Τρία προβλήματα

Η κ. Δήμητρα Παπαδήμα, από το Γαλάτσι, γράφει για τρία προβλήματα της ζωής μας:

«Τα βαρύγδουπα συνήθη θέματα του ελληνικού πολιτικού προσκηνίου παραγκωνίζουν άλλα, που δημιουργούν όμως χρονίως άλυτα και σοβαρά προβλήματα σε χιλιάδες ανθρώπους. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι παρακάτω τρεις περιπτώσεις.

α) Χιλιάδες υπάλληλοι του στενού δημόσιου τομέα με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, διορισμένοι με διαγωνισμούς που διεξήχθησαν εξ ολοκλήρου από το ΑΣΕΠ, παραμένουν για χρόνια, συνταξιοδοτούνται ή και παραιτούνται ως εργαζόμενοι δεύτερης ταχύτητας, δεδομένου ότι δεν απολαμβάνουν προνόμια των τακτικών συναδέλφων τους, όπως για παράδειγμα βαθμολογικές εξελίξεις και Ασφαλιστικό, παρ΄ όλο που προσφέρουν τις ίδιες ή και καλύτερες υπηρεσίες. Έτσι, ειδικοί επιστήμονες που ανήκουν στην κατηγορία αυτή εξισώνονται με συμβασιούχους που μετατράπηκαν από ορισμένου σε αορίστου χρόνου (μέσω π.χ. κάποιου δήμου) με παράκαμψη του ΑΣΕΠ. Και εφόσον δεν διαφαίνεται αναθεώρηση του σχετικού άρθρου 103 του Συντάγματος, γιατί να μη γίνουν τακτικοί υπάλληλοι προκειμένου να σταματήσει η απαξίωση και αδικία εις βάρος τους;

β) Χιλιάδες Έλληνες, νυν ή πρώην κάτοικοι του εξωτερικού, άνω των σαράντα πέντε ετών, δικάζονται και καταδικάζονται από τα στρατοδικεία για ανυποταξία, παρ΄ όλο που με νόμο του ελληνικού κράτους δεν είναι υπόχρεοι στράτευσης σε αυτήν την ηλικία. Έτσι, Έλληνες επιστήμονες που διέπρεψαν στο εξωτερικό αποκτούν, χωρίς ουσιαστικό λόγο, “λερωμένο” ποινικό μητρώο στην Ελλάδα, όπου κανονικά θα έπρεπε να είναι ευπρόσδεκτοι.

γ) Ο Κώδικας Πολεμικών Συντάξεων θέτει ακατανόητα κριτήρια μεταξύ άγαμων και διαζευγμένων θυγατέρων αποθανόντων αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών (1940-1944) για τη χορήγηση σε αυτές μέρους της αντίστοιχης πολεμικής σύνταξης. Για παράδειγμα, ενώ η άγαμη θυγατέρα μπορεί να έχει σε οποιαδήποτε ηλικία και ασφάλιση, η διαζευγμένη πρέπει να είναι σήμερα τουλάχιστον 61 ετών και ανασφάλιστη, ενώ οι πραγματικές βιοποριστικές ανάγκες δεν λαμβάνονται υπόψη».