Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ο «συγκυρίαρχος» και ο αιφνιδιασμός

ΑΝΕΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ αιφνιδιασμός είναι αυτό που έπαθε η κυβέρνηση με την είσοδο του ΜΙG στον ΟΤΕ. Όλα τα σχέδιά της για εξεύρεση στρατηγικού εταίρου στον ΟΤΕ, ο οποίος θα αναλάμβανε να του μεταδώσει τεχνογνωσία, χωρίς ωστόσο να αποκτά καθοριστικό ρόλο στη διοίκησή του, τινάχθηκαν στον αέρα. Τώρα, όχι μόνο δεν είναι σε θέση να αναζητήσει ξένο εταίρο, αλλά παλεύει να διατηρήσει ό,τι μπορεί από τα κεκτημένα του Δημοσίου στον ΟΤΕ για να μη φτάσει να παραδώσει κάποια στιγμή τα ηνία του στον «απρόσκλητο» από την ίδια νέο εταίρο.

Οι χειρισμοί της περιορίζονται εκ των πραγμάτων από τους ίδιους τους κανόνες της χρηματιστηριακής αγοράς, στο πλαίσιο των οποίων κινείται το ΜΙG. Η κυβέρνηση δεν θα ήθελε να δώσει δείγματα εχθρικής συμπεριφοράς προς έναν επενδυτή, έστω κι αν αυτός έχει βάλει στο μάτι τον ευαίσθητο τομέα των τηλεπικοινωνιών. Αν ήθελε να κρατήσει τον έλεγχο θα έπρεπε από την αρχή να είχε κινηθεί διαφορετικά, διατηρώντας μεγαλύτερο ποσοστό για λογαριασμό του Δημοσίου. Δεν το έκανε. Κινήθηκε στην εισπρακτική λογική της πώλησης μετοχών, με τη βεβαιότητα ότι το κράτος ήταν απόλυτος κυρίαρχος. Αποδείχθηκε ότι το «μοντέλο Εθνικής», πολυμετοχικής, αλλά με έλεγχο της διοίκησης από το Δημόσιο, που τόσο την είχε γοητεύσει, δεν είναι καθόλου ασφαλές. Ανά πάσα στιγμή, δίπλα στο «κυρίαρχο» κράτος, εμφανίζεται ο «συγκυρίαρχος» μεγαλομέτοχος. Ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με τον μεγάλο τηλεπικοινωνιακό ευρωπαϊκό οργανισμό που ονειρευόταν.