω αποδώ κι αποκεί, σε διάφορους γνωστούς, που δουλεύουνε σε οικοδομές, για να κάνω κανένα μερεμέτι, να βοηθήσω, να τσοντάρω στη σύνταξη μερικά ευρουλάκια ακόμη. Αλλά και πάλι δεν βγαίνω. Ποτέ δεν έβγαινα, δηλαδή. “Οικοδόμος”, σου λέει ο άλλος, “κονομάει”. Τρίχες! Ζήτημα είναι αν συμπλήρωνα 150 μεροκάματα τον χρόνο: τη μια βροχή, την άλλη λιοπύρι, την τρίτη γιορτή, αρρώστια- ψάξε βρες…».

Διαβάζω, αυτές τις μέρες, ό,τι γράφεται για το Ασφαλιστικό. Μου έκανε εντύπωση- καλογραμμένο και πειστικό- ένα κείμενο της συναδέλφου Σ. Βούλτεψη, πρώην βουλευτίνας της Ν. Δημοκρατίας. Αντιγράφω: «Πολλά ακούγονται για το αγγελιόσημο, αλλά ουδείς αποκαλύπτει πως στην Ελλάδα οι εργοδότες των μέσων ενημέρωσης είναι οι μοναδικοί επί του πλανήτου που δεν πληρώνουν εργοδοτικές εισφορές. Και πως στις κρατήσεις των δημοσιογράφων περιλαμβάνεται και ποσοστό υπέρ του ΙΚΑ, από το οποίο οι ίδιοι δεν επωφελούνται, αλλά αγογγύστως καταβάλλουν για να ενισχύσουν το ασφαλιστικό σύστημα των πολλών (…) Στην πραγματικότητα τα αιτήματα και οι κινητοποιήσεις των δημοσιογράφων μικρή προβολή εξασφαλίζουν, ακριβώς επειδή αυτοί που κατέχουν τα μέσα ενημέρωσης δεν είναι οι ίδιοι, αλλά οι εργοδότες τους (…) Η μόνη ασφάλεια του δημοσιογράφου βρίσκεται στα σωματεία και στο Ταμείο του…».

Και βλέπω, την ίδια στιγμή, τα τεράστια κέρδη των τραπεζών, από το τίποτα! Έγραφε στην «Καθημερινή», προ ημερών, η Ευγ. Τζωρτζή: «… Ποσό άνω του 1 δισ. ευρώ αντιπροσωπεύουν τα έσοδα από προμήθειες που εισέπραξαν οι τέσσερις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες το πρώτο εξάμηνο του έτους. Από αυτά, περίπου 350 εκατ. ευρώ προέρχονται από τη λιανική τραπεζική. Χρεώσεις στο γκισέ για απλές αναλήψεις ή καταθέσεις μετρητών, επιβάρυνση των λογαριασμών που παραμένουν αδρανείς για πάνω από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, χρεώσεις μέσω ΑΤΜ΄ς για αναλήψεις από άλλες τράπεζες, εμβάσματα και εντολές πληρωμών στο εσωτερικό ή το εξωτερικό, έξοδα φακέλου για την εξέταση καταναλωτικών δανείων, συνδρομές πιστωτικών, είναι μερικές από τις συνήθεις καθημερινές εργασίες, τις οποίες οι τράπεζες επιβαρύνουν με ποσοστιαίες ή πάγιες προμήθειες και από τις οποίες αντλούν σημαντικό μέρος των εσόδων τους…».