Ο Γ.Σ. Απόλλων

Oκ. Κώστας Χαραλαμπίδης, νομικός σύμβουλος του Κράτους από τον Χολαργό, με αφορμή την ειδική έκδοση των «ΝΕΩΝ», «Μικρά Ασία Μνήμες Ελλήνων», γράφει για την παράλειψη του Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης:

«Αν και οι χρονολογίες παραλλάσσουν ανάλογα με τις πηγές, ο Γ.Σ. Απόλλων θεωρείται αρχαιότερος κατά το έτος ίδρυσης του Πανιωνίου (1891 ο πρώτος 1893, ο δεύτερος) και ο παλαιότερος – πέραν των άλλων δραστηριοτήτων του- αθλητικός σύλλογος του σμυρναϊκού ελληνισμού. Το ιδρυτικό του καταστατικό υπογράφει, πρώτος μεταξύ πολλών διακεκριμένων Σμυρναίων, τιμής ένεκεν, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος. Ο σύλλογος διέθετε δύο αίθουσες αθλητικών εκδηλώσεων και γήπεδο, το οποίο δεν σώζεται σήμερα (ευτυχώς σώζεται του Πανιωνίου, χρησιμοποιούμενο ακόμα ως χώρος αθλητικών εκδηλώσεων), στο οποίο διοργάνωνε διάφορες αθλητικές συναντήσεις (στίβου, ποδοσφαίρου κ.ά.) με τα πληρώματα ξένων πλοίων που ναυλοχούσαν στο λιμάνι της πόλης άλλες ελληνικές, αργότερα δε αρμενικές και τούρκικες ομάδες και αθλητές. Χαρακτηριστικές είναι οι μαρτυρίες του τότε ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα Ε. Ραΐση στο βιβλίο “Μια ζωή σαν μυθιστόρημα (Αθήνα 1987)” αλλά και του Αλέξη Αλεξίου, κατοίκου Σμύρνης, όπως αυτή παρατίθεται στο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού (ναι, αυτό που αποσύρθηκε), κατά την οποία: “Κοντά στο σπίτι μας βρισκόταν το γήπεδο του αθλητικού ομίλου Απόλλων Σμύρνης, εκεί είχε στρατοπεδεύσει Ελληνικός Στρατός. Η μητέρα μου από ενθουσιασμό και αγάπη για τα νέα παλικάρια μού έδινε και τους πήγαινα, μαζί με άλλα παιδιά, διάφορα εκλεκτά τρόφιμα” (σελ. 101).

Ο Απόλλων συμμετείχε, ενώ ακόμα έδρευε στη Σμύρνη, με αθλητικές αποστολές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 και 1906 καθώς και σε Πανελλήνιους Αγώνες στην Ελλάδα.

Η αθλητική, πέραν των άλλων, προσφορά του Γ.Σ. Απόλλων μνημονεύεται από έγκυρους ιστορικούς όπως ο Η. Georgelin στο πρόσφατο βιβλίο του “Σμύρνη” (σελ. 201 επ.) αλλά και στην έκδοσηπροσφορά των “ΝΕΩΝ” με τον τίτλο “Σμύρνη” του Αυγούστου 2007.

Ο Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης συνέχισε και μετά τον ξεριζωμό την αθλητική του δραστηριότητα στην Ελλάδα, κάτω από δύσκολες συνθήκες, είναι δε και σήμερα παρών, με το ίδιο όνομα, τα ίδια σύμβολα και τα ίδια χρώματα, στην αθλητική ζωή της χώρας μας, με παρακαταθήκη ήθους και τιμής τη μακρά ιστορία του».